เรื่องราวมีอยู่ว่า
26 ก.ย.69
เกิดกรณีที่เรากับคู่กรณีนามสมมุตนาย พ. เป็นพนักงานขนส่งบริษัทหนึ่ง
เฉี่ยวชนกันจนก่อนให้เกิดความเสียหายและการบาดเจ็บ
เหตุเกิดเวลา 11.10 โดยประมาณอ้างอืงจากเวลาโทรแจ้งฉุกเฉิน
เเหตุเกิดจาก เราขับมาในซอยทางออกหมู่บ้านเป็นซอยเล็ก ออกได้เลนเดียวเข่าสู่ถนนใหญ่
พอมาถึงจุดมุมโค้ง นาย พ. ขับสวนเข้ามาทำให้เราพยายามเบี่ยงหลบแต่ไม่ทัน
เราบาดเจ็บเล็กน้อย รถได้รับความเสียหายที่เหยียบเบรกเท้าหัก และที่วางเท้าเอียงไปด้านหลัง
นาย พ.ได้รับบาดแผลเปิดกว้างที่ตรงใกล้ตาตุ่ม และรถไม่ได้รับความเสียหาย
เราเรียกฉุกเฉินและแจ้งกับตำรวจที่มาเก็บหลักฐานตามความเป็นจริง ตำรวจแนะนำว่าให้แยกย้ายรอนัดเพื่อมาเจรจาไกล่เกลี่ยชี้แจ้งข้อเท็จจริง
12.22 โดยประมาณ เราอยู่ที่ร้านซ่อมและกำลังคุยกับช่างประเมินความเสียหายพร้อมชำระค่าอะไหล่ล่วงหน้า
12.54 เจ้านายของนาย พ. โทรเข้ามาแจ้งว่าต้องการให้เรารรบเข้าไปหาตำรวจในเวลานี้เพราะต้องการให้เรามาเซ็นเอกสาร
(ตอนแรกเข้าใจว่าเอกสารพรบ. เพื่อนำไปยื่นเรื่องการรักษา)
13.03 รถของเราโดนตะปูแทงจนยางหลังเกิดรูขนาดใหญ่
13.05 เขาโทรมาตามเรา แต่เราแจ้งไปแล้วไม่สะดวก กำลังเจอช่างบริเวณนั้นให้เขาประเมิณล้อที่ถูกตะปูแทงและปะยาง อาจจะขอเวลา 1 ชั่วโมงจะเข้าไป เพราะจุดที่เราอยู่ห่างไกลจากจุดโรงพัก 20 กม.+
แต่เขาด่าเราว่าปะยางอะไรนานขนาดนั้น แถมเกิดเหตุเราจะรับงานทำไม (เราทำงานส่งอาหารนะ)
เราแจ้งไปว่าเราสแตนบายรอคู่กรณีนัดอยู่แล้วว่าจะดวกวันไหนหรือเวลาไหน แถมเข้าใจว่าแผลเขาเปิดกว้างเลยคิดว่าน่าจะใช้เวลารักษาตัวอย่างน้อย 1-2 วัน ค่อยนัดกันไปลงบันทึก
13.28 โทรมาเร่งเราแล้วยางก็ปะแล้วแต่แผลใหญ่เกินไปจนขับได้ไม่มากเราเลยตอบไปด้วยอารมณ์ที่ร้อนใจว่า
" เดียวผมบดยางไป ยังไงรอก่อนประมาณสามสิบนาที "
14.00 ผมเอารถมาเปลี่ยนให้ช่างประจำได้และขับอีกคันออกรีบออกไปหาเขา ระหว่างทางได้มีการโทรหาเพื่อแสดงความจำนงค์ว่า
เราไม่หนี เรากำลังจะรีบไปให้เร็วที่สุด แต่ทางนั้นแจ้งว่าลงบันทึกประจำวันแล้ว เราเลยแบบอ้าว...แล้วยังไง? ลงได้ไง เลยคุยรายละเอียดระหว่างเดินทาง
เขาแจ้งว่ารีบลง ที่ออกมาแล้วเพราะน้องรอไม่ไหว(เราเข้าใจว่านายพ.) แล้วที่จะให้ไปคือไกล่เกลี่ย รถคุณไม่เสียหายแต่ลูกน้องเขาบาดเจ็บ
จะเรียกค่าทำขวัญ เรียกค่าชดเชยจากการขาดงาน
