ก่อนอื่นอย่าเพิ่งด่าว่าเรามั่นหน้านะ คือน้องคนที่แอบชอบเนี่ยเขาสารภาพรักกับเราไปแล้ว ซึ่งเราก็ปฏิเสธไปเพราะคิดกับเขาแค่เพื่อน ให้มากกว่านี้ไม่ได้จริงๆ ส่วนเขาก็เข้าใจ(มั้ง) หลังจากนั้นความสัมพันธ์พวกเราก็เปลี่ยนไป น้องเริ่มหลบหน้าไม่ค่อยคุยด้วยแบบเมื่อก่อน เหมือนพยายามจะไม่รู้สึก ฝั่งเราก็อึดอัดพอสมควร เพราะคนมันเคยสนิทกันอ่ะเนาะ แต่นี่คือทำไรมากไม่ได้ ในชีวิตนี้เราไม่คิดอยากจะหักอกใครเลย นี่แค่บอกไปตามความรู้สึก แต่เขาทำเหมือนเราเป็นคนใจร้ายทั้งที่เราไม่เคยให้ความหวังอะไรเลยและพยายามรักษาน้ำใจมากๆ โดยการทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม พูดจาปกติ เล่นด้วยปกติเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป นี่ไม่เคยรังเกียจสิ่งที่เขามีให้เลย เราเห็นแก่มิตรภาพที่ดีมาโดยตลอด แต่เขาเองเลือกที่จะเปลี่ยนมัน เลยต้องยอมรับการตัดสินใจของเขา เพราะเราก็แสดงความชัดเจนไปแล้ว ทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยได้เจอกันเพราะอยู่คนละที่
และอยากฝากให้รู้ว่า “ถึงพี่จะดูใจร้ายเพราะพูดตรงไปหน่อย แต่พี่ก็หวังดีกับเราเสมอนะ เฝ้าคอยดูความสำเร็จของเราแบบห่างๆ มาโดยตลอดเลย”
มุมมองฝั่งคนปฏิเสธการสารภาพรัก
และอยากฝากให้รู้ว่า “ถึงพี่จะดูใจร้ายเพราะพูดตรงไปหน่อย แต่พี่ก็หวังดีกับเราเสมอนะ เฝ้าคอยดูความสำเร็จของเราแบบห่างๆ มาโดยตลอดเลย”