พอแก่ตัวลงยิ่งคนที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียว เรื่องที่กังวลจริงๆก็คงจะมีไม่กี่อย่าง ไม่เรื่องเงิน ก็เรื่องสุขภาพ
หลายคนเห็นจั่วหัวกระทู้ มาแบบนี้ก็คงคิดว่า เรื่องเงินน่าจะเป็นปัญหาใหญ่ ให้กังวลมากกว่าสุขภาพ เพราะถ้าเจ็บป่วย ก็ใช้เงินแก้ปัญหา ไปรักษาที่โรงพยาบาล หรือจ้างผู้ดูแล ในยามที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
แต่จากที่ได้เห็นในชีวิตจริง ยามแก่ชรายามบั้นปลายของหลายๆคนรอบๆตัว บางคนร่ำรวยเงินทองมีทรัพย์มรดก คนละ 8 หลัก 9 หลัก แต่พอแก่ตัวไปมากๆ ก็มีปัญหา ทั้งภาวะสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ ที่แม้แต่กิจวัตรประจำวัน ก็ลืมเลือน ไม่สามารถช่วยตัวเองได้แม้แต่เรื่องพื้นฐาน อย่างการกินข้าว เข้าห้องน้ำ พูดคุยสื่อสาร การจดจำคนรอบตัว หรือแม้กระทั่งตัวเองยังจำไม่ได้เลย
ทั้งๆที่ในวัยหนุ่มสาว วางแผนการเงิน เก็บออมลงทุน ปูทางสู่เส้นทางเกษียณมาอย่างดี แต่พอยามบั้นปลาย เมื่อมีปัญหาสุขภาพอัลไซเมอร์ ทุกอย่างก็จบลงแค่นั้น เป้าหมายความฝัน สิ่งที่อยากทำในวัยเกษียณ แม้แต่อาหารโปรด ที่คิดว่าจะซื้อมากิน จากเงินทองที่หามาเก็บหอมรอมริบมา หวังจะใช้เป็นความสุขหล่อเลี้ยงจิตใจในวัยชรา ก็ไม่มีโอกาสได้เกิดขึ้นจริง เพราะแม้กระทั่งชื่อตัวเองยังจำไม่ได้ ไม่รู้จักกระทั่ง การหิวข้าวหิวน้ำ ถ้าคนรอบข้างไม่เอาให้กิน ก็ไม่ได้กินด้วยซ้ำ เห็นแล้วก็น่าเศร้านะคะ สำหรับคน ที่เคยคิดว่า วางแผนเตรียมเงินไว้ สำหรับยามเกษียณมาอย่างดี
เห็นบางคนพอเป็นอัลไซเมอร์แล้ว เงินทองต่างๆ ก็กลายเป็นคนรอบข้างต้องบริหารจัดการแทน ลูกหลานของบางคนก็ใช้เงินผิดประเภท เอาไปสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยหรือเล่นการพนัน คนที่ไม่ได้เก็บหอมรอมริบ หรือเป็นคนหามา ย่อมไม่ค่อยเห็นคุณค่าอยู่แล้ว
แป๊บเดียว ก็ผลาญเงินจนหมด เจ้าของเงินตัวจริงก็พลอยต้องมาลำบากด้วยตอนแก่ อดอยากลำบากไปด้วย
กับอีกประเภทที่สุขภาพพอใช้ได้แต่ไม่มีเงิน คนที่วัยหนุ่มสาว สุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยไม่ได้รู้จักเก็บออมวางแผน ไว้เผื่อในยามแก่ตัวลง หลายๆคนโชคดีที่ถึงจะไม่ได้มี ทรัพย์สินเงินทองมากมาย ยังต้องดิ้นรนหาเลี้ยงปากท้อง ในยามแก่ชรา เพราะเงินไม่พอใช้ แต่ก็ยังมีสุขภาพที่พอใช้ได้ ตามอายุตามสังขาร ช่วยเหลือตัวเองได้
ในฐานะที่เคยหยิบยื่น ความช่วยเหลือให้ คนกลุ่มนี้บ้าง ก็ได้เห็นว่า การมีอายุยืนยาว โดยปราศจากเงินทอง ทรัพย์สินที่จะใช้ดำรงชีพพื้นฐาน ก็เป็นเรื่องที่น่าหวาดหวั่น ยากลำบาก และน่ากังวลมากๆ สำหรับพวกเขาเช่นกัน พอยิ่งอายุยืนมากเท่าไหร่ ก็หมายถึงชีวิตก็ต้องดิ้นรนขวนขวาย เพื่อให้อยู่รอด นานเท่านั้นเช่นกัน