เราเลยเบรกเขาว่า ขอโทษนะครับ รถผมเองก็เสียหาย เฉี่ยวชนกันจริง ผมไม่ล้มแต่รถผมเบรกหักครึ่งทำงานไม่ได้เลย แค่ขับยังบอกเลยว่าอันตรายมาก
แต่คุณจะมาเรียกค่าทำขวัญผมแต่ลูกน้องคุณผิดนะเพราะเลนนั้นมันเป็นทางเดินรถเลนเดียว แต่ลูกน้องคุณสวนเลนเข้ามา
ผมก็ใช้หลักจริยธรรมคุณธรรมนะไม่เรียกค่าเสียหายเลย ต่างคนต่างแยกย้ายหลังลงบันทึกประจำว่าเทียบค่าปรับไปจบ
หรือคุณไม่พอใจ มีอะไรอยากเพิ่มเติมแจ้งเข้ามาได้เลย ถ้าไม่โอเครเดียวไปไกล่เกลี่ยที่ตำรวจ เราก็พูดแบบนี้ชัดเจน
แต่เจ้านายเขาบอกไม่เป็นไร แล้วจบที่ผมยังแสดงความห่วงใยต่อนายพ.ที่บาดเจ็บ
15.50 ผมเดินทางมาสถานีตำรวจตามคำแนะนำของพี่ชายคนสนิท เพราะคิดว่ามันแปลกๆตรงเรื่องการแจ้งบันทึกประจำวันที่มันต้องรอคู่กรณีไม่ใช่หรอ?
และเพื่อแสดงความจริงใจเลยเข้าพบเจ้าหน้าที่ดูแลคดีพร้อมชี้แจ้งเหตุการณ์
จากนั้นผมได้ยินอะไรที่ช็อคยิ่งกว่า คือทางเจ่าหน้าที่ที่ดูแลคดีหลังจากได้มีการพูดคุยและชี้แจ้งสิ่งที่เกิดขึ้นตามข้อเท็จจริง
เขาแจ้งว่าทางเจ้านายของนาย พ. แจ้งว่าผมเป็นคนขับรถสวนเลนและนายพ.ขับมาถูกต้องตามกฏหมาย
ผมเลยแจ้งว่ามันไม่สมเหตุสมผลเนื่องจากช่วงเวลาที่ผมอยู่ก่อนหน้าจะเกิดอุบัติเหตุผมยังนั่งรอรับอาหารในหมู่บ้านนี้ ก่อนขับออกมาตามเส้นทางออกหมู่บ้านที่เป็นจุดเกิดเหตุ มีรายงานการรับงานชัดเจนและช่วงเวลาที่ผมอยู่ก่อนหน้านั้นไม่มีความจำเป็นเลยที่ผมจำเป็นต้องใช้เส้นทางนั้นเพราะผมอยู่ใกล้กับเส้นทางเข้าหมู่บ้านตั้งแต่แรก จึงเข้าหมู่บ้านทางหน้าหมู่บ้านที่เป็นเส้นทางหลักและออกจากหมู่บ้านด้วยเส้นทางออกอีกฝั่งที่เป็นทางออกเลนเดียว
ด้วยการชี้แจ้งที่ไปคนละทางของทั้งสองฝี่ง
15.56 ตำรวจได้นัดหมายคู่กรณีและตัวเรามาพบกันอีกครั้งในเวลา 9 โมงตรงของวันที่ 27 ก.ย. 69
เราตอบรับและอีกฝั่งก็ตอบรับชัดเจนว่ามาได้ แม้ว่าตำรวจตินอรกจะขอให้มาในวันนี้แต่ทางตัวแทนที่พูดคุยแทนแจ้งว่า
" นายะ.ไม่สะดวก กำลังทำงาน กำลังโยนของอยู่ "
16.03 ทางนายพ.ได้โทรมาสอบถามกับผม ผมเลยได้ชี้แจ้งว่าการเข้าพบตำรวจในวันพรุ่งนี้คือการชี้แจ้งเหตุการณ์และให้ตำรวจได้บันทึกสำนวนอย่างถูกต้องและจบเรื่องราว พร้อมกับได้ให้กำลังใจและห่วยใจนายพ.จะหายไวๆ นายพ.เองก็ยืนยันว่าจะมาะบในเวลา 9 ของอีกวันโดยมีพี่ชายผมอีกคนเป็นพยานเพราะผมขับรถจึงต้องเปิดลำโพงในการคุย
27 ก.ย. 69
08.11 ผมออกจากบ้านไปรีบพี่ชายที่อยู่คนละตำบลและมุ่งหน้าสู่โรงพัก แต่เพราะรถติดเลยมาถึงตอน 09.09 น.
