เราทำให้เเกยิ้มได้ ไม่เท่าเขาหรอก

ผมอายุ17ปีเเล้วครับ คือผมอายมากเวลาคุยกับพี่สาว  ไม่สิ!ครับ คุยกันวันนึงเเค่ 2 ประโยคเอง555 อยู่บ้านเดียวกันนะครับ พี่สาวผมหาเงินเก่งมาก เเกขยันมาเเต่เด็ก ผมรู้สึกกลัวเเกแปลกๆกลัวเเกด่าครับ เวลาเ

พวกเเกเคยรู้สึกอยู่ในจุดที่ต่ำที่สุดกันมาก่อนป่ะ จะบอกว่า เราเคยเป็นคนที่เคยอยู่ในจุดนั้น ตอนนั้นเราพยายามตะเกียกตะกายพาตัวเองขึ้นมาอยู่ในจุดที่สูงได้เเล้วเว้ย เเต่เราเเม่งมาตกเหวอีกครั้ง เเต่ครั้งนี้

ผมทำคุณยิ้มได้ไม่เท่าเขาหรอก

คือเรื่องมันเกิดมากจากคนที่ผมแอบชอบอะครับ ผมก็คุยกะเค้าทุกวันบางทีพี่เค้าก็ทักพี่เค้าไห้ผมซื้อขนมไห้กินผมก็ซื้อนะแต่พักหลังๆพี่เค้าเปลี่ยนไป 1.พี่เค้าทำเหมือนไม่อยากคุยกะผม 2. เจอน่าหลบหน้าผม บางทีเดิ

คือผมอยากรู้ว่าเขาหยอดหรือเเกล้งหรือจริงจังคือเมื่อเช้าผมไปขายผลไม้เเล้วผมไปซื้อน้ำร้านเขาเเล้วเขามองผมเเล้วยิ้มเขินๆบ้างที่ผมกับเข้าสบตากันเเล้วเข้ายิ้มเขินๆเลยเเต่ผมทำหน้านิ่งๆเเต่ผมไม่ใช่เก็กน่ะเเต

คือชีวิตผมมีแต่คนมาวุ่นวายชีวิตแล้วบางคนชอบเดินเข้ามาในบ้านเช่นเดินไปดูห้องเราแล้วถามถึงห้องเราบ้างเอาง่ายมาบุคลุกพื้นที่ส่วนตัวอ่ะ แล้วบางทีก็ถามเรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นแกได้พาผู้หญิงมาบ้านไหมมีเมียยั

สำหรับเราเอง เสียใจสุดๆคงเป็นครั้งนี้แหละ ที่เรารอบคอบทำให้เรารู้ว่าภายใต้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่มีให้เรานั้น พอลับหลังเราเท่านั้นแหละนินทาเรา ว่าเรานู้นนี่นั่น มันทำให้เรารู้ว่าชีวิตคนเราไม่จำเป็นต

คือเราอ่ะค่ะ พึ่งย้ายรร.ไปเรียนที่ใหม่ เเล้วทีนี้มันมีเรียนปรับพื้นฐาน เราก็สังเกตว่ามีผช.คนหนึ่งชอบเเอบมองเราบ่อยๆ มีบางทีบ้างที่หันไปสบตากันเเต่เขาก็รีบหลบสายตา เป็นเเบบนี้ทุกวันเลยค่ะ บางครั้งพอเดิ

;(;(;( มีใครเป็นแบบผมบ้าง ??? " บางครั้งไม่ได้อยู่กับเธอตอนที่เธอมีความสุขหรอกนะ แต่อยากอยู่เคียงข้างเธอในเวลาที่เศร้ามากกว่า " ปล.ช่วงนี้อารมณ์เพ้อ เป็นพิษ สุดท้ายก็เป็นได้แค่ที่ปร

สวัสดีจ้าา อิอิ วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าเเละคำถามมาทุกๆคนนะ ._. พอดีเราเจอคนๆนึงใน facebook เจอกันในกลุ่มๆนึง เเละแอดเฟรนด์กันในที่สุด เราตามดูเเค้าในเฟสบุ๊คได้สักพักนึง เค้าเป็นคนที่นิสัยดี อัธยาศัยดี