หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวนี้ไว้ในหนังสือประวัติท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ โดยพระภิกษุที่มรณภาพแล้วไปจุติในพรหมโลกชั้นนี้คือ พระอาจารย์เนียม โชติโก ซึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ วัดป่าบ้านหนองผือ จังหวัดสกลนคร
📜 สรุปเหตุการณ์ตามที่หลวงตามหาบัวเล่า
พระอาจารย์เนียมมรณภาพ: ในช่วงที่หลวงปู่มั่นพักอยู่ที่วัดหนองผือ พระอาจารย์เนียมซึ่งเป็นพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบและมีพลังจิตที่เข้มข้น ได้เกิดล้มป่วยและมรณภาพลง
หลวงปู่มั่นกำหนดจิตดู: หลังจากพระอาจารย์เนียมสิ้นลมไปได้ชั่วขณะหนึ่ง หลวงปู่มั่นได้ยืนรำพึงและกำหนดจิตพิจารณาดูคติ (ที่ไป) ของพระอาจารย์เนียม
คำปรารภของหลวงปู่มั่น: เมื่อถอนจิตออกมารับรู้ภายนอก หลวงปู่มั่นได้พูดกับพระเณรในยุคนั้นด้วยท่าทางเคร่งขรึมว่า
"ไม่น่าวิตกกับเธอหรอก เธอขึ้นไปอุบัติที่อาภัสสราพรหมโลกชั้นที่ 6 เรียบร้อยแล้ว"
นอกจากนี้ หลวงปู่มั่นยังระบุว่าพระอาจารย์เนียมบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันในขณะที่ละสังขาร และยังได้ปรารภอย่างเสียดายเล็กน้อยว่า หากพระอาจารย์เนียมมีชีวิตอยู่เร่งความเพียรมากกว่านี้อีกสักหน่อย ก็มีโอกาสที่จะได้ขึ้นไปถึงพรหมโลกชั้นสุทธาวาส (พรหมโลก 5 ชั้นบนสำหรับพระอนาคามี) และเตลิดเข้าสู่พระนิพพานโดยไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารอีก
เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกสอดคล้องกันทั้งในประวัติที่หลวงตามหาบัวเขียน และในหนังสือชีวประวัติของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต ซึ่งอยู่ในยุคหนองผือเช่นเดียวกัน
ตายแล้ว เป็นพระโสดาบัน เกิดบนชั้นภัสสราพรหม คือหน้าเสียดาย สำหรับ หลวงปู่มั่น
📜 สรุปเหตุการณ์ตามที่หลวงตามหาบัวเล่า
พระอาจารย์เนียมมรณภาพ: ในช่วงที่หลวงปู่มั่นพักอยู่ที่วัดหนองผือ พระอาจารย์เนียมซึ่งเป็นพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบและมีพลังจิตที่เข้มข้น ได้เกิดล้มป่วยและมรณภาพลง
หลวงปู่มั่นกำหนดจิตดู: หลังจากพระอาจารย์เนียมสิ้นลมไปได้ชั่วขณะหนึ่ง หลวงปู่มั่นได้ยืนรำพึงและกำหนดจิตพิจารณาดูคติ (ที่ไป) ของพระอาจารย์เนียม
คำปรารภของหลวงปู่มั่น: เมื่อถอนจิตออกมารับรู้ภายนอก หลวงปู่มั่นได้พูดกับพระเณรในยุคนั้นด้วยท่าทางเคร่งขรึมว่า
"ไม่น่าวิตกกับเธอหรอก เธอขึ้นไปอุบัติที่อาภัสสราพรหมโลกชั้นที่ 6 เรียบร้อยแล้ว"
นอกจากนี้ หลวงปู่มั่นยังระบุว่าพระอาจารย์เนียมบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันในขณะที่ละสังขาร และยังได้ปรารภอย่างเสียดายเล็กน้อยว่า หากพระอาจารย์เนียมมีชีวิตอยู่เร่งความเพียรมากกว่านี้อีกสักหน่อย ก็มีโอกาสที่จะได้ขึ้นไปถึงพรหมโลกชั้นสุทธาวาส (พรหมโลก 5 ชั้นบนสำหรับพระอนาคามี) และเตลิดเข้าสู่พระนิพพานโดยไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารอีก
เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกสอดคล้องกันทั้งในประวัติที่หลวงตามหาบัวเขียน และในหนังสือชีวประวัติของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต ซึ่งอยู่ในยุคหนองผือเช่นเดียวกัน