ความยุติธรรมอยู่ไหน? แต่ทำไมคนไม่แสวงหา?

งง.? ไหมละครับกับหัวข้อคำถามที่สังคมไทยสมัยนี้ไม่แสวงหาความยุติธรรมกันแล้ว หากแต่เป็นในอดีตย้อนเวลากลับไปสังคมไทยในยุคที่ใช้ความเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นความเชื่อที่ลมๆแล้ง ขอสัปแต่ว่าได้เชื่อทเนืองจากในอดีตระบบการศึกษาที่ยังไม่ได้รับการพัฒนาและข้อจำกัดของสภาพความเป็นอยู่ของคนในสังคมที่มีพื้นฐานของครอบครัวที่แตกต่างกันออกไป และสิ่งเหล่านี้จึงเป็นที่มาของความเชื่อกันในสังคมพูดกันตรงๆง่ายๆก็คือการศึกษาน้อย ครอบครัวไหนใครมีฐานะก็เข้าถึงก็ฉลาดหน่อย บ้านจนก็โง่ไปตามๆกันว่สงั้น แล้วที่กล่าวมามันเกี่ยวอะไรกับความยุติธรรม วัดกันง่ายๆตามสภาพปัญหาของสังคมเลยบะกัน ที่ใดที่มีความยุติธรรมดำรงค์คงอยู่ สังคมตรงนั้นมีการศึกษาในระดับที่สูงพอที่กลุ่มหรือบุคคลเหล่านั้นสามารถโต้แย้งหรือมีพฤติกรรมที่ได้รับจากระดับการศึกษาคือว่าไม่โง่และไม่ใช่คนเลวก็ว่ากันไป ไม่ต้องหาคำสวยหรูมาสาธยายแล้วละ เพราะสิ่งที่ผมกำลังจะพูดถึงและถูกตั้งเป็นคำถามนั้น ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในสังคมระดับล่าง กับสภาพปัญหาสังคมที่เหลื่อมล้ำสร้างความต่างและมีสิ่งต่างๆที่ถูกกำหนดมาเปรียบเทียบได้ และปัญหาเหล่านี้ใช่หรือไม่ที่ทำให้สังคมไทยกำลังก้าวเข้าสู่ระบบยุติธรรมที่มีก็ได้ไม่มีก็ช่าง สิ่งที่ต้องแสวงหา ณ ตอนนี้แบะเป็นสิ่งสำคัญคือเงินทองที่สามารถนำมาเลี้ยงชีพ พูดได้เลยว่ามันสามารถแก้ปีฃัญหาได้ทุกอย่างบนโลกใบนี้เลยก็ว่าได้ จากข่าวที่มีให้เห็นกันทุกวัน ทุกแวดวงชนชั้น ทุกสาชาอาชีพ แม้แต่อาชีพที่ต้องยึดมั่นยึดถือกับความยุติธรรมเป็นหลักเพื่อแก้ไขปัญหาต่าง ความเกือดร้อนของประชาชนยังมีให้เห็นในข่าวไม่เว้นแต่ละวัน
      หากลองวิเคราะห์และลองหาที่มาหรือต้นตอของปัญหาและเพื่อให้การแก้ไขที่ได้รับตรงจุด ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนก็ได้เห็นไม่ต้องยกตัวอย่างที่ไหนไกล จากการแก้ไขปัญหาของรัฐบาลทุกๆปัญหาร้อนในสังคม พบว่าการแก้ไขปัญหาไม่ตรงจุด ตรงประเด็น เกาไม่ถูกที่คัน ทุกการแก้ไขล้วนแก้ที่ปลายเหตุซะส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะมีการวิจัย วิเคราะห์ เก็บข้อมูลต่างๆไปก็เท่านั้นทุกอย่างเหมือนเดิม แก้ตรงนั้นเกิดตรงนี้ก็แก้กันแต่ตรงปลาย เอ้า!