หลายๆคนก็มานั่งตัดพ้อ ตอนอายุมากแล้ว ว่าทำไม ตอนทำมาหาได้ถึงไม่รู้จักเก็บออม ทำให้ยามบั้นปลาย ต้องลำบากดิ้นรนแบบนี้ หลายๆเรื่อง พอคิดได้ก็สายไปแล้วโดยเฉพาะเรื่องเงิน และเวลาชีวิต ที่ย้อนกลับไปไม่ได้
จากผู้สังเกตการณ์ ชีวิตของหลายๆคน เห็นแล้วก็สะท้อนในใจ ไม่ว่าคุณจะวางแผนมาอย่างดี หรือใช้ชีวิต มาแบบไม่วางแผนเลย ก็ไม่มีใครรู้ผลลัพธ์หรือค่าสุดท้าย ว่าในบั้นปลาย จะมีผลลัพธ์ยังไง เพราะบางคนวางแผนมาอย่างดี พอมีปัญหาสุขภาพทุกอย่างก็พลิก
แต่ส่วนตัวก็ยังคิดว่ายังไง การวางแผนและการเตรียมความพร้อมเรื่องเงินไว้ ก็เป็นเรื่องที่ดีกว่าไม่วางแผนไว้แน่
แล้วคุณล่ะคะ เคยคิดเคยกังวล ชีวิตในยามบั้นปลาย ช่วงสุดท้ายของชีวิตไหมคะ ว่าข้อจำกัดอะไรบ้าง ที่จะทำให้คุณใช้ชีวิตได้ยากลำบาก หรือเป็นสิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกกังวล ไม่ว่าจะเรื่องเงินทอง ที่กลัวว่าจะไม่พอใช้ถึงวันสุดท้ายของชีวิต หรือปัญหาสุขภาพ ที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตและความฝันของคุณ...
มีวิธีเตรียมพร้อม เตรียมใจ และเตรียมรับมือกันยังไงบ้างคะ
พอแก่ตัวลงระหว่างเงินไม่พอใช้ยามบั้นปลายกับสุขภาพที่ทรุดโทรมจนดูแลช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ อะไรน่ากังวลน่ากลัวมากกว่ากัน
หลายคนเห็นจั่วหัวกระทู้ มาแบบนี้ก็คงคิดว่า เรื่องเงินน่าจะเป็นปัญหาใหญ่ ให้กังวลมากกว่าสุขภาพ เพราะถ้าเจ็บป่วย ก็ใช้เงินแก้ปัญหา ไปรักษาที่โรงพยาบาล หรือจ้างผู้ดูแล ในยามที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
แต่จากที่ได้เห็นในชีวิตจริง ยามแก่ชรายามบั้นปลายของหลายๆคนรอบๆตัว บางคนร่ำรวยเงินทองมีทรัพย์มรดก คนละ 8 หลัก 9 หลัก แต่พอแก่ตัวไปมากๆ ก็มีปัญหา ทั้งภาวะสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ ที่แม้แต่กิจวัตรประจำวัน ก็ลืมเลือน ไม่สามารถช่วยตัวเองได้แม้แต่เรื่องพื้นฐาน อย่างการกินข้าว เข้าห้องน้ำ พูดคุยสื่อสาร การจดจำคนรอบตัว หรือแม้กระทั่งตัวเองยังจำไม่ได้เลย
ทั้งๆที่ในวัยหนุ่มสาว วางแผนการเงิน เก็บออมลงทุน ปูทางสู่เส้นทางเกษียณมาอย่างดี แต่พอยามบั้นปลาย เมื่อมีปัญหาสุขภาพอัลไซเมอร์ ทุกอย่างก็จบลงแค่นั้น เป้าหมายความฝัน สิ่งที่อยากทำในวัยเกษียณ แม้แต่อาหารโปรด ที่คิดว่าจะซื้อมากิน จากเงินทองที่หามาเก็บหอมรอมริบมา หวังจะใช้เป็นความสุขหล่อเลี้ยงจิตใจในวัยชรา ก็ไม่มีโอกาสได้เกิดขึ้นจริง เพราะแม้กระทั่งชื่อตัวเองยังจำไม่ได้ ไม่รู้จักกระทั่ง การหิวข้าวหิวน้ำ ถ้าคนรอบข้างไม่เอาให้กิน ก็ไม่ได้กินด้วยซ้ำ เห็นแล้วก็น่าเศร้านะคะ สำหรับคน ที่เคยคิดว่า วางแผนเตรียมเงินไว้ สำหรับยามเกษียณมาอย่างดี
