เมื่อก่อนวันหยุดต้องมีแพลนตลอดค่ะ ไม่ออกไปเที่ยวก็ต้องหาอะไรทำ
แต่พักหลังกลายเป็นว่าถ้าได้หยุดแล้วได้นอนเต็มที่คือมีความสุขมาก
ตื่นมาแบบไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุก เปิดมือถือดูนิดหน่อยแล้วนอนต่อได้
สาย ๆ ค่อยลุกไปหาอะไรกิน แล้วกลับมานอนเล่นต่ออีก
เมื่อก่อนรู้สึกว่าการนอนเฉย ๆ เป็นการเสียเวลา แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันคือการพักจริง ๆ
บางอาทิตย์ไม่ได้ออกไปไหนเลยก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายเหมือนเมื่อก่อน
แค่ได้อยู่ห้องเงียบ ๆ ทำอะไรตามใจตัวเองก็โอเคแล้วค่ะ
สงสัยพอโตขึ้น ความสุขง่ายขึ้นจริง ๆ
โตขึ้นแล้วรู้สึกว่าแค่ได้นอนเต็มอิ่มก็มีความสุขมากแล้ว
แต่พักหลังกลายเป็นว่าถ้าได้หยุดแล้วได้นอนเต็มที่คือมีความสุขมาก
ตื่นมาแบบไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุก เปิดมือถือดูนิดหน่อยแล้วนอนต่อได้
สาย ๆ ค่อยลุกไปหาอะไรกิน แล้วกลับมานอนเล่นต่ออีก
เมื่อก่อนรู้สึกว่าการนอนเฉย ๆ เป็นการเสียเวลา แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันคือการพักจริง ๆ
บางอาทิตย์ไม่ได้ออกไปไหนเลยก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายเหมือนเมื่อก่อน
แค่ได้อยู่ห้องเงียบ ๆ ทำอะไรตามใจตัวเองก็โอเคแล้วค่ะ
สงสัยพอโตขึ้น ความสุขง่ายขึ้นจริง ๆ