ตีหนึ่งกับห้องเงียบ ๆ

ตีหนึ่งกว่าแล้วแต่ยังไม่ง่วงเท่าไหร่ ห้องเงียบจนได้ยินเสียงแอร์