09.09 ผมมาถึงและได้ติดต่อตำรวจที่นัดไว้ ตำรสจแจ้งว่าคู่กรณียังไม่มาเลยนั่งรอคู่กรณี
09.22 ผมโทรไปยังเบอร์ที่แจ้งไว้ในบันทึกประจำวัน แต่ไม่มีคนรับสาย ด้วยความเป็นห่วงต้องการสอบถามว่าติดปัญหาอะไรไหม
09.41 โทรอีกครั้งแต่ยังไม่มีคนรับ
09.50 ขอพี่ชายโทรแทนแต่ยังไม่มีคนรับ
09.59 โทรไปและมีคนรับ ปรากฏว่าเบอร์ที่แจ้งในบันทึกประจำวันเป็นเบอร์เพื่อนร่วมงานอีกคนไม่ใช่เบอร์นายพ. และแจ้งให้ติดต่อนายพ.เพื่อประสานงาน
10.03 เพื่อนร่วมงานนายพ. แจ้งว่านาย พ.ไม่สะดวกมา ไม่มีใครมาส่ง จึงได้สอบถามกลับไปว่าไม่มีเพื่อนคนไหนมาส่งได้เลย? เพราะทางตำรวจเองก็อยากให้มันจบ อีกอย่างรับปากแล้วจะมาแต่ไม่โทรแจ้งมาเลยไม่ว่าจะทางเรา หรือทางตำรวจ
10.57 ได้เข้าไปคุยกีบตำรวจและแจ้งเหตุผลที่คู่กรณีไม่มา รวมถึงชี้แจ้งความเสียหายและหลักฐานเพิ่มเติมถึงเวลาและสถานที่เกิด
จากนั้นได้มีการโทรตามเบอร์ที่ได้รับเพื่อประสานให้ทางตำรวจได้คุยแต่ไม่รับสาย
11.10 โทรไปพื่อแจ้งและสอบถามแต่ไม่รับสาย
12.03 โทรไประหว่างที่เรากีบพี่ชายกำลังนั่งกินข้าว สายถูกกดปฏิเสธการรับ
15.01 - ปัจจุบันยังไม่มีการโทรเข้ามาใดๆจาดคู่ดรณี
รถเฉี่ยวชนแต่เขาสวนเลนมา แถมแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ว่าเราผิด
26 ก.ย.69
เกิดกรณีที่เรากับคู่กรณีนามสมมุตนาย พ. เป็นพนักงานขนส่งบริษัทหนึ่ง
เฉี่ยวชนกันจนก่อนให้เกิดความเสียหายและการบาดเจ็บ
เหตุเกิดเวลา 11.10 โดยประมาณอ้างอืงจากเวลาโทรแจ้งฉุกเฉิน
เเหตุเกิดจาก เราขับมาในซอยทางออกหมู่บ้านเป็นซอยเล็ก ออกได้เลนเดียวเข่าสู่ถนนใหญ่
พอมาถึงจุดมุมโค้ง นาย พ. ขับสวนเข้ามาทำให้เราพยายามเบี่ยงหลบแต่ไม่ทัน
เราบาดเจ็บเล็กน้อย รถได้รับความเสียหายที่เหยียบเบรกเท้าหัก และที่วางเท้าเอียงไปด้านหลัง
นาย พ.ได้รับบาดแผลเปิดกว้างที่ตรงใกล้ตาตุ่ม และรถไม่ได้รับความเสียหาย
เราเรียกฉุกเฉินและแจ้งกับตำรวจที่มาเก็บหลักฐานตามความเป็นจริง ตำรวจแนะนำว่าให้แยกย้ายรอนัดเพื่อมาเจรจาไกล่เกลี่ยชี้แจ้งข้อเท็จจริง
12.22 โดยประมาณ เราอยู่ที่ร้านซ่อมและกำลังคุยกับช่างประเมินความเสียหายพร้อมชำระค่าอะไหล่ล่วงหน้า
