สวัสดีค่ะ ปีนี้ปี2569 ผ่านมาหลายปีเเล้วที่เราไม่ได้มาเขียนกระทู้ กระทู้ที่ผ่านมาก็เเค่เด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่อย่าถือสาเลยนะะ
เรื่องพ่อ เรื่องอะไรนะหรอ ปีนี้เมื่อต้นปีพ่อของเรามีอาการผิดปกติไป
ขอท้าวความก่อนว่าก่อนหน้านี้เราขึ้นมัธยมมาเราเริ่มห่างเหินกับพ่อ ไม่ค่อยพูดคุยกัน ถึงจะอยู่บ้านเดียวกันหลังคาเดียวกันเจอหน้ากันทุกวันก็เเทบไม่คุย ทำไมนะหรอ เพราะสตพ่อเราเป็นคนอารมณ์ร้อน พูดเสียงดัง ชอบจู้จี้เราจึงไม่ค่อยชอบพูดคุยกับพ่อ เเต่สาเหตุที่เป็นเเบบนี้น่าจะเพราะเราด้วยเเหละ(เราเป็นคนหัวรั้น ดื้อ ไม่ชอบฟังคนอื่น ชอบเถียง ชอบเรียกเเล้วไม่ตอบ เพราะช่วงนั้นเรากล.เข้าสู่วัยรุ่น ชอบคุยกับเพื่อนจนลืมคนข้างกายไปเเละนิสัยตนเองก็เปลี่ยนไปด้วย จากตอนเด็กๆอนุบาล ประถม เชื่อฟัง ไม่ดื้อ ไม่ซน ชอบไปไหนมาไหนกับพ่อ เเม่ ย่า พ่อชอบซื้อขนมให้ พาขับรถไปทำงาน..พ่อเราขับรถห้องเย็น.. พาขับรถพ่วง3ล้อไปส่งโรงเรียนอนุบาลใกล้บ้าน..ตอนนั้นพ่อขาหัก..)นั่นเเหละเราเปลี่ยนไปมาก จากปกติกอดพ่อหอมพ่อจุ้บพ่อ โตมาไม่มีเลยเริ่มห่างเหินพ่อ ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงด้วยรึป่าวไม่เเน่ใจ เวลาพ่อถาม เช่น เป็นยังไงบ้านไปโรงเรียนวันนี้เราก็ตอบส่งๆไปก็ดีเเล้วก็ขึ้นบ้านไปทำธุระ เเต่คุณรู้มั้ยเราย้อนมาจุดๆนี้ ถ้ามีโอกาสเราจะกลับมาเเก้ไขจุดนี้เเต่ก็นะมันย้อนไม่ได้ เราเเค่ต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเเละดีต่อไป
มาถึงจุดเปลี่ยนอย่างที่สุดต้นปี2569 พ่อเราทำนาเเล้วเค้าจะมีฮ้างเนาะภาษาเมืองไว้ที่ทุ่งนา(เอาไว้เป็นที่พักผ่อน พักร่ม) เค้าเริ่มไม่นอนที่บ้าน เริ่มออกบ้านตอนดึกประมาณ20:00นี้ เค้าให้เราห่อข้าวให้ทุกวันก่อนออกบ้าน ตอนเที่ยงๆบ่ายๆเค้าก็อยู่ทุ่งนานะ เเต่เย็นมาซัก19:00ก็กลับบ้านมาเอาข้าว อาบน้ำก่อนออกบ้าน เคยถามนะทำไมพ่อถึงออกบ้านดึกเเละทำไมต้องไปที่ทุ่งนามันดึกเเล้วนะ ไม่นอนบ้านเราหละพ่อ คำตอบที่ได้พ่อนอนเฝ้ารถไถบ้าง พ่อซ่อมรถไถบ้าง ต่างๆนาๆเเต่คุณรู้มั้ยคำพูดพวกนี้มันจริงบ้างไม่จริงบ้าง ทำไมนะหรอพ่อเราชอบขอเงินจากคนในบ้านก็คือย่านั่นเเหละ 