เห็นบางคนพอเป็นอัลไซเมอร์แล้ว เงินทองต่างๆ ก็กลายเป็นคนรอบข้างต้องบริหารจัดการแทน ลูกหลานของบางคนก็ใช้เงินผิดประเภท เอาไปสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยหรือเล่นการพนัน คนที่ไม่ได้เก็บหอมรอมริบ หรือเป็นคนหามา ย่อมไม่ค่อยเห็นคุณค่าอยู่แล้ว
แป๊บเดียว ก็ผลาญเงินจนหมด เจ้าของเงินตัวจริงก็พลอยต้องมาลำบากด้วยตอนแก่ อดอยากลำบากไปด้วย
กับอีกประเภทที่สุขภาพพอใช้ได้แต่ไม่มีเงิน คนที่วัยหนุ่มสาว สุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยไม่ได้รู้จักเก็บออมวางแผน ไว้เผื่อในยามแก่ตัวลง หลายๆคนโชคดีที่ถึงจะไม่ได้มี ทรัพย์สินเงินทองมากมาย ยังต้องดิ้นรนหาเลี้ยงปากท้อง ในยามแก่ชรา เพราะเงินไม่พอใช้ แต่ก็ยังมีสุขภาพที่พอใช้ได้ ตามอายุตามสังขาร ช่วยเหลือตัวเองได้
ในฐานะที่เคยหยิบยื่น ความช่วยเหลือให้ คนกลุ่มนี้บ้าง ก็ได้เห็นว่า การมีอายุยืนยาว โดยปราศจากเงินทอง ทรัพย์สินที่จะใช้ดำรงชีพพื้นฐาน ก็เป็นเรื่องที่น่าหวาดหวั่น ยากลำบาก และน่ากังวลมากๆ สำหรับพวกเขาเช่นกัน พอยิ่งอายุยืนมากเท่าไหร่ ก็หมายถึงชีวิตก็ต้องดิ้นรนขวนขวาย เพื่อให้อยู่รอด นานเท่านั้นเช่นกัน
หลายๆคนก็มานั่งตัดพ้อ ตอนอายุมากแล้ว ว่าทำไม ตอนทำมาหาได้ถึงไม่รู้จักเก็บออม ทำให้ยามบั้นปลาย ต้องลำบากดิ้นรนแบบนี้ หลายๆเรื่อง พอคิดได้ก็สายไปแล้วโดยเฉพาะเรื่องเงิน และเวลาชีวิต ที่ย้อนกลับไปไม่ได้
จากผู้สังเกตการณ์ ชีวิตของหลายๆคน เห็นแล้วก็สะท้อนในใจ ไม่ว่าคุณจะวางแผนมาอย่างดี หรือใช้ชีวิต มาแบบไม่วางแผนเลย ก็ไม่มีใครรู้ผลลัพธ์หรือค่าสุดท้าย ว่าในบั้นปลาย จะมีผลลัพธ์ยังไง เพราะบางคนวางแผนมาอย่างดี พอมีปัญหาสุขภาพทุกอย่างก็พลิก
แต่ส่วนตัวก็ยังคิดว่ายังไง การวางแผนและการเตรียมความพร้อมเรื่องเงินไว้ ก็เป็นเรื่องที่ดีกว่าไม่วางแผนไว้แน่
แล้วคุณล่ะคะ เคยคิดเคยกังวล ชีวิตในยามบั้นปลาย ช่วงสุดท้ายของชีวิตไหมคะ ว่าข้อจำกัดอะไรบ้าง ที่จะทำให้คุณใช้ชีวิตได้ยากลำบาก หรือเป็นสิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกกังวล ไม่ว่าจะเรื่องเงินทอง ที่กลัวว่าจะไม่พอใช้ถึงวันสุดท้ายของชีวิต หรือปัญหาสุขภาพ ที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตและความฝันของคุณ...
มีวิธีเตรียมพร้อม เตรียมใจ และเตรียมรับมือกันยังไงบ้างคะ