12.54 เจ้านายของนาย พ. โทรเข้ามาแจ้งว่าต้องการให้เรารรบเข้าไปหาตำรวจในเวลานี้เพราะต้องการให้เรามาเซ็นเอกสาร
(ตอนแรกเข้าใจว่าเอกสารพรบ. เพื่อนำไปยื่นเรื่องการรักษา)
13.03 รถของเราโดนตะปูแทงจนยางหลังเกิดรูขนาดใหญ่
13.05 เขาโทรมาตามเรา แต่เราแจ้งไปแล้วไม่สะดวก กำลังเจอช่างบริเวณนั้นให้เขาประเมิณล้อที่ถูกตะปูแทงและปะยาง อาจจะขอเวลา 1 ชั่วโมงจะเข้าไป เพราะจุดที่เราอยู่ห่างไกลจากจุดโรงพัก 20 กม.+
แต่เขาด่าเราว่าปะยางอะไรนานขนาดนั้น แถมเกิดเหตุเราจะรับงานทำไม (เราทำงานส่งอาหารนะ)
เราแจ้งไปว่าเราสแตนบายรอคู่กรณีนัดอยู่แล้วว่าจะดวกวันไหนหรือเวลาไหน แถมเข้าใจว่าแผลเขาเปิดกว้างเลยคิดว่าน่าจะใช้เวลารักษาตัวอย่างน้อย 1-2 วัน ค่อยนัดกันไปลงบันทึก
13.28 โทรมาเร่งเราแล้วยางก็ปะแล้วแต่แผลใหญ่เกินไปจนขับได้ไม่มากเราเลยตอบไปด้วยอารมณ์ที่ร้อนใจว่า
" เดียวผมบดยางไป ยังไงรอก่อนประมาณสามสิบนาที "
14.00 ผมเอารถมาเปลี่ยนให้ช่างประจำได้และขับอีกคันออกรีบออกไปหาเขา ระหว่างทางได้มีการโทรหาเพื่อแสดงความจำนงค์ว่า
เราไม่หนี เรากำลังจะรีบไปให้เร็วที่สุด แต่ทางนั้นแจ้งว่าลงบันทึกประจำวันแล้ว เราเลยแบบอ้าว...แล้วยังไง? ลงได้ไง เลยคุยรายละเอียดระหว่างเดินทาง
เขาแจ้งว่ารีบลง ที่ออกมาแล้วเพราะน้องรอไม่ไหว(เราเข้าใจว่านายพ.) แล้วที่จะให้ไปคือไกล่เกลี่ย รถคุณไม่เสียหายแต่ลูกน้องเขาบาดเจ็บ
จะเรียกค่าทำขวัญ เรียกค่าชดเชยจากการขาดงาน
เราเลยเบรกเขาว่า ขอโทษนะครับ รถผมเองก็เสียหาย เฉี่ยวชนกันจริง ผมไม่ล้มแต่รถผมเบรกหักครึ่งทำงานไม่ได้เลย แค่ขับยังบอกเลยว่าอันตรายมาก
แต่คุณจะมาเรียกค่าทำขวัญผมแต่ลูกน้องคุณผิดนะเพราะเลนนั้นมันเป็นทางเดินรถเลนเดียว แต่ลูกน้องคุณสวนเลนเข้ามา
ผมก็ใช้หลักจริยธรรมคุณธรรมนะไม่เรียกค่าเสียหายเลย ต่างคนต่างแยกย้ายหลังลงบันทึกประจำว่าเทียบค่าปรับไปจบ
หรือคุณไม่พอใจ มีอะไรอยากเพิ่มเติมแจ้งเข้ามาได้เลย ถ้าไม่โอเครเดียวไปไกล่เกลี่ยที่ตำรวจ เราก็พูดแบบนี้ชัดเจน
แต่เจ้านายเขาบอกไม่เป็นไร แล้วจบที่ผมยังแสดงความห่วงใยต่อนายพ.ที่บาดเจ็บ
15.50 ผมเดินทางมาสถานีตำรวจตามคำแนะนำของพี่ชายคนสนิท เพราะคิดว่ามันแปลกๆตรงเรื่องการแจ้งบันทึกประจำวันที่มันต้องรอคู่กรณีไม่ใช่หรอ?
