อยากได้คำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์มาเปิดทางสว่างให้หน่อยค่ะ
ขอเริ่มด้วย ตัวเรามีแม่ป่วยเป็นมะเร็ง ต้องรักษาต่อเนื่อง ซึ่งก็รักษามา 3-4 ปีแล้ว ตอนนี้คือให้ยาคีโมบำบัด ซึ่งให้มา 2 รอบ (2ปี) กำลังจะวนมาครั้งที่ 3 เนื่องจากเชื้อมันไปที่จุดที่จัดการยาก ซึ่งหมอให้รักษาด้วยการให้ยาเคมีบำบัด ครั้งละ 6 - 9 เข็ม แต่รักษามา 2 ปี มันก็ไม่หาย ตอนนี้กำลังจะเข้าสู่การให้ยาอีกรอบเป็นปีที่ 3 ซึ่งจากที่ผ่านมา เราต้องลางานไปเฝ้าแม่ให้ยาเคมี ซึ่งต้องลางานบ่อยมาก ที่ผ่านมาก็พยายามอดทน รับผิดชอบงานทุกอย่างอย่างดีมาตลอด ประกอบกับที่เก่า หัวหน้าและผู้ใหญ่ เข้าใจ และงานเราเต็มที่ ได้ผลงานดีก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร และคิดมาตลอดว่าอดทนเหนื่อยๆ อีกปี เดี๋ยวก็ผ่านไปแล้ว
พอมารอบนี้ เราย้ายงานใหม่ ซึ่งโดยส่วนตัวเป็นคนขอบทำงาน สนุกกับการทำงาน รู้สึกมีภูมิใจที่ได้รับมอบหมายงาน แม้จะหนักแต่ก็สนุกกับมัน เอาจริงตั้งแต่แม่ป่วย เรื่องการเติบโตก้าวหน้าในหน้าที่การงานเราได้ทิ้งไปหมดแล้ว ทุกวันนี้ขอแค่ทำงานให้เต็มความสามารถและไม่ทำให้หัวหน้าผิดหวังก็พอ เพราะรู้สีกว่าคุณค่าของเราอยู่ที่ผลงาน ถ้าไม่จำเป็น จะไม่ลางานบ่อยๆ และคิดมาตลอดว่าเดี๋ยวการรักษาก็เสร็จสิ้น ก็ไม่ต้องลางานบ่อยแล้ว
แต่พอทุกอย่างมันวนลูปมาเหมือนเดิม กับการทำงานที่ใหม่ มันทำให้รู้สึกท้อและหมดกำลังใจมากๆ เราไม่อยากลางานบ่อยๆ (ถึงแมัจะพยายามทำงานให้เต็มที่ ไม่รบกวนเพื่อนร่วมงาน แต่บางงานแค่เราลางานบ่อยมันก็ไม่สามารถทำได้อย่างเต็มที่จริงๆ ) แต่จะไม่ลางานก็ไม่ได้ ต้องพาแม่ไปรักษา ซึ่งถ้าจะใหัจ้างคนไปเฝ้า เราก็ไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้น เพราะค่าใข้จ่ายในการเดินทาง การรักษาเยอะมากแล้ว
ตอนนี้ในหัวมันวนแค่ว่า ทำไมเราก็พยายามทุกทางแล้ว มันก็ยังไม่สำเร็จ ยังวนลูปเดิม
ในส่วนหนึ่งเราไม่อยากลางานบ่อย มันทั้งเกรงใจ และเรื่องนี้มันปัญหาส่วนตัวมากๆ เราอยากจะทำงานให้เต็มศักยภาพเท่าเดิมหรือมากกว่านี้ แต่ทำไมชีวิตต้องมามีข้อจำกัด มีอุปสรรค จนทุกวันนี้มันท้อไปหมด คำปลอบใจที่ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป มันเริ่มใข้ไม่ได้แล้ว เพราะเหมือนมันวนเป็นวงกลม
ถ้ามีใครผ่านมาเจอกระทู้นี้ และมีคำแนะนำหรือคำปลอบใจสำหรับคนที่ท้อถอยคนนี้ จะขอบคุณมากๆ ค่ะ
อยากบริหารทั้งชีวิตเรื่องงานและเรื่องดูแลพ่อแม่ที่ป่วยให้ลงตัวอย่างไรดี?
