วันนี้ผมมีเรื่องมาปรึกษาเพื่อนๆในพันทิป นะครับ ผมเคยเล่าเรื่องของผมกับ J ในพันทิป หลายครั้งแล้ว นะครับ วันนี้ก็มีเรื่องมารบกวนอีกแล้ว เข้าเรื่องเลยละกันครับ
คือ เมื่อ ศุกร์ที่ 25 ก.ย. ผมเริ่มป่วยมีไข้ครับ และหลังจากนั้นผมก็ต้องนอน รพ. ตามที่เคยเล่าไปแล้วนั้น คือเท่าที่ผมสังเกตุ มาว่า พอเราเริ่มจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ผมก็จะป่วยทุกที แล้วก็ต้องเป็นอันให้ J ต้องลำบาก ไปนอนเฝ้าที่ รพ. เดือดร้อนเรื่องอาหารการกิน เพราะเขาไม่ถนัดทำอาหาร ลำบากเรื่องไปพบหมอ ลำบากต้องเฝ้าไข้ เฝ้าคนป่วย คือผมสงสารเขา ผมแอบเห็นเขาตาแดงจากการร้องไห้ บ่อยๆ มันทำให้ผมยิ่งสงสาร J และยิ่งสมเพชตัวเองมากขึ้นทุกวัน ผมก็ไม่รู้จะว่าอะไรดี มันยิ่งทำให้ผมเครียดขึ้นทุกวัน จนออก รพ.แล้ว อาการป่วยก็ยังไม่หายดี หมอก็ไม่รู้สาเหตุชัดเจน
เขาจึงชวนผมไปตรวจ ที่ รพ.ศูนย์ ที่ต่างจังหวัด ก็ต้องลำบากให้เขาลางานอีก
ผมกลัว และกังวล กลัวเขาจะเบื่อหน่ายผมซะก่อน เดี๋ยวก็ป่วยเดี๋ยวก็ป่วย ทั้งที่เคยสัญญากับเขาไว้ว่า จะดูแลตัวเองไม่ให้ป่วยอีก แต่ก็ทำไม่ได้
ผมบอกกับเขาว่า "คนเราที่มาอยู่ด้วยกัน คบกัน ก็หวังว่าจะมีความสุข สร้างความสุขด้วยกัน แต่ผมกลับทำให้เขาลำบากตลอด" เขาบอกผมว่าเขาไม่ได้ลำบากอะไรเลย เขาเต็มใจที่จะดูแลผม
และวันนี้ ผมก็ไปพบหมอตามนัด ซึ่งใช้เวลานานมาก จนผมเกือบถอดใจหลายครั้ง เพราะนานมากกว่าจะได้พบหมอ ผมบอก J ว่าถ้าไม่เรียกตรวจสักทีผมจะกลับไปทำงานละนะ แต่ผมก็ไม่ทำแบบนั้น เพราะนึกถึงคนที่เขาดูแลเราเขายังอดทนได้ แต่นี่เราแค่รอพบหมอ เพื่อฟังผลการตรวจ จะทำไม่ได้เลยหรือ ผมบอก J อีกครั้งว่า ผมจะรอจนตรวจเสร็จ ผมไม่อยากเห็นเขาลำบากอีกแล้ว....
ผมบอกกับเขาว่า "รักเท่านั้นที่จะอยู่กับเราตลอดไป" เขาตอบว่า "จ้าาาา" ที่ผมพูดแบบนี้ ก็เพราะว่าคนที่เขารักเราเท่านั้นที่จะอยู่กับเราได้ทุกสภาพ อยู่ได้ทุกที่ และดูแลเราได้ตลอดเวลา แม้แต่ รพ. ห้องรวมที่เต็มไปด้วยเชื้อโรค เขาก็เอาเสื่อจากบ้าน ไปนอนเฝ้าผมจนผมออก รพ. เขาทำให้ผมได้ขนาดนี้แต่ดูผมสิ บางครั้งก็คิดจะยอมแพ้ต่อโชคชะตา.... แต่ผมก็พยายามทำตัวให้แข็งแรง บอกว่าจะอยู่กับเขา ไปอีก 40 ปี ทั้งที่เขาก็คงดูออก จากสภาพแบบนี้
ความสุขของเราจะมาพร้อมกับความทุกข์ตลอดทำไมถึงเป็นแบบนั้น
เอาล่ะ สาธยายมาเยอะแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะถามอะไร เอาเป็นว่าใครช่วยแนะนำอะไรได้ก็ขอรบกวนนะครับ
1 ผมเครียดที่ต้องทำให้เขาต้องลำบาก ทำให้เขาต้องมาเหนื่อย และมารับผิดชอบชีวิตผมมากขนาดนี้
2 ผมกลัวว่าวันหนึ่งผมต้องจากเขาไปก่อนวันเวลาอันควร (กลัวไว้ก่อน คิดมาก)
