สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนเราได้เกือบ1ปี เราพยายามเป็นเเฟนที่ดีมาตลอด เขาเป็นนักเรียนทหาร เราเป็นLDR เเต่บ้านเกิดเขาอยู่ที่จังหวัดเรา เราจะคุยกันทุกเสาร์อาทิตย์ เพราะจันทร์ถึงศุกร์เขาเก็บโทรศัพท์ ตลอดที่คบกัน เราพยายามอยู่ข้างๆ ให้กำลังใจ เเละพูดในสิ่งที่ดี ส่วนเรากำลังเตรียมตัวสอบหมอ เมื่อเดือนตุลา เขากลับมาเพราะปิดเทอม เราวางเเผนจะไปเดตกับเขาวางเเผนเวลามาอย่างดี ทุกอย่างปกติ เราต้องไปฝึกงานที่โรงพยาบาล วันหยุด1วันระหว่างฝึกงาน เราไปเดตกันถ่ายรูปป้อนเค้กกันปกติ กำลังเดินทางไปคาเฟ่ ระหว่างนั้น เราตากเเดดนั่งรถจอดไฟเเดงกับเขา เราพูดว่า เรายอมทนร้อนกับคุณได้นะ คุณก็ร้อนเหมือนกัน เเต่คนอื่นเราไม่ทนด้วยหรอก หารู้ไม่ว่า วันนั้นเป็นวันที่เขาตัดสินใจบอกเลิกเรา พอถึงคาเฟ่ เราถ่ายรูปไปซักพัก เขาก็บอกเลิกเรากลางคาเฟ่ เราชงัก เเล้วพูดว่าโอเค แล้วเดินออกจากคาเฟ่ เราร้องไห้ระหว่างเดินกลับไปขึ้นรถ มันกระทันหันมาก เเล้วพอเลิกกัน เขาไม่ลบรูปในโซเชียวเราออก ไม่อัลเฟรน เราก็คิดว่าจะได้รีเทิน เเต่เราไม่ได้คุยกัน พอผ่านไป1วันที่เลิกกัน เราก็ตัดสินใจทักเขาไปก่อน ว่าเรารู้ว่าที่ผ่านมาเราทำอะไรไม่ดี เราพร้อมจะปรับปรุงเเก้ไข มันเป็นสิ่งที่อาจจะเกินพอดีในบางครั้ง เราคิดว่าเขาอึดอัดที่ต้องมาจัดสรรเวลาคุยกับเรา เขาแค่ขอบคุณที่เข้าใจเขา ผ่านไป5วัน เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก เราก็ทักไปอีกรอบ เพราะเลิกกันเเล้วทำไมยังไม่ตัดขาดเราคาใจ จะเอายังไง รูปวันครบรอบยังอยู่เหมือนเดิม เราเลยเคลียร์ปมที่เราอาจจะทำผิดพลาด เราบอกว่า บางสิ่งบางอย่างที่เราทำ เรายอมรับว่าทำไม่ดี หรือไม่ถูกใจคุณ เเต่อย่างน้อย เราควรสื่อสารกัน เขาเเค่บอกว่า เป็นห่วงเรานะ เเต่ที่บอกเลิกคือเขาเเค่ไม่อยากมีเเฟน เราก็ชะงัก เราก็บอกว่า คุณอาจจะอยากอยู่คนเดียว เดือนนี้เราไม่รบกวนคุณ โอเคมั้ยคะ จนเขาพิมต่อมาว่า ไว้อยากมีเเฟนจะทักหานะ หบังจากเห็นข้อความนั้น เราก็ตัดสินใจ เดินออกมาเอง มันเจ็บมากเพราะเราพยายามเป็นเเฟนที่ดี ส่วนเขาก็ชินที่เรา รักเขา เเต่เขาก็รักเเต่ตัวเอง.
เเฟนบอกเลิก เพราะเขาไม่อยากมีเเฟน