พืชพันธุ์ในธรรมชาติก็ล้วนแต่ปลอดภัยและอันตรายแตกต่างกันไป ซึ่งหลายครั้งเหล่าพืชพันธุ์ที่มี “พิษ” ก็เคยถูกนำมาประกอบอาหารกันอย่างยาวนาน นอกจากบุกคางคกที่เราเคยนำเสนอไปก็ยังมี “กลอย” ที่พบเห็นการนำมาบริโภคกันในท้องถิ่นของไทย
.
กลอย เป็นไม้เถาล้มลุก ลำต้นมีหนามและมีหัวอยู่ใต้ดิน ลักษณะคล้ายมันหรือเผือกมีแป้งเป็นองค์ประกอบสำคัญ ในอดีตนิยมนำมาทำอาหารหลายรูปแบบ ตั้งแต่หุงปนกับข้าว นึ่งกิน คลุกกับมะพร้าวและน้ำตาล ไปจนถึงทำข้าวเหนียวกลอย กลอยทอด เป็นต้น ตลอดจนนำมาใช้ทำยาแผนโบราณก็มีเหมือนกัน
.
ในกลอยจะมีสารพิษหากรับประทานโดยไม่ผ่านกระบวนการกำจัดพิษ อาจทำให้เกิดอาการวิงเวียน คลื่นไส้ อาเจียน ใจสั่น ตาพร่ามัว และในกรณีที่ได้รับพิษมากอาจส่งผลรุนแรงต่อระบบประสาทและระบบหายใจได้ ซึ่งชาวบ้านก็เริ่มเรียนรู้ว่าในแต่ละฤดู พิษของกลอยก็จะมีความเข้มข้นที่แตกต่างกันไป และหาวิธีกำจัดพิษ โดยการปอก ฝาน แล้วนำไปล้างหรือแช่น้ำหลาย ๆ ครั้ง บางพื้นที่อาจจะนำกลอยใส่ภาชนะโปร่งไปแช่ในธารน้ำไหล เป็นต้น
.
แน่นอนว่าอาจฟังดูเป็นวิธีการที่ยากลำบากในการจะทำอะไรสักอย่างกิน แต่ทั้งนี้ก็เป็นไปได้ด้วยว่าการบริโภคกลอยอาจจะเกี่ยวข้องกับการที่ในอดีตนั้นเกิดการขาดแคลนหรือข้าวยากหมากแพงอย่างใดอย่างหนึ่งทำให้ต้องนำเอาพืชป่ามาบริโภคจนเกิดเป็นองค์ความรู้และภูมิปัญญาในการกำจัดพิษที่มีอยู่ในพืชป่าเหล่านั้นด้วย
.
ทุกวันนี้กลอยกลายเป็นสิ่งที่หากินยากแล้ว ไม่ได้พบแพร่หลายอย่างในอดีต ส่วนหนึ่งก็อาจจะมาจากการหากลอยนั้นยากขึ้น ตลอดจนวิธีการทำที่ใช้เวลานานคนจึงไม่อยากจะสืบสานต่อ ทำให้ยังคงหลงเหลือการบริโภคกลอยเฉพาะในบางกลุ่มบางพื้นที่เท่านั้นเอง
.
กลอย พืชมีพิษที่คนหยิบเอามากิน