3 ผมคิดว่าผมดึงเขามาร่วมทุกข์ มากกว่าร่วมสุข
ขอคำแนะนำด้วยนะครับ
ผมเครียดมาก คู่รัก ชาย-ชาย
คือ เมื่อ ศุกร์ที่ 25 ก.ย. ผมเริ่มป่วยมีไข้ครับ และหลังจากนั้นผมก็ต้องนอน รพ. ตามที่เคยเล่าไปแล้วนั้น คือเท่าที่ผมสังเกตุ มาว่า พอเราเริ่มจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ผมก็จะป่วยทุกที แล้วก็ต้องเป็นอันให้ J ต้องลำบาก ไปนอนเฝ้าที่ รพ. เดือดร้อนเรื่องอาหารการกิน เพราะเขาไม่ถนัดทำอาหาร ลำบากเรื่องไปพบหมอ ลำบากต้องเฝ้าไข้ เฝ้าคนป่วย คือผมสงสารเขา ผมแอบเห็นเขาตาแดงจากการร้องไห้ บ่อยๆ มันทำให้ผมยิ่งสงสาร J และยิ่งสมเพชตัวเองมากขึ้นทุกวัน ผมก็ไม่รู้จะว่าอะไรดี มันยิ่งทำให้ผมเครียดขึ้นทุกวัน จนออก รพ.แล้ว อาการป่วยก็ยังไม่หายดี หมอก็ไม่รู้สาเหตุชัดเจน
เขาจึงชวนผมไปตรวจ ที่ รพ.ศูนย์ ที่ต่างจังหวัด ก็ต้องลำบากให้เขาลางานอีก
ผมกลัว และกังวล กลัวเขาจะเบื่อหน่ายผมซะก่อน เดี๋ยวก็ป่วยเดี๋ยวก็ป่วย ทั้งที่เคยสัญญากับเขาไว้ว่า จะดูแลตัวเองไม่ให้ป่วยอีก แต่ก็ทำไม่ได้
ผมบอกกับเขาว่า "คนเราที่มาอยู่ด้วยกัน คบกัน ก็หวังว่าจะมีความสุข สร้างความสุขด้วยกัน แต่ผมกลับทำให้เขาลำบากตลอด" เขาบอกผมว่าเขาไม่ได้ลำบากอะไรเลย เขาเต็มใจที่จะดูแลผม
และวันนี้ ผมก็ไปพบหมอตามนัด ซึ่งใช้เวลานานมาก จนผมเกือบถอดใจหลายครั้ง เพราะนานมากกว่าจะได้พบหมอ ผมบอก J ว่าถ้าไม่เรียกตรวจสักทีผมจะกลับไปทำงานละนะ แต่ผมก็ไม่ทำแบบนั้น เพราะนึกถึงคนที่เขาดูแลเราเขายังอดทนได้ แต่นี่เราแค่รอพบหมอ เพื่อฟังผลการตรวจ จะทำไม่ได้เลยหรือ ผมบอก J อีกครั้งว่า ผมจะรอจนตรวจเสร็จ ผมไม่อยากเห็นเขาลำบากอีกแล้ว....
ผมบอกกับเขาว่า "รักเท่านั้นที่จะอยู่กับเราตลอดไป" เขาตอบว่า "จ้าาาา" ที่ผมพูดแบบนี้ ก็เพราะว่าคนที่เขารักเราเท่านั้นที่จะอยู่กับเราได้ทุกสภาพ อยู่ได้ทุกที่ และดูแลเราได้ตลอดเวลา แม้แต่ รพ. ห้องรวมที่เต็มไปด้วยเชื้อโรค เขาก็เอาเสื่อจากบ้าน ไปนอนเฝ้าผมจนผมออก รพ. เขาทำให้ผมได้ขนาดนี้แต่ดูผมสิ บางครั้งก็คิดจะยอมแพ้ต่อโชคชะตา.... แต่ผมก็พยายามทำตัวให้แข็งแรง บอกว่าจะอยู่กับเขา ไปอีก 40 ปี ทั้งที่เขาก็คงดูออก จากสภาพแบบนี้
ความสุขของเราจะมาพร้อมกับความทุกข์ตลอดทำไมถึงเป็นแบบนั้น
เอาล่ะ สาธยายมาเยอะแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะถามอะไร เอาเป็นว่าใครช่วยแนะนำอะไรได้ก็ขอรบกวนนะครับ
1 ผมเครียดที่ต้องทำให้เขาต้องลำบาก ทำให้เขาต้องมาเหนื่อย และมารับผิดชอบชีวิตผมมากขนาดนี้
2 ผมกลัวว่าวันหนึ่งผมต้องจากเขาไปก่อนวันเวลาอันควร (กลัวไว้ก่อน คิดมาก)
3 ผมคิดว่าผมดึงเขามาร่วมทุกข์ มากกว่าร่วมสุข
ขอคำแนะนำด้วยนะครับ