ขอเริ่มด้วย ตัวเรามีแม่ป่วยเป็นมะเร็ง ต้องรักษาต่อเนื่อง ซึ่งก็รักษามา 3-4 ปีแล้ว ตอนนี้คือให้ยาคีโมบำบัด ซึ่งให้มา 2 รอบ (2ปี) กำลังจะวนมาครั้งที่ 3 เนื่องจากเชื้อมันไปที่จุดที่จัดการยาก ซึ่งหมอให้รักษาด้วยการให้ยาเคมีบำบัด ครั้งละ 6 - 9 เข็ม แต่รักษามา 2 ปี มันก็ไม่หาย ตอนนี้กำลังจะเข้าสู่การให้ยาอีกรอบเป็นปีที่ 3 ซึ่งจากที่ผ่านมา เราต้องลางานไปเฝ้าแม่ให้ยาเคมี ซึ่งต้องลางานบ่อยมาก ที่ผ่านมาก็พยายามอดทน รับผิดชอบงานทุกอย่างอย่างดีมาตลอด ประกอบกับที่เก่า หัวหน้าและผู้ใหญ่ เข้าใจ และงานเราเต็มที่ ได้ผลงานดีก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร และคิดมาตลอดว่าอดทนเหนื่อยๆ อีกปี เดี๋ยวก็ผ่านไปแล้ว
พอมารอบนี้ เราย้ายงานใหม่ ซึ่งโดยส่วนตัวเป็นคนขอบทำงาน สนุกกับการทำงาน รู้สึกมีภูมิใจที่ได้รับมอบหมายงาน แม้จะหนักแต่ก็สนุกกับมัน เอาจริงตั้งแต่แม่ป่วย เรื่องการเติบโตก้าวหน้าในหน้าที่การงานเราได้ทิ้งไปหมดแล้ว ทุกวันนี้ขอแค่ทำงานให้เต็มความสามารถและไม่ทำให้หัวหน้าผิดหวังก็พอ เพราะรู้สีกว่าคุณค่าของเราอยู่ที่ผลงาน ถ้าไม่จำเป็น จะไม่ลางานบ่อยๆ และคิดมาตลอดว่าเดี๋ยวการรักษาก็เสร็จสิ้น ก็ไม่ต้องลางานบ่อยแล้ว
แต่พอทุกอย่างมันวนลูปมาเหมือนเดิม กับการทำงานที่ใหม่ มันทำให้รู้สึกท้อและหมดกำลังใจมากๆ เราไม่อยากลางานบ่อยๆ (ถึงแมัจะพยายามทำงานให้เต็มที่ ไม่รบกวนเพื่อนร่วมงาน แต่บางงานแค่เราลางานบ่อยมันก็ไม่สามารถทำได้อย่างเต็มที่จริงๆ ) แต่จะไม่ลางานก็ไม่ได้ ต้องพาแม่ไปรักษา ซึ่งถ้าจะใหัจ้างคนไปเฝ้า เราก็ไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้น เพราะค่าใข้จ่ายในการเดินทาง การรักษาเยอะมากแล้ว
ตอนนี้ในหัวมันวนแค่ว่า ทำไมเราก็พยายามทุกทางแล้ว มันก็ยังไม่สำเร็จ ยังวนลูปเดิม
ในส่วนหนึ่งเราไม่อยากลางานบ่อย มันทั้งเกรงใจ และเรื่องนี้มันปัญหาส่วนตัวมากๆ เราอยากจะทำงานให้เต็มศักยภาพเท่าเดิมหรือมากกว่านี้ แต่ทำไมชีวิตต้องมามีข้อจำกัด มีอุปสรรค จนทุกวันนี้มันท้อไปหมด คำปลอบใจที่ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป มันเริ่มใข้ไม่ได้แล้ว เพราะเหมือนมันวนเป็นวงกลม
ถ้ามีใครผ่านมาเจอกระทู้นี้ และมีคำแนะนำหรือคำปลอบใจสำหรับคนที่ท้อถอยคนนี้ จะขอบคุณมากๆ ค่ะ