100-1000บาทเเล้วเเต่ครั้ง(หลายครั้งวันนึง1-2ครั้ง ครั้งนึงประมาณ100ขึ้น) ถามว่าเยอะขนาดนั้นเลยหรอ เยอะนะสำหรับคนที่ทำนาจะรู้ดี รายได้มันไม่ได้ดีขนาดนั้นเเล้วนาที่ทำไม่ใช่นาเรานะเเต่เป็นนาเช่าเเล้วปลายปี2568ย่ากับพ่อไปกู้เงินธกสมาเพื่อหมุนเวียนทำนา นี่เเหละพ่อเราจึงมาขอเงินเพื่อไปซ่อมรถบ้าง ซื้อน้ำมันรถบ้าง สาระพัด เเต่ก็จริงบ้างปลอมบ้าง จึงมารู้ทีหลังว่าเค้าเอาเงินไปซื้อยาเสพติด(ยาบ้าหรือยาม้า บุหรี่ พอต) ไอ่บุหรี่อ่ะไม่เท่าไหร่เพราะเห็นสูบมาหลายปีเเล้วเเต่ไอ่นอกเหนือจากนี้คืออะไรไม่เข้าใจ ไม่อยากเชื่อ ใช่เค้าน่าจะมั่วสุม เขาจะชอบอยู่คนเดียวที่ๆไม่มีคน ที่ๆเค้ารู้สึกว่าเงียบงี้มั้งอาการที่พบนะ เขาจะชอบดีดตอนดึกๆอ่ะเข้าใจฟิวมั้ยนั่นเเหละเเต่ตอนนั้นอรายังไม่รู้นะ มาสังเกตทีหลังนะว่าเเกเริ่มกลับมาบ้านเเต่ก็นะยังไม่ดีซะทีเดียว (เคยคิดนะพ่อไม่อยู่บ้านก็ดีจะได้เงียบ ไม่ต้องมีคนมาคอยบ่น จะได้สงบเพราะเรารำคาญ)
หลังจากเเกเริ่มกลับมาเเกก็ไม่หลับไม่นอน ทำกิ้กๆกักๆอยู่ข้างล่างใต้ถุนบ้านเป็เเบบพวกเครื่องมือซ่อมรถต่างๆที่ช่างซ่อมเค้ามีกัน อาการเหมือนคนดีดเช้าตาย มืดค่ำตื่น เราคิดว่าอาการพวกนี้ปกติเพราะไม่ได้สนใจไรขนาดนั้นเพราะเห็นพ่อเป็นงี้หลายเดือนเเล้วที่เเบบเช้าไม่ทำ ตกดึกทำ เเต่หลังๆมาอีกนิดเริ่มไม่ใช่ละมีอาการคือ หมกตัวอยู่เเต่ในห้อง เข้าห้องน้ำก็นาน ชอบไล่เราขึ้นบ้าน เเกบอกว่ามีคนจะมาอย่างนุ้นอย่างนี้ สรุปไม่มีน่าจะอาการหลอนของยาเราเริ่มกลัว เริ่มรู้สึกว่าพ่อเราเหมือนไม่ใช่คนเดิมเเล้ว การเเต่งตัวก็เปลี่ยนไป จากปกติใส่เสื้อปุ๋ย เสื้อยืดกางเกงขาสั้น เเต่กลับใส่เสื้อลายทหาร กางเกงขายาวลายทหาร เป็นของเก่าในบ้านน่าจะเป็นของลูกพี่ลูกน้องเมื่อก่อน เเละโพกผ้ามัดหัว ใส่รองเท้าผ้าใบสีดำที่เเม่ซื้อให้ มันเเปลกไปมากๆ เเล้วมันมีอีกตอนนึงเค้าอมน้ำน่าจะเป็นน้ำส้มป่อย เขาอมเเล้วมาที่เท้าย่า บ้วนใส่มือเค้าเเล้วบอกย่าให้เหยียบมือของเค้าที่มีน้ำส้มป่อยอยู่ ย่าตกใจถามพ่อว่าทำอะไรเเบบนี้ ย่าจะไม่เหยียบพ่อบอกให้เหยี่ยบ เเบบเชิงบังคับพร้อมกับมีเสียงหื้ออ หึ้ยไรงี้เเบบโกรธที่จะไม่เหยียบ พิมมาถึงตอนนี้ละขกพิมเดี๋ยวตัวตนเราจะถูกเปิดเผย5555 