เขียนนิยายที่คิดชื่อได้ตอนอ่านหนังสือสอบเมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน

ในหอพักนักศึกษาชายที่ค่อนข้างเก่า กำแพงเปื้อนไปด้วยฝุ่นและคราบดำจากควันบุหรี่ เจ้าของห้องเป็นชายหนุ่ม วัย 22 ปี ที่กำลังอ่าหนังสือสอบไฟนอล

“เหนื่อยชิปหายเลย ทำไมกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ว่ะ ไหนจะ William James(นักจิตวิทยาชาวอังกฤษ)  ไหนจะต้องทำให้ได้มากกว่า 60 คะแนนถึงจะผ่านอีก”

ณ เวลา 20.00 ในวันก่อนสอบไฟนอล

”จังหวะนี้ มาเธโอ คุณปู่ ยิงให้ทีมขึ้นนำครับผมมมมมมมม!!!“

”นำแล้ว แบบนี้ต้องโพสต์ ต้องล้อเลียนอีกฝ่ายให้ซะใจไปเลยอ่ะเตงงงงงงงงง“

ณ เวลา 21.00 วันดีวันเดิม

”บอลจบแล้วอ่านหนังสือกันดีกว่า“

”………“

”……………………..“

”โอ้ยยยยย ทำไมมันงงแบบนี้ฮะ ไม่เไปในสอมงมองสักนิดเดียว!!!!“

”เสียงดังจังเลยขอรับ ข้าน้อยกำลังพักผ่อนอยู่น้าาาาาา“

ชายหนุ่มไดินเสียงที่อ่อนหนุ่มมีเสนห์ที่ทำให้เขาแทบจะเคลิ้มไปกับมันแต่ก็แอบทำให้ขนลุกแบบเย็นๆ

”ใครว่ะ ออกมานะ1

“ข้าน้อยอยู่ข้างบนไงลองหันขึ้นมาสิ”

ภาพที่เห็นคือร่างกายที่เต็มได้วยหลุมมและเชื้อรา ในส่วนของลำตัวถูกแหวกออกจนเห็นเครื่องใน ตุบๆ ตุบๆ เสียงหัวใจเต้นดังก้องกังวาน ทันใดนั้นภาพก็ตัดไป

ณ 22.34

“ฝันไปหรอกหรอ ไปล้างหน้าก่อนดีกว่า”

“ให้ข้าน้อยล้างตูดให้ดีไหมน้าาาาาาา”

ชายหนุ่มหันไปเห็นสาวสวยที่สบูรณ์แบบเเสมือนมีนางฟ้ามาประถับร่าง

“เธอคือใครหรอ”

“ข้าน้อยคือ ฟี เป็นผีในห้องนี้และข้าจำเป็นต้องทำให้ท่านย้ายออกไปให้ไวที่สุด

”ห๊าาาาาา ทำไมล่ะ “

”ก็ท่านทั้งสูบบุหรี่ เสียงดัง แถมยังเหม็นเปรี้ยว โดยเฉพาะการดูดบุหรี่มันทำให้ข้าแทบจะเป็นมะเร็งปอดเลยล่ะ“

”ผีป่วยมะรเร็งได้หรอด้วยหรอ“

”ไม่ได้หรอกขอรับ”

“ข้าจะเริ่มถามเลนว่าทำยังไงให้ท่านย้ายออกไปได้ไวมากที่สุดล่ะ”

“นั้นสินะ คงจะต้องเป็นให้สอบพรุ่งนี้ผ่านน่ะ จะได้รับขนของออกจากห้องเลย”

“งั้นข้าจะช่วยท่านเอง”

ผีสาวตัดสินใจจะช่วยชายหนุ่มนิรนามให้สอบผ่านในวันถัดไปเพแอิสระภาพทางการดมของตนเอง

“ปัญหาของการอ่านหนังสือของท่านคืออะไร ขอรับ”