และเพื่อแสดงความจริงใจเลยเข้าพบเจ้าหน้าที่ดูแลคดีพร้อมชี้แจ้งเหตุการณ์
จากนั้นผมได้ยินอะไรที่ช็อคยิ่งกว่า คือทางเจ่าหน้าที่ที่ดูแลคดีหลังจากได้มีการพูดคุยและชี้แจ้งสิ่งที่เกิดขึ้นตามข้อเท็จจริง
เขาแจ้งว่าทางเจ้านายของนาย พ. แจ้งว่าผมเป็นคนขับรถสวนเลนและนายพ.ขับมาถูกต้องตามกฏหมาย
ผมเลยแจ้งว่ามันไม่สมเหตุสมผลเนื่องจากช่วงเวลาที่ผมอยู่ก่อนหน้าจะเกิดอุบัติเหตุผมยังนั่งรอรับอาหารในหมู่บ้านนี้ ก่อนขับออกมาตามเส้นทางออกหมู่บ้านที่เป็นจุดเกิดเหตุ มีรายงานการรับงานชัดเจนและช่วงเวลาที่ผมอยู่ก่อนหน้านั้นไม่มีความจำเป็นเลยที่ผมจำเป็นต้องใช้เส้นทางนั้นเพราะผมอยู่ใกล้กับเส้นทางเข้าหมู่บ้านตั้งแต่แรก จึงเข้าหมู่บ้านทางหน้าหมู่บ้านที่เป็นเส้นทางหลักและออกจากหมู่บ้านด้วยเส้นทางออกอีกฝั่งที่เป็นทางออกเลนเดียว
ด้วยการชี้แจ้งที่ไปคนละทางของทั้งสองฝี่ง
15.56 ตำรวจได้นัดหมายคู่กรณีและตัวเรามาพบกันอีกครั้งในเวลา 9 โมงตรงของวันที่ 27 ก.ย. 69
เราตอบรับและอีกฝั่งก็ตอบรับชัดเจนว่ามาได้ แม้ว่าตำรวจตินอรกจะขอให้มาในวันนี้แต่ทางตัวแทนที่พูดคุยแทนแจ้งว่า
" นายะ.ไม่สะดวก กำลังทำงาน กำลังโยนของอยู่ "
16.03 ทางนายพ.ได้โทรมาสอบถามกับผม ผมเลยได้ชี้แจ้งว่าการเข้าพบตำรวจในวันพรุ่งนี้คือการชี้แจ้งเหตุการณ์และให้ตำรวจได้บันทึกสำนวนอย่างถูกต้องและจบเรื่องราว พร้อมกับได้ให้กำลังใจและห่วยใจนายพ.จะหายไวๆ นายพ.เองก็ยืนยันว่าจะมาะบในเวลา 9 ของอีกวันโดยมีพี่ชายผมอีกคนเป็นพยานเพราะผมขับรถจึงต้องเปิดลำโพงในการคุย
27 ก.ย. 69
08.11 ผมออกจากบ้านไปรีบพี่ชายที่อยู่คนละตำบลและมุ่งหน้าสู่โรงพัก แต่เพราะรถติดเลยมาถึงตอน 09.09 น.
09.09 ผมมาถึงและได้ติดต่อตำรวจที่นัดไว้ ตำรสจแจ้งว่าคู่กรณียังไม่มาเลยนั่งรอคู่กรณี
09.22 ผมโทรไปยังเบอร์ที่แจ้งไว้ในบันทึกประจำวัน แต่ไม่มีคนรับสาย ด้วยความเป็นห่วงต้องการสอบถามว่าติดปัญหาอะไรไหม
09.41 โทรอีกครั้งแต่ยังไม่มีคนรับ
09.50 ขอพี่ชายโทรแทนแต่ยังไม่มีคนรับ
09.59 โทรไปและมีคนรับ ปรากฏว่าเบอร์ที่แจ้งในบันทึกประจำวันเป็นเบอร์เพื่อนร่วมงานอีกคนไม่ใช่เบอร์นายพ. และแจ้งให้ติดต่อนายพ.เพื่อประสานงาน
10.03 เพื่อนร่วมงานนายพ. แจ้งว่านาย พ.ไม่สะดวกมา ไม่มีใครมาส่ง จึงได้สอบถามกลับไปว่าไม่มีเพื่อนคนไหนมาส่งได้เลย? เพราะทางตำรวจเองก็อยากให้มันจบ อีกอย่างรับปากแล้วจะมาแต่ไม่โทรแจ้งมาเลยไม่ว่าจะทางเรา หรือทางตำรวจ
10.57 ได้เข้าไปคุยกีบตำรวจและแจ้งเหตุผลที่คู่กรณีไม่มา รวมถึงชี้แจ้งความเสียหายและหลักฐานเพิ่มเติมถึงเวลาและสถานที่เกิด
จากนั้นได้มีการโทรตามเบอร์ที่ได้รับเพื่อประสานให้ทางตำรวจได้คุยแต่ไม่รับสาย
11.10 โทรไปพื่อแจ้งและสอบถามแต่ไม่รับสาย
12.03 โทรไประหว่างที่เรากีบพี่ชายกำลังนั่งกินข้าว สายถูกกดปฏิเสธการรับ
15.01 - ปัจจุบันยังไม่มีการโทรเข้ามาใดๆจาดคู่ดรณี