ขอข้ามเลยนะ ไปตอนช้อตที่ชีวิตนี้เราจะไม่ลืม ตอนนั้นเป็นเวลาตี03:00 พ่อเรานอนห้องด้านล่าง เราอยู่บนบ้าน เสียงพ่อทุบประตูดังอยู่นานประมาณ5นาทีได้ พร้อมตะโกนชื่อคนๆนึงน่าจะเป็นคนที่เค้าไม่ถูกกัน เราไม่อยากเอ่ยถึงคนๆนี้นะ ขอผ่านขอเเทนเขาว่าเอก็เเล้วกัน พ่อพูดว่าจับไอ่เอได้เเล้ว ขังมันอยู่ในห้องเเล้วนะ ลูกลงมาดูพร้อมเรียกชื่อเรา เราห้ามย่าไม่ให้ลงไป พ่อตะโกนว่าเเจ้งตรเลยๆ เราจึงโทรหาผญบ ปรึกษาเพราะก่อนหน้านั้นเจอเรื่องเบากว่านี้เเต่ก็เพราะยานี่เเหละผญบจึงเป็นห่วงความปลอดภัยเลยบอกว่ามีอะไรโทรหาได้เลย เราได้กดโทรโทร1สายไม่รับ โทรอีกสายนึงรับ ข้ามเลยนะ พอตร.มาถึงมาตรวจมาดูตามที่พ่อบอก ไม่มีใครเลยนะห้องนั้นเป็นห้องนอนประตูเดียวไม่มีหน้าต่างมีเเค่ประตูที่พ่อทุบ อาการนี้น่าจะเกิดภาพหลอน จึงทำให้ต้องคุมไปอยู่ห้องขับที่โรงพักก่อนหลายวันต่อมาได้ออก มาถึงบ้าน10:00โมงนิดๆ ออกบ้านไปอีกเเล้วพร้อมกับเงินที่ขอไป เดาว่าน่าจะไปหาซื้อยากินมั้ง เเล้วเค้าโกรธมาก เดาว่าย่ากับเราเป็นคนไม่ดีในสายตาเค้าไปเเล้ว ขกเล่าไว้เดี๋ยวมาใหม่นะ เราไปนอนก่อนเเล้วจะกลับมาเล่าต่อนะยังไม่จบ ขก.สะก่อน
เรื่องพ่อตามเคย พ่อเสพยาบ้า
เรื่องพ่อ เรื่องอะไรนะหรอ ปีนี้เมื่อต้นปีพ่อของเรามีอาการผิดปกติไป
ขอท้าวความก่อนว่าก่อนหน้านี้เราขึ้นมัธยมมาเราเริ่มห่างเหินกับพ่อ ไม่ค่อยพูดคุยกัน ถึงจะอยู่บ้านเดียวกันหลังคาเดียวกันเจอหน้ากันทุกวันก็เเทบไม่คุย ทำไมนะหรอ เพราะสตพ่อเราเป็นคนอารมณ์ร้อน พูดเสียงดัง ชอบจู้จี้เราจึงไม่ค่อยชอบพูดคุยกับพ่อ เเต่สาเหตุที่เป็นเเบบนี้น่าจะเพราะเราด้วยเเหละ(เราเป็นคนหัวรั้น ดื้อ ไม่ชอบฟังคนอื่น ชอบเถียง ชอบเรียกเเล้วไม่ตอบ เพราะช่วงนั้นเรากล.เข้าสู่วัยรุ่น ชอบคุยกับเพื่อนจนลืมคนข้างกายไปเเละนิสัยตนเองก็เปลี่ยนไปด้วย จากตอนเด็กๆอนุบาล ประถม เชื่อฟัง ไม่ดื้อ ไม่ซน ชอบไปไหนมาไหนกับพ่อ เเม่ ย่า พ่อชอบซื้อขนมให้ พาขับรถไปทำงาน..พ่อเราขับรถห้องเย็น.. พาขับรถพ่วง3ล้อไปส่งโรงเรียนอนุบาลใกล้บ้าน..ตอนนั้นพ่อขาหัก..)