กินติสูตร - ธรรมที่ทรงแสดงด้วยปัญญาอันยิ่ง : ดร.สุภีร์ ทุมทอง : พุทธธรรมสวนหลวง : ตอนที่ 3 พระบาลีข้อที่ 36

------------ข้อที่ 36 --------
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๖ [ฉบับมหาจุฬาฯ]
มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์
๓. กินติสูตร
ว่าด้วยภิกษุคิดอย่างไรในพระพุทธเจ้า
-----
        [๓๖] ถ้าเธอทั้งหลายมีความคิดในโพธิปักขิยธรรมเหล่านั้นอย่างนี้ว่า ‘ท่านเหล่านี้มีความขัดแย้งกันโดยอรรถ ลงกันได้โดยพยัญชนะ’ เธอทั้งหลายพึงเข้าใจบรรดาภิกษุเหล่านั้นว่า
ภิกษุรูปใดเป็นผู้ที่ตักเตือนได้ง่ายกว่า
ควรเข้าไปหาภิกษุรูปนั้นแล้วกล่าวอย่างนี้ว่า
‘ท่านทั้งหลายมีความขัดแย้งกันโดยอรรถ ลงกันได้โดยพยัญชนะ
ขอท่านทั้งหลายจงทราบความขัดแย้งกัน
และความลงกันนี้นั้นว่า
‘เป็นความขัดแย้งกันโดยอรรถ ลงกันได้โดยพยัญชนะ
ท่านทั้งหลายอย่าถึงกับวิวาทกันเลย’

ต่อจากนั้นเธอทั้งหลายพึงเข้าใจบรรดาภิกษุผู้เป็นฝ่ายเดียวกันเหล่าอื่นว่า
ภิกษุรูปใดเป็นผู้ที่ตักเตือนได้โดยง่ายกว่า
ควรเข้าไปหาภิกษุรูปนั้นแล้วกล่าวอย่างนี้ว่า
----
@เชิงอรรถ :
@๑ ขัดแย้งกันโดยอรรถ หมายถึง กล่าวให้ความหมายของคำต่างกัน เช่น สติปัฏฐานหมายถึง กาย สติปัฏฐาน
@หมายถึง เวทนา
ขัดแย้งกันโดยพยัญชนะ หมายถึง กล่าวคำศัพท์ต่างกัน เช่น สติปฏฺฐานํ สติปฏฺฐาโน
@สติปฏฺฐานา (ม.อุ.อ. ๓/๓๕/๑๙, ๓๗/๑๙)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๔ หน้า : ๔๕}
----
พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ [๑. เทวทหวรรค]
๓. กินติสูตร

‘ท่านทั้งหลายมีความขัดแย้งกันโดยอรรถ ลงกันได้โดยพยัญชนะ
ขอท่านทั้งหลาย จงทราบความขัดแย้งกันและความลงกันนี้นั้นว่า
‘เป็นความขัดแย้งกันโดยอรรถลงกันได้โดยพยัญชนะ
ขอท่านทั้งหลายอย่าถึงกับวิวาทกันเลย’
        
เธอทั้งหลายพึงจำข้อที่ภิกษุเหล่านั้นยึดถือผิดโดยความยึดถือผิด
พึงจำข้อที่ภิกษุเหล่านั้นยึดถือถูกโดยความยึดถือถูก
ครั้นจำได้แล้ว พึงกล่าวธรรม วินัย
ด้วยอาการอย่างนี้
------------จบข้อที่ 36------