โดนบังคับแต่งงานทั้งที่เราไม่พร้อมทำไงดี

ที่บ้านบังคับแต่งงานโดยคนแก่ พึ่งเรียนจบไม่พร้อมไม่มีเงินย่าพอรู้ว่าที่บ้านแฟนพอมีเงินก็ให้เขามาพูดคุยเรื่องหมั้นทีแรกจะอีก6 เดือนข้างหน้าให้มาหมั้น พอคุยกับที่บ้านแฟนไปบอกให้เขามาหมั้นในเดือนหน้านี้ คือคุยกันตอนต้นเดือนกันยาให้มาหมั้น6 พฤศจิกา ย่าไปคุยกับคนนู้นคนนี้เลื่อนไป20 คุยกับอีกคนได้ฤกษ์อีกวันเลื่อนมา 19 พอจะสิ้นเดือนตุลาให้แฟนโทรไปบอกที่บ้านไม่หมั้นแล้วมาแต่งเลยโดยใช้ฤกษ์เดิม 19 พฤศจิกา คือเราไม่พร้อมและไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยพึ่งเรียนจบเมื่อกลางเดือนตุลาด้วยซ้ำยังไม่ได้รับปริญญาเลย ที่บ้านเองก็ไม่ได้มีงบสักบาทจะไปกู้ไปยืมเขามาจัดงานเพื่ออะไร ย่าเราเห็นแก่ตัวมากพอได้ยินว่าพ่อแฟนจะดาวน์รถให้ประมาณแสนนึง จะให้เขาเอาเงินตรงนั้นมาแต่ง ทีแรกกเรียกค่าสินสอดหมั้นไปแล้ว พอเปลี่ยนเป็นแต่งเรียกเพิ่มอีก6 หมื่น ในเวลาแค่เดือนเดียวถ้าบ้านแฟนไม่พอมีเงินเก็บของพ่อแม่อยู่บ้างเขาจะหามาจากไหน ร้องขอว่าขอหางานทำเก็บเงินมาแต่งกันเองได้ไหม ย่าบอกถ้าทำงานก็ต้องใช้เงินตัวเองมาแต่งกันนะสิ ให้พ่อแม่แฟนหานู้นทั้งๆที่พ่อแม่แฟนอายุจะ70 แล้วจะให้เขาต้องไปทำงานหาเงินมาทำไมอีก ตัวเองก็อายุเยอะแล้วเหมือนกันทำงานอะไรก็ไม่ได้ควรเข้าใจ แล้วย่าเป็นคนขี้โกหกที่สุด กลับคำเก่งฟังคนพูดอีกอย่างตัวเองเอาไปพูดอีกอย่าง บอกเราให้พาแฟนมาเที่ยวบ้านเราก็เลยชวนแฟนมาแฟนปรึกษากับแม่เขาแม่แฟนบอกกลัวคนนินทาเรา กลัวคนมองเราไม่ดี เราเอาที่แม่แฟนบอกมาบอกย่า ย่าบอกมาเหอะไม่ต้องสนใจคำะคนอื่นย่าไม่สนใจใครจะพูดอะไร พอพามาบอกคนนู้นคนนี่พูดว่าย่าให้เขามาคุยเลยนะมาขอ บอกผิดที่เราพามาเองเราเถียงบอกก็ย่าบอกให้ชวนมาเที่ยว ย่ากลับบอกว่ากูไปพูดตอนไหนไม่เคยพูด เราโกรธมาก เรื่องหมั้นก็เหมือนกันเราบอกไหนบอกให้เขามาหมั้นก่อนแล้วหลังรับปริญญาสักปีนึงมีเงินมีงานค่อยมาแต่ง ย่าบอกกูไปพูดตอนไหนกูไม่เคยบอกให้มาหมั้นกูให้มาแต่งเลย ทั้งๆที่วันพูดคุยเรื่องหมั้นคนอยู่เยอะแยะ บอกถ้าบ้านแฟนไม่มีเงินก็จะเรียกไม่แพงแล้วค่าสินสอดจะให้เราทั้งคู่ไว้ตั้งตัว พอเอาเขาจริงๆบอกถ้าไม่อยากให้ย่าเป็นหนี้ค่าจัดงานก็เอาค่าสินสอดให้ย่า ควรทำไงดีพ่อแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เราไม่พร้อมจริงๆแต่งครั้งเดียวในชีวิตเราอยากให้เรากับแฟนพร้อมและมีความสุขที่สุด แต่ย่ากลับคนข้างบ้านกับบอกว่าไม่มีเงินแต่งๆไปเหอะ ถ้ามีเงินแล้วอยากแต่งดีๆชุดสวยๆให้ไปแต่งชุดถ่ายรูปกันเองสองคน ควรทำไงอ่ะโคตรทุกข์ใจเลยพูดตรงๆ ค่าชุดก็ไม่มี ค่าแหวนค่าอะไรก็ไม่มีสักอย่าง มีแค่เงินที่บ้านแฟนจะออกค่าขันหมากค่าพระค่ากับข้าวให้ เราไปเรียนมหาลัยมา4 ปีบ้านแฟนซัพพอตทุกอย่าง ค่าหอ ค่ากิน ค่ารถกลับบ้าน เพราะที่บ้านย่าบังคับพ่อให้ส่งเงินให้อาทิตย์ละ500 อาทิตย์ไหนปริ้นแบบปริ้นชีท เท่ากับอาทิตย์นั้นจะหมดเงินไปเกินครึ่ง500 คบแฟนแรกๆเราอดข้าวเช้ากลางวันรอกินข้าวเย็นทีเดียวเพื่อประหยัดพอแฟนรู้เขายินดีจ่าย บ้านแฟนเองก็ยินดีที่จะซัพพอตทุกอย่าง เรารู้สึกว่าแฟนคนนี้พาเราผ่านช่วงที่ยากที่สุดสำหรับคนที่จากบ้านไปเรียนคนเดียวอย่างเรา ไม่เคยเอาเปรียบเราไม่เคยทำร้ายให้ทุกข์ใจสักครั้งกลับกันเขายอมสละสิ่งที่เขาต้องการเพื่อเอาเงินตรงนั้นมาซื้อของที่เราอยากได้ พยายามให้เรามีแบบเพื่อน ถ้าเรารู้ว่าการพาเค้ามาบ้านครั้งนี้เค้าต้องมาแบกรับอะไรพวกนี้เราจะไม่พามาเลย เรารู้นิสัยย่าแต่ไม่คิดว่าจะเป็นขนาดนี้ ครอบครัวแฟนดีกับเรามากเราเสียใจที่พาพวกเขามาเจอคนแบบย่า  ควรทำยังดี