นั่นเเหละเราเปลี่ยนไปมาก จากปกติกอดพ่อหอมพ่อจุ้บพ่อ โตมาไม่มีเลยเริ่มห่างเหินพ่อ ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงด้วยรึป่าวไม่เเน่ใจ เวลาพ่อถาม เช่น เป็นยังไงบ้านไปโรงเรียนวันนี้เราก็ตอบส่งๆไปก็ดีเเล้วก็ขึ้นบ้านไปทำธุระ เเต่คุณรู้มั้ยเราย้อนมาจุดๆนี้ ถ้ามีโอกาสเราจะกลับมาเเก้ไขจุดนี้เเต่ก็นะมันย้อนไม่ได้ เราเเค่ต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเเละดีต่อไป
มาถึงจุดเปลี่ยนอย่างที่สุดต้นปี2569 พ่อเราทำนาเเล้วเค้าจะมีฮ้างเนาะภาษาเมืองไว้ที่ทุ่งนา(เอาไว้เป็นที่พักผ่อน พักร่ม) เค้าเริ่มไม่นอนที่บ้าน เริ่มออกบ้านตอนดึกประมาณ20:00นี้ เค้าให้เราห่อข้าวให้ทุกวันก่อนออกบ้าน ตอนเที่ยงๆบ่ายๆเค้าก็อยู่ทุ่งนานะ เเต่เย็นมาซัก19:00ก็กลับบ้านมาเอาข้าว อาบน้ำก่อนออกบ้าน เคยถามนะทำไมพ่อถึงออกบ้านดึกเเละทำไมต้องไปที่ทุ่งนามันดึกเเล้วนะ ไม่นอนบ้านเราหละพ่อ คำตอบที่ได้พ่อนอนเฝ้ารถไถบ้าง พ่อซ่อมรถไถบ้าง ต่างๆนาๆเเต่คุณรู้มั้ยคำพูดพวกนี้มันจริงบ้างไม่จริงบ้าง ทำไมนะหรอพ่อเราชอบขอเงินจากคนในบ้านก็คือย่านั่นเเหละ 100-1000บาทเเล้วเเต่ครั้ง(หลายครั้งวันนึง1-2ครั้ง ครั้งนึงประมาณ100ขึ้น) ถามว่าเยอะขนาดนั้นเลยหรอ เยอะนะสำหรับคนที่ทำนาจะรู้ดี รายได้มันไม่ได้ดีขนาดนั้นเเล้วนาที่ทำไม่ใช่นาเรานะเเต่เป็นนาเช่าเเล้วปลายปี2568ย่ากับพ่อไปกู้เงินธกสมาเพื่อหมุนเวียนทำนา นี่เเหละพ่อเราจึงมาขอเงินเพื่อไปซ่อมรถบ้าง ซื้อน้ำมันรถบ้าง สาระพัด เเต่ก็จริงบ้างปลอมบ้าง จึงมารู้ทีหลังว่าเค้าเอาเงินไปซื้อยาเสพติด(ยาบ้าหรือยาม้า บุหรี่ พอต) ไอ่บุหรี่อ่ะไม่เท่าไหร่เพราะเห็นสูบมาหลายปีเเล้วเเต่ไอ่นอกเหนือจากนี้คืออะไรไม่เข้าใจ ไม่อยากเชื่อ ใช่เค้าน่าจะมั่วสุม เขาจะชอบอยู่คนเดียวที่ๆไม่มีคน ที่ๆเค้ารู้สึกว่าเงียบงี้มั้งอาการที่พบนะ เขาจะชอบดีดตอนดึกๆอ่ะเข้าใจฟิวมั้ยนั่นเเหละเเต่ตอนนั้นอรายังไม่รู้นะ มาสังเกตทีหลังนะว่าเเกเริ่มกลับมาบ้านเเต่ก็นะยังไม่ดีซะทีเดียว (เคยคิดนะพ่อไม่อยู่บ้านก็ดีจะได้เงียบ ไม่ต้องมีคนมาคอยบ่น จะได้สงบเพราะเรารำคาญ)
