คือเรารักเขาในฐานะเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง เห็นเขาไปทำงานแบบนี้อยากจะร้องไห้ แต่เราก็ไม่มีหนทางช่วยเขาได้เลย เราคิดหนทางมีอยู่แต่จะเป็นเรื่องใหญ่มาก คนรอบข้างก็บอกว่าเป็นทางเลือกของเขาเอง ทุกคนดูเย็นชากับชีวิตผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้อ่านอาจจะบอกว่าเราโลกสวย แต่สังคมกลางคืนแบบสาวนั่งดริ๊งค์ห่างไกลเรามาก ถ้าเรามีเงิน เราจะเอาเงินไปจ้างเขาทำอย่างอื่น ในทัศนคติที่เราเติบโตมา ยังไงก็มองอาชีพนี้ในทางลบ ถ้าคุณมีลูกหลานญาติๆก็ไม่อยากให้ทำใช่ไหม น้องเขาไม่มีพ่อแม่ดูแล แต่พอเราคิดถึงคำว่า “เขาเลือกเอง” เราไม่รู้ สับสนร้อนรนใจมาก เพราะไม่เคยเข้าใจสังคมแบบนั้นเลย หรืออาชีพสาวนั่งดริ๊งค์ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น ขอคนมีความรู้บอกเราหน่อยเถิด
คนที่เรารักไปเป็นสาวนั่งดริ้งค์ เราจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง