ตามหัวนั่นเเหละค่ะ เกิดมาเราไม่เคยได้ยินคำว่าขอบคุณหรือขอโทษเลย พ่อเราเป็นคนไทยเชื้อสายจีน มนุษย์ลุงในอคติของใครหลายคน ตอนเราเกิด พ่อขี้เมามากชนิดที่ว่าแอลเข้าปากจะหยุดไม่ได้ ควบคุมสติไม่ได้ ข้าวไม่กิน ตื่นมากินเเอลนอนสองสามชั่วโมงตื่นมากินต่อ เราเคยล็อกบ้านยึดกุญเเจรถพ่อเราปีนรั้วบ้านเพื่อออกไปซื้อเบียร์กินอ่ะค่ะ555 ตอนเรายังไม่เกิดพ่อเราเมาใส่สร้อยทองเเล้วหายไม่รู้ถอดให้เขาหรือคนขโมย ตอนเราอายุได้ไม่ถึงปี เเม่กับยายเคยหอบเราหนีพ่อจากกรุงเทพมาอยู่อีสาน อยู่ได้ไม่นานพ่อก็ตามมา สุดท้ายก็มานั่งกินแอลโชว์แถมแจกเงินเขาไปทั่ว พอเราโตขึ้นสักหน่อยพ่อก็เริ่มหยุดกินเเต่นานๆทีจะมีหลุด ช่วงหลุด เรานั่งร้องไห้กอดขาเเก แกยังคิดไม่ได้เลยเเกสบัดขาออกไปกินต่อ ถ้าร่างกายไม่พังจนน็อคก็ไม่ได้หยุดหรอก
ที่จะบอกคือ เราไม่เคยปรึกษาอะไรพ่อได้เลย สมมุติ
เราเครียดมากๆนั่งร้องไห้ก็มี พ่อนั่งหัวเราะเราด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ไม่เคยได้ยินคำอธิบายดีๆจากปากพ่อเลย พ่อเราเด็กๆเคยเสพยาเสพเยอะมากๆ มันมีผลกับสมองไหมคะ พ่อเราเป็นคนยอมรับผิดไม่เป็นไม่รู้จักคำว่าผิดหรือขอโทษ ไม่เคยเป็นแบบอย่างให้เราสักครั้งในชีวิต อะไรที่เราไม่เคยพูดไม่เคยทำ เเกก็จะว่าเราทำทั้งที่เเกเป็นคนทำ เมื่อวานก่อน เราสั่งซอสสเปน มาลงบ้าน โอนจ่ายเเล้วตอนนั้นไม่อยู่บ้านพอดี มีเเต่เเกที่อยู่บ้าน เรากลับบ้านมาถามหาของ พ่อบอกไม่มีไม่รู้เรื่อง สักพักแกบอกใช่ขวดๆที่อยู่ในถังขยะไหม เรานี่ห๊ะเลยค่ะ555 เดินไปดูสรุปว่ามันใช่ ของมันค่อนข้างมีราคา แต่มันเสียความรู้สึกมากกว่า เราถามว่าทิ้งทำไม เหตุผลของเเกคือ จะรู้ไหมล่ะของใคร คือชื่อบนกล่องก็มีเเกไม่อ่านเลย เเค่เเกะพอว่านี่เเกะเเล้วทิ้งเลย555 เราใช้เหตุผลคุยกับแก เเกกลับพูดเหมือนเราเป็นคนผิด เเล้วก็นั่งร่ายยาวว่าเราผิดงู้นงี้ เเกเป็นเจ๊กอ่ะ รู้ว่าไม่ได้เป็นเเบบนี้ทุกคนเเต่พ่อเราเป็น เเละเป็นเเบบนี้กับทุกคนในบ้านพ่อตาเเม่ยายเเกก็ไม่เว้น เจอเเบบนี้ทุกวันเลย เเกชอบหยิบเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเป็นประเด็นในการทะเลาะ
ทุกครั้งที่ใช้เหตุผลคุยกับเเก มันไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง เเกจะพูดเเค่ว่า จะอะไรนักหนาวะ , โว๊ะไม่คุยด้วยละ , เฮอะ คนที่ไหนเขาพูดกับลูกเเบบนี้ เราโกรธจนอยากร้องไห้ทุกครั้งเลยค่ะ เราคิดว่าปลงทุกวันเเต่ก็ไม่สามารถรักเเกได้ เรารักเเกมากๆ เเต่ในอีกทาง เราก็เกลียดเเกมากเช่นกัน เป็นเเค่เด็กคนนึงที่ยังไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้ ทำอย่างไรดีคะ เสียสุขภาพจิตมากๆเลยค่ะ
ไม่ชอบพ่อตัวเอง
ที่จะบอกคือ เราไม่เคยปรึกษาอะไรพ่อได้เลย สมมุติ
เราเครียดมากๆนั่งร้องไห้ก็มี พ่อนั่งหัวเราะเราด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ไม่เคยได้ยินคำอธิบายดีๆจากปากพ่อเลย พ่อเราเด็กๆเคยเสพยาเสพเยอะมากๆ มันมีผลกับสมองไหมคะ พ่อเราเป็นคนยอมรับผิดไม่เป็นไม่รู้จักคำว่าผิดหรือขอโทษ ไม่เคยเป็นแบบอย่างให้เราสักครั้งในชีวิต อะไรที่เราไม่เคยพูดไม่เคยทำ เเกก็จะว่าเราทำทั้งที่เเกเป็นคนทำ เมื่อวานก่อน เราสั่งซอสสเปน มาลงบ้าน โอนจ่ายเเล้วตอนนั้นไม่อยู่บ้านพอดี มีเเต่เเกที่อยู่บ้าน เรากลับบ้านมาถามหาของ พ่อบอกไม่มีไม่รู้เรื่อง สักพักแกบอกใช่ขวดๆที่อยู่ในถังขยะไหม เรานี่ห๊ะเลยค่ะ555 เดินไปดูสรุปว่ามันใช่ ของมันค่อนข้างมีราคา แต่มันเสียความรู้สึกมากกว่า เราถามว่าทิ้งทำไม เหตุผลของเเกคือ จะรู้ไหมล่ะของใคร คือชื่อบนกล่องก็มีเเกไม่อ่านเลย เเค่เเกะพอว่านี่เเกะเเล้วทิ้งเลย555 เราใช้เหตุผลคุยกับแก เเกกลับพูดเหมือนเราเป็นคนผิด เเล้วก็นั่งร่ายยาวว่าเราผิดงู้นงี้ เเกเป็นเจ๊กอ่ะ รู้ว่าไม่ได้เป็นเเบบนี้ทุกคนเเต่พ่อเราเป็น เเละเป็นเเบบนี้กับทุกคนในบ้านพ่อตาเเม่ยายเเกก็ไม่เว้น เจอเเบบนี้ทุกวันเลย เเกชอบหยิบเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเป็นประเด็นในการทะเลาะ
ทุกครั้งที่ใช้เหตุผลคุยกับเเก มันไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง เเกจะพูดเเค่ว่า จะอะไรนักหนาวะ , โว๊ะไม่คุยด้วยละ , เฮอะ คนที่ไหนเขาพูดกับลูกเเบบนี้ เราโกรธจนอยากร้องไห้ทุกครั้งเลยค่ะ เราคิดว่าปลงทุกวันเเต่ก็ไม่สามารถรักเเกได้ เรารักเเกมากๆ เเต่ในอีกทาง เราก็เกลียดเเกมากเช่นกัน เป็นเเค่เด็กคนนึงที่ยังไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้ ทำอย่างไรดีคะ เสียสุขภาพจิตมากๆเลยค่ะ