ทำยังไงให้ใช้ชีวิตคนเดียวในกทมให้รอดคะ

เป็นนักศึกษาค่ะ ที่บ้านไม่ค่อยซัพพอร์ตทางการเงินอย่างมากก็ให้แค่วันละ100บางวันไม่ให้ พ่อแม่ก็ไม่ค่อยดีชอบมีปัญหาแล้วมันกระทบเรา ส่วนแม่ไม่ค่อยเห็นเราสำคัญจะมองเรื่องของเราสำคัญเป็นอันดับสุดท้ายเขารักพี่สาวเรามากกว่าเราค่ะ ปกติอยู่หอกับแฟนเก่าเขาจะคอยช่วยเหลือเราทุกเรื่อง ทั้งการกินอยู่ เราทำอะไรไม่เป็นสักอย่างค่ะไม่เคยรีดผ้าหรือใช้ชีวิตด้วยตัวเองเลย ปกติถ้าทะเลาะกับที่บ้านจนอยากตายก็จะรู้สึกว่าไม่เป็นไรอย่างน้อยก็มีเขาอยู่ข้างๆแค่นี้ทุกอย่างมันจะโอเคเอง คบกัน4ปีค่ะแล้วสุดท้ายเขาบอกเลิกเราเพราะรักน้อยลงแต่เขาอันฟอลเราหมดและมีคนคุยใหม่ มีความรักใหม่อินเลิฟแล้ว เราเสียใจมากค่ะคิดเรื่องเขาทั้งวันทุกวันร้องไห้ตลอด สิ่งที่เขาทำด้วยกันมันเข้ามาในหัวตลอดและต่อไปนี้จะไม่มีแล้ว เข้าติ้กต่อกไปเจออะไรก็นึกถึงเขา แถมใกล้ช่วงสอบเลยแย่หนักเลยค่ะสภาพจิตใจไม่ค่อยโอเค เราเป็นคนมีปัญหาเรื่องผู้คน สังคม การปฏิสัมพันธ์ด้วยเลยยิ่งกลัวค่ะ และเรายังย้ายออกหอไม่ได้ที่บ้านสะดวกหลังปีใหม่ ให้อยู่แถวรามแล้วเรารู้สึกว่าหอแถวนั้นในราคาที่ที่บ้านไหวมันน่ากลัวทุกหอเลยค่ะ แล้วน่าจะต้องคิดเรื่องทำงานพาร์ทไทม์เราเคยทำ7/11แล้วไม่ไหวค่ะ2วันออก เลยอยากได้ทั้วกำลังใจในการใช้ชีวิต ในการมีชีวิตอยู่ต่อให้ได้ตลอด22ปีเราพยายามอยู่ให้ได้แม้จะแย่แค่ไหนก็ตามจนเหนื่อยมาก ๆ และแถวรามเราสมัครงานยังไงทำยังไงได้บ้างคะถ้าอยากหางาน มีงานอะไรที่ทำได้บ้าง ปกติมีแฟนพาทำทุกอย่างเลยค่ะ เราค่อนข้างใช้ชีวิตด้วยตัวเองไม่ได้ตอนอยู่บ้านพ่อแม่ก็ทำให้หมด