แล้วทำยังไงละทีนี้ โอยครับถ้าอยากแก้กันให้ตรงจุดจริงๆ ย้อนกับไปแก้คนแก้ปัญหาก่อนไหมครับทตรงจุดที่สุด ประชาขนรูเห็นกันจนกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากจะสนใจแล้ว จะยุติธรรมหรืออยุติธรรมหาได้แคร์กันอีกต่อไป ที่นี้ลองมาวิเคราะห์กันต่อและถ้าเกิดสังคมไทยก้าวขเามมาจนถึงจุดๆนี้แล้วอะไรจะเกิดขึ้นอีก ทุกคนก็จะตอบว่าคิดไปเพื่อ คิดทำมาหากินก่อนไหม แล้วผมก็สงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า ทำไมผู้ที่เกี่ยวข้อง ผู้ที่ควรเป็นแบบอย่างในการทำให้สิ่งที่มันกำลังถูกสังคมมองข้ามไปนั้น ควรยึดถือและสร้างเป็นธรรมเนียมสืบทอดต่อๆกันไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ทำให้มันเป็นขนมธรรมเนียมหรือประเภณีแบบนั้นละ สร้างกระจกสะท้อนที่แสดงออกแบบเห็นได้ชัดกับกลุ่มบุคคลที่มันมีส่วนทำให้ความยุติธรรมมันเสื่อมทรามลง ให้มันเห็นบทลงโทษที่หนักหนาสาหัส เฉียกเข่นมันกับการฆ่าคน เพราะสิ่งที่มันสะท้อนออกมาให้เห็นว่าความยุติธรรมที่หายไปนั้นมันถูกแสดงออกมาจากพฤติกรรมความเลวทรามต่ำช้าของพวกที่มีอำนาจทั้งนั้น พฤติกรรมที่สะท้อนออกมานั้นมันต่างอะไรจากการฆ่าคน เพราะผู้ที่ได้รับก็มีสภาพไม่ต่างอะไรกับการตายไปแล้ว เพราะบางคนถึงกับชีวิตเปลี่ยน บ้างเสียคน เสียหนเาที่การงาน เสียทรัพย์สิน ชื่อเสียงเงินทอง บุคคลที่รัก และบางรายถึงขนาดที่ไม่สามารถที่จะฟื้นฟูทุกสิ่งทุกอย่างให้กลับมาแค่ให้มีชีวิตหายใจไปวันๆก็ยังดี
    และสุดท้ายผมก็เกิดอีกคำถามขึ้นมาว่า ไอพวกที่มันทำให้ระบบความยุติธรรมเสื่อมทรามหรือขาดหายไป คุณกำลังคิดอะไรกับชีวิตปัจจุบัน คุณรักแค่ตัวเองใช่ไหม? คุณเคยคิดย้อนกลับมาหาตัวเองบเางไหม ว่าถ้ามันเกิดขึ้นกับครอบครัวคุณืจะทำยังไง? หรือว่าคุณไม่เคยคิด คิดแค่ว่าทำแค่วันนี้ให้ครอบครัวอยู่ได้ถึงแม้จะมาจากความอยุติธรรมก็ตาม คุณเคยคิดไหมว่าในอนาคตคุณก็จะเป็นบรรพบุรษที่เคยสร้างสิ่งเหล่านี้ให้ถึงรุ่นลูกหลาน ลูกหลานในวันหน้าจะต้องเจออะไรกันบ้าง คุณก็ไม่ได้สนใจใช่ไไมตายแล้วแล้วกันไม่รู้อะไรแล้ว ผมขอปรบมือกับการแก้ไขปัญหาของบรรพบุรุษเช่นคุณ ควรสร้างอนุสรณืและอนุสาวรีย์จารึกไว้ให้ลูกหลานคุณดูต่างหน้าว่านี่แหละฮีโร่ของตระกูล หรือบรรพบุรุษของสกุลเรา.👏👏👏