หลังจากเเกเริ่มกลับมาเเกก็ไม่หลับไม่นอน ทำกิ้กๆกักๆอยู่ข้างล่างใต้ถุนบ้านเป็เเบบพวกเครื่องมือซ่อมรถต่างๆที่ช่างซ่อมเค้ามีกัน อาการเหมือนคนดีดเช้าตาย มืดค่ำตื่น เราคิดว่าอาการพวกนี้ปกติเพราะไม่ได้สนใจไรขนาดนั้นเพราะเห็นพ่อเป็นงี้หลายเดือนเเล้วที่เเบบเช้าไม่ทำ ตกดึกทำ เเต่หลังๆมาอีกนิดเริ่มไม่ใช่ละมีอาการคือ หมกตัวอยู่เเต่ในห้อง เข้าห้องน้ำก็นาน ชอบไล่เราขึ้นบ้าน เเกบอกว่ามีคนจะมาอย่างนุ้นอย่างนี้ สรุปไม่มีน่าจะอาการหลอนของยาเราเริ่มกลัว เริ่มรู้สึกว่าพ่อเราเหมือนไม่ใช่คนเดิมเเล้ว การเเต่งตัวก็เปลี่ยนไป จากปกติใส่เสื้อปุ๋ย เสื้อยืดกางเกงขาสั้น เเต่กลับใส่เสื้อลายทหาร กางเกงขายาวลายทหาร เป็นของเก่าในบ้านน่าจะเป็นของลูกพี่ลูกน้องเมื่อก่อน เเละโพกผ้ามัดหัว ใส่รองเท้าผ้าใบสีดำที่เเม่ซื้อให้ มันเเปลกไปมากๆ เเล้วมันมีอีกตอนนึงเค้าอมน้ำน่าจะเป็นน้ำส้มป่อย เขาอมเเล้วมาที่เท้าย่า บ้วนใส่มือเค้าเเล้วบอกย่าให้เหยียบมือของเค้าที่มีน้ำส้มป่อยอยู่ ย่าตกใจถามพ่อว่าทำอะไรเเบบนี้ ย่าจะไม่เหยียบพ่อบอกให้เหยี่ยบ เเบบเชิงบังคับพร้อมกับมีเสียงหื้ออ หึ้ยไรงี้เเบบโกรธที่จะไม่เหยียบ พิมมาถึงตอนนี้ละขกพิมเดี๋ยวตัวตนเราจะถูกเปิดเผย5555 ขอข้ามเลยนะ ไปตอนช้อตที่ชีวิตนี้เราจะไม่ลืม ตอนนั้นเป็นเวลาตี03:00 พ่อเรานอนห้องด้านล่าง เราอยู่บนบ้าน เสียงพ่อทุบประตูดังอยู่นานประมาณ5นาทีได้ พร้อมตะโกนชื่อคนๆนึงน่าจะเป็นคนที่เค้าไม่ถูกกัน เราไม่อยากเอ่ยถึงคนๆนี้นะ ขอผ่านขอเเทนเขาว่าเอก็เเล้วกัน พ่อพูดว่าจับไอ่เอได้เเล้ว ขังมันอยู่ในห้องเเล้วนะ ลูกลงมาดูพร้อมเรียกชื่อเรา เราห้ามย่าไม่ให้ลงไป พ่อตะโกนว่าเเจ้งตรเลยๆ เราจึงโทรหาผญบ ปรึกษาเพราะก่อนหน้านั้นเจอเรื่องเบากว่านี้เเต่ก็เพราะยานี่เเหละผญบจึงเป็นห่วงความปลอดภัยเลยบอกว่ามีอะไรโทรหาได้เลย เราได้กดโทรโทร1สายไม่รับ โทรอีกสายนึงรับ ข้ามเลยนะ พอตร.มาถึงมาตรวจมาดูตามที่พ่อบอก ไม่มีใครเลยนะห้องนั้นเป็นห้องนอนประตูเดียวไม่มีหน้าต่างมีเเค่ประตูที่พ่อทุบ อาการนี้น่าจะเกิดภาพหลอน จึงทำให้ต้องคุมไปอยู่ห้องขับที่โรงพักก่อนหลายวันต่อมาได้ออก มาถึงบ้าน10:00โมงนิดๆ ออกบ้านไปอีกเเล้วพร้อมกับเงินที่ขอไป เดาว่าน่าจะไปหาซื้อยากินมั้ง เเล้วเค้าโกรธมาก เดาว่าย่ากับเราเป็นคนไม่ดีในสายตาเค้าไปเเล้ว ขกเล่าไว้เดี๋ยวมาใหม่นะ เราไปนอนก่อนเเล้วจะกลับมาเล่าต่อนะยังไม่จบ ขก.สะก่อน