”หนึ่งเลยอ่านเท่าไหร่ก็ไม่เข้าหัว“

”ท่านโง่สินะขอรับ“

”เห้ยยยย หมายความว่าไงฟ่ะ“

”อะเหิ้ม ต่อเลยขอรับ“

”ข้าคิดว่าการเรียนและการตั้งใจสอบมาตลอด 4 ปีนั้นมันไร้ค่าน่ะ“

ผีสาวรับฟังด้วยความตั้งใจและสงสัยใครรู้ในปัญหาของชายหนุ่ม

”หมายความว่าท่านไม่อยากสอบหรอขอรับ“

“ถ้าว่าแบบนั้นมันก็จะขาวดำไปหน่อยนะ อย่างงี้นะฟี หลังจากสอบแล้ว สิ่งต่อไปคืออะไรรู้หรือป่าวล่ะ*

“ข้าน้อยตายมา 80 ปีแล้วก็คงจะเดาได้ว่าเป็นการ ”ทำงาน“ สินะขอรับ”

“ถูกต้อง พอทำงานไปเรื่อยๆวันนึงก็จะแก่และวันนึงก็จะต้องตาย”

“ท่านนี่โง่ชะมัด”

“เห้ยยยยยยยยย!!!!”

”ข้าน้อยไม่ได้มีเจตนาด่าทอคนโง่หรอกขอรับเพียงแต่การคิดแบบนี้มันน่าเศร้าจะตายไป“

”ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ“

”อย่างไงดีล่ะขอรับ งั้นข้าน้อยคงต้องเล่าเหตุการณ์ในครั้งที่มีชีวิต“

”เอาสิ“

”ข้าเคยเป็นชายหนุ่มผู้แข็งแรงที่ต้องมาตายในช่วงที่อะไรๆมันก็ยากนั้นามสุขเลแทบทั้งหมดของข้านั้นคือ สุรา น่ะขอรับ“

”เหล้าน่ะหรอ“

”ใช่แล้วล่ะ ข้ากินมันจนตับแข็งตายคาห้องนี้เลยล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ“

“หาาาาาาา งั้นนี่ก็เป็นห้องที่เคยมีคนตายสิ”

”จะว่าอย่างงั้นก็ไม่ได้ทั้งหมดเพราะว่า ตอนนั้นที่นี้เป็นโรงเชือดสัตว้และตำแหน่งดัซ้อนทับบกันแบบพอดีเลยล่ะ“

ชายหนุ่มตกใจในสิ่งที่ได้ยินและเงยหน้าจะแต่อส่กลับเห็น ฟี ทำบางอย่าง


”ไหนๆท่านก็เป็นชายหนุ่มโรคจิต ใช้ร่างกายของข้าให้เต็มที่และรีบออกจากห้องไปสิ“

ชายหนุ่มทำหน้าอึ้งกับสิ่งที่เห็น

“ไม่ทำโว้ยยยย ผีอีแก่ที่ไหนก็ไม่รู้เนี่ยนะ”

ผีสาวได้ถอดเสื้อผ้าที่คล้ายกับชุดนักเรียนของเธออกมาและได้พยายามขืนใจชายหนุ่ม

”หยุดหน่าาาาาาา ทำไมแรงเยอะจังว่ะเนี่ย

“นั้นสินะ ลองแล้วจะรู้เอง”

ชายหนุ่มก้มลงไปที่ส่วนล่างของฟีและเขาได้พบกับสิ่งมหัศจรรย์อันที่ 8 ของโลก

“นี่เธอมีด้วยหรอออออออออ”

“ใช่สิ เรียกข้าว่าเป็น Futanari ก็ได้น้าาาาาาาา”


ตอนที่ 1 จบแล้วงับ







อาจจะต้องปรับปรุงอีกเยอะ ขอาคุณมากๆนะครับถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ ขอให้ทุกคนมีวันดีๆครับผม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่