เราควรไปต่อไหมกับคนที่ไม่มีเวลาให้เราหรือเราควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองดี?

เรามีเรื่องที่อยากขอความคิดเห็นกับเพื่อนๆ ค่ะ ว่าเราควรจัดการกับความรูสึกเราหรือกับเขาดี คือเขาทำงานเป็นพนักงานหน่วยรถ ทำงานทุกวันได้หยุดช่วง 2-3 สิ้นเดือนของทุกเดือน ส่วนเราทำงาน รพ คือภายในหน่วยงาน เราน่ะ ยังสามารถมีเวลาพอจะทักหาหรือโทรคุยได้ แต่ประเด็นคือ ช่วงหลังคือเขาไ ค่อยโทรหา ไลน์ไปก็ไม่ค่อยอ่าน แต่โทรไปก็ยังรับ แต่ได้แค่บอกว่าพี่ทำงาน. เเค่นั้น เลย เเล้วก็วาง เราก็เคยไปอยู่ตอนเขาทำงาน ก็พอเข้าใจงานเขา และก็รู้แหละว่าเขาทำงานจริงๆเรื่องมีคนอื่นน่ะ เราไม่สงสัยเลยแต่เราน่ะเป็นคนค่อนข้างติดแฟน แฟนเองเขาก็รู้ เลยเรื่องงานที่อยู่ในจังหวัดแต่ด้วยลักษณะงานมันทำเป็นทริปทำให้เจอกันได้น้อยลง ก็คือเเค่สิ้นเดือน เเต่เราอ่ะขี้น้อยใจคือส่วนตัวมองว่าถ้าเราสำคัญกับเขา เเค่เจียดเวลาโทร มาหากันบ้างสัก1 นาทีก็ยังดี โทรมาเองเล็กๆน้อยๆแล้ววางก็ยังโอเคเลย เเต่นี่คือไม่เลย บอกทำงาน เเล้วคือรอถึงห้องอย่างเดียว กลางวันทำงานขับรถกว่าจะเสร็จก็ดึก พอกลับห้องปลายสายตาจะหลับเเละ ก็เลยให้เขานอน สรุปวันหนึ่ง แทบจะไมได้คุยกันเลย เราน้อยใจมาก ในขณะที่เขานอนมีเเต่เราที่ยังรูสึกแย่เเล้วมันก็สะสม มาเรื่อยๆ เป็นแบบนี้ทีไรเขาก็เฉยๆเราจะดราม่า ไปมากแค่ไหน ตื่นเช้ามา เขาก็ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขี้น ใช้เรื่องอื่นกลบเกลื่อน มองเหมือน มันไร้สาระ คือ เราไม่รูจะทำไงดี ไม่อย่กตกอยู่ในห้วงอารมณ์แบบนี้มันเหมือนเราต้องใช้คำว่า อดทนอ่ะ อดทนที่ต้องรอเขา. ได้เจอกันนังวันได้แล้ว. วันที่เหลือก็แทบไม่ได้คุยกันเลย  เขาเองเป็นคนง้อคนไม่เป็น เขาบอกแบบนี้น่ะ เขาไม่หวาน วันสำคัญไรเอย ก็คือวันๆหนึ่งๆ เราก็เฉยๆก็เลือกมองการกระทำแทน แต่เราก็บอกเขาเหมื นกันว่าการไม่นอกใจมันดีแหละ แต่การถูกละลเยความรุ้สึกแบบนี้ มันก็แย่ไม่ต่างกัน