📣 เรื่องเล่า จากผู้ใหญ่ใจดี ตอนที่ 38 ว่ากันด้วย เรื่อง "เรื่องเล่าของคนไข้" ครับ 🌷

กระทู้สนทนา

โรงพยาบาล สุขภาพกาย เรื่องเล่าจากผู้สูงอายุ การแพทย์ สังคมชาวพันทิป

สวัสดีวันศุกร์ ครับ สวัสดีวันสุข ทุกๆท่านครับ
จะมีเรื่องเล่าจากผู้ใหญ่ใจดี มาฝากกันอีกเช่นเคย

สำหรับ วันนี้เรื่องเล่าที่อยากจะแชร์ เรื่องนี้ครับ

🌷🌸 ❤️ “เรื่องเล่าของคนไข้” ❤️ 🌸🌷

*ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

โรงพยาบาลนัด 9 โมง คนไข้ต้องไปตั้งแต่ตีห้า เพื่อรอให้ตรงเวลา ผมสงสัยมาก คนไข้นัด 9 โมง แล้วทำไมต้องมาตั้งแต่ตี 5 ทำไมไม่นัดตี 5 ไปเลย

*เจ้าหน้าที่บอกว่า

ถ้านัดตี 5 ก็ต้องมาตี 1

อ๋อ! เวลาในใบนัดไม่ใช่เวลาพบหมอ เป็นเวลาที่โรงพยาบาลอยากรู้ว่าเรายังรอไหวมั้ย

*คนข้างหน้าผมบอกมาตั้งแต่เมื่อคืน …

ผมถามว่า อาการหนักเหรอครับ? เขาบอก เปล่า บ้านไกล ผมดูหน้าแล้วรู้เลย

ตอนออกจากบ้านยังไม่ป่วย ! แต่ตอนนี้โรคปวดหลังมาละ ..

*ขั้นตอนแรก รับบัตรคิว

*ขั้นตอนสอง ตรวจสิทธิ์

*ขั้นตอนสาม ชั่งน้ำหนัก

*ขั้นตอนสี่ วัดความดัน

*ขั้นตอนห้า กลับไปนั่งรอ

ผมถามว่า แล้วเมื่อไหร่จะรักษาครับ?

เจ้าหน้าที่บอก ใจเย็นๆ ยังอยู่ขั้นตอนเตรียมเข้าสู่ขั้นตอน โอ้โห ! ขั้นตอนนี้ยังมีห้องรับรองของขั้นตอนอีกที …

โรงพยาบาลนี้ไม่ได้รักษาแค่โรคนะครับ รักษานิสัยใจร้อนด้วย

เข้ามาตอนเช้าเป็นโรคไข้หวัด …นั่งรอถึงบ่าย ไข้หายแล้วครับ ! เหลือแต่ความคับแค้น

*บุคลากรบางท่านพูดเสียงดังมากกก….

เป็นอะไรมา ? ผมตกใจจนเกือบหายป่วย เอ่อ ! ไม่สบายครับ

ไม่สบายตรงไหน? ตอนแรกเจ็บคอครับ แต่ตอนนี้เจ็บใจเพิ่มแล้ว เพราะน้ำเสียงของคนที่ถามเหมือนคนไข้เป็นคนทำให้เขาต้องมาทำงาน อาการที่มองหน้าเราประมาณว่า… ป่วยทำไมวันนี้ งานเยอะไม่เห็นเรอะ !

ขอโทษครับ…ครั้งหน้าก่อนป่วย ผมจะโทรมาจองโรคล่วงหน้า….

*เอ่อ ! วันพุธท้องเสียได้มั้ยครับ ?

ไม่ได้ครับ ! เต็มแล้ว ขอเป็นวันศุกร์ช่วงบ่าย …

*เขาถามว่า แพ้ยามั้ย ? ผมบอก ไม่ทราบครับ

*เขาบอก ทำไมไม่ทราบ? เอ้า ก็ยังไม่เคยแพ้ จะให้ผมกลับไปสุ่มกินยาทีละตัว แล้วทำรายงานมาส่งเหรอ ครับ

เม็ดแดงกินแล้วผื่นขึ้น เม็ดฟ้ากินแล้วหลับ เม็ดขาวยังไม่ทดลอง … ต้องส่งรายงานแบบนี้ใช่ไหมครับ ?

*แล้วช่องทุกช่องอยู่คนละที่

เจาะเลือดตึก A

เอ็กซเรย์ตึก B

พบหมอตึก 2

รับยาตึก 4

เอ๊ะ ..นี่โรงพยาบาลหรือขุมมหาสมบัติ คนไข้ต้องถือแผนที่เดินตามลูกศร …เก็บตราประทับให้ครบทุกด่าน …ถ้าประทับตราครบ 5 ดวง ไม่ได้แลกของรางวัลนะครับ …ได้สิทธิ์กลับไปนั่งรอใหม่ ผมรอเกือบ 4 ชั่วโมง ในที่สุดก็ได้พบหมอ

*หมอถาม 3 คำถาม ใส่หูฟังปอด 1 ครั้ง

ก้มพิมพ์คอมพิวเตอร์ขยักขยิก แล้วบอกว่า.. รับยากลับบ้านนะครับ

*รอพบหมอ 3-4 ชั่วโมง แต่หมอใช้เวลาแค่ 3-4 นาที ก็รู้แล้วว่าผมเป็นอะไร … หมอเดี๋ยวนี้เก่งแฮะ !

แต่ผมยังไม่ได้กลับนะครับ ต้องรอรับยาอีก อย่างเร็วก็ 2 ชั่วโมง …เพราะที่หน้าจอขึ้นคิวตัวเลข 41 ผมได้คิวที่ 243 ตัวเลขขยับช้า จนผมเริ่มผูกพันกับเก้าอี้

นั่งนานมากจนอยากตั้งชื่อให้มันว่า บุญมี ผมรำพึงกับบุญมีว่า บุญมี เอ๊ย ! วันนี้เราอาจต้องนอนด้วยกันนะ!

*พอดีถึงคิว เภสัชกรยื่นยามาแล้วบอกว่า .

กินหลังอาหารเช้า กลางวัน เย็น ผมถาม เริ่มกินวันนี้เลยมั้ยครับ

เขามองหน้าผมแล้วตอบ ก็ถ้าไม่กินวันนี้ จะมารับวันนี้ทำไมล่ะลุง ผมรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าด้วยใบปริญญาเข้าฉาดใหญ่ !

*เข้าโรงพยาบาล

ต้องเตรียม 3 อย่าง ครับ …

1) เอกสาร

2) อาหาร

3) คนที่บ้าน ไว้แจ้งตามหา

เพราะเข้ามาตอนเช้า ตอนเย็นยังไม่ออกมา ครอบครัวอาจคิดว่าเราหายตัว จริงๆ ไม่ได้หายครับ นั่งอยู่ที่เดิม แต่ระบบยังหาแฟ้มไม่เจอ

วันนี้เพื่อนบ้านผม ก็ไปโรงพยาบาลตั้งแต่ตี 5 ยังไม่กลับเลย พอตกเย็น ผมเห็นเพื่อนบ้านคนนี้กลับบ้านได้แล้ว ก็นึกดีใจ คิดว่า….เพื่อนบ้านคนนี้ คงหายแล้ว แต่ที่ไหนได้ แกบอกว่า โรงพยาบาลใกล้ปิดทำการแล้ว ก็เลยอนุญาตให้กลับไปป่วยต่อที่บ้าน …

อ่านแล้ว คิดอะไรไม่ออกก็ต้องบอกว่า น่าจะเป็นโรงพยาบาล ประเทศสารขัณฑ์ เอาไว้ก่อน …

จราจลที่ฝรั่งเศส มันทำให้อดคิดมากไม่ได้ !

ผมอ่านแล้วก็อมยิ้ม