ไทยเสี่ยง ‘ตายโดดเดี่ยว’ ขั้นต่ำปีละ 47,000 คน ชู '3 ค' รับมือ
ประเทศไทยกำลังเผชิญวิกฤติสังคมผู้สูงอายุสมบูรณ์และก้าวสู่สังคมผู้สูงอายุสุดยอด โดยคาดว่าจะมีผู้สูงอายุเสี่ยงภาวะโดดเดี่ยวสูงถึง 1.8 ล้านคน และตายโดดเดี่ยวขั้นต่ำราว 47,000 คนต่อปี สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) จึงขับเคลื่อนข้อเสนอเชิงนโยบาย “3 ค” (ค้นหา คุ้มครอง และเคียงข้าง) เพื่อเตรียมรับมือ ครอบคลุมตั้งแต่การจัดทำ Big Data จัดรหัสสีกลุ่มเสี่ยง พัฒนาชุมชนเป็นฐานดูแล (Community-based Care) หนุนเทคโนโลยีและนวัตกรรม ตลอดจนส่งเสริมสิทธิระยะท้ายของชีวิต (Living Will) พัฒนาธุรกิจดูแลความตาย และปลดล็อกข้อจำกัดทางกฎหมาย เพื่อสร้างระบบนิเวศให้ผู้สูงอายุไทยสามารถ “อยู่ดี แก่ดี และตายดี” ได้อย่างมีศักดิ์ศรี
4 นิยามสูงวัยโดดเดี่ยว
นิยามของ “ความโดดเดี่ยว” ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การอยู่ตัวคนเดียวอย่างแท้จริงเท่านั้น แต่ยังจำแนกออกเป็นหลายมิติที่มีความเปราะบางแตกต่างกันออกไป
1. กลุ่มโดดเดี่ยวสมบูรณ์ หมายถึงผู้ที่อาศัยอยู่คนเดียวเป็นระยะเวลายาวนาน ไม่มีลูกหลานหรือญาติพี่น้องคอยดูแล
2. กลุ่มกึ่งโดดเดี่ยวหรือเสมือนโดดเดี่ยว เป็นกลุ่มที่อาศัยอยู่ร่วมกันสองคนตายาย แต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องแบกรับภาระในการดูแลอีกฝ่ายที่เจ็บป่วยอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ผู้ดูแลเองรู้สึกขาดการปฏิสัมพันธ์และโดดเดี่ยวอย่างยิ่ง
3. กลุ่มที่รู้สึกโดดเดี่ยว แม้จะมีผู้อื่นหรือลูกหลานอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แต่กลับไม่ได้รับการเอาใจใส่ดูแลหรือถูกทอดทิ้งให้อยู่ในภาวะซึมเศร้า
4. กลุ่มโดดเดี่ยวกลางวัน ซึ่งพบเป็นสัดส่วนสูงที่สุด อาจมีจำนวนมากถึง 80 % ของผู้สูงอายุทั้งหมด โดยในกลุ่มนี้ลูกหลานต้องออกไปทำงานนอกบ้านในเวลากลางวัน ทิ้งให้ผู้สูงอายุต้องอยู่บ้านเพียงลำพัง เพิ่มโอกาสในการเผชิญอันตรายจากอุบัติเหตุ ปัญหาสุขภาพฉับพลัน หรือความเจ็บป่วยรุนแรงที่ไม่มีคนคอยช่วยเหลือได้ทันท่วงที
อ่านต่อ:
https://www.bangkokbiznews.com/health/public-health/1256975 
ไทยเสี่ยง ‘ตายโดดเดี่ยว’ ขั้นต่ำปีละ 47,000 คน ชู '3 ค' รับมือ
ประเทศไทยกำลังเผชิญวิกฤติสังคมผู้สูงอายุสมบูรณ์และก้าวสู่สังคมผู้สูงอายุสุดยอด โดยคาดว่าจะมีผู้สูงอายุเสี่ยงภาวะโดดเดี่ยวสูงถึง 1.8 ล้านคน และตายโดดเดี่ยวขั้นต่ำราว 47,000 คนต่อปี สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) จึงขับเคลื่อนข้อเสนอเชิงนโยบาย “3 ค” (ค้นหา คุ้มครอง และเคียงข้าง) เพื่อเตรียมรับมือ ครอบคลุมตั้งแต่การจัดทำ Big Data จัดรหัสสีกลุ่มเสี่ยง พัฒนาชุมชนเป็นฐานดูแล (Community-based Care) หนุนเทคโนโลยีและนวัตกรรม ตลอดจนส่งเสริมสิทธิระยะท้ายของชีวิต (Living Will) พัฒนาธุรกิจดูแลความตาย และปลดล็อกข้อจำกัดทางกฎหมาย เพื่อสร้างระบบนิเวศให้ผู้สูงอายุไทยสามารถ “อยู่ดี แก่ดี และตายดี” ได้อย่างมีศักดิ์ศรี
4 นิยามสูงวัยโดดเดี่ยว
นิยามของ “ความโดดเดี่ยว” ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การอยู่ตัวคนเดียวอย่างแท้จริงเท่านั้น แต่ยังจำแนกออกเป็นหลายมิติที่มีความเปราะบางแตกต่างกันออกไป
1. กลุ่มโดดเดี่ยวสมบูรณ์ หมายถึงผู้ที่อาศัยอยู่คนเดียวเป็นระยะเวลายาวนาน ไม่มีลูกหลานหรือญาติพี่น้องคอยดูแล
2. กลุ่มกึ่งโดดเดี่ยวหรือเสมือนโดดเดี่ยว เป็นกลุ่มที่อาศัยอยู่ร่วมกันสองคนตายาย แต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องแบกรับภาระในการดูแลอีกฝ่ายที่เจ็บป่วยอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ผู้ดูแลเองรู้สึกขาดการปฏิสัมพันธ์และโดดเดี่ยวอย่างยิ่ง
3. กลุ่มที่รู้สึกโดดเดี่ยว แม้จะมีผู้อื่นหรือลูกหลานอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แต่กลับไม่ได้รับการเอาใจใส่ดูแลหรือถูกทอดทิ้งให้อยู่ในภาวะซึมเศร้า
4. กลุ่มโดดเดี่ยวกลางวัน ซึ่งพบเป็นสัดส่วนสูงที่สุด อาจมีจำนวนมากถึง 80 % ของผู้สูงอายุทั้งหมด โดยในกลุ่มนี้ลูกหลานต้องออกไปทำงานนอกบ้านในเวลากลางวัน ทิ้งให้ผู้สูงอายุต้องอยู่บ้านเพียงลำพัง เพิ่มโอกาสในการเผชิญอันตรายจากอุบัติเหตุ ปัญหาสุขภาพฉับพลัน หรือความเจ็บป่วยรุนแรงที่ไม่มีคนคอยช่วยเหลือได้ทันท่วงที
อ่านต่อ: https://www.bangkokbiznews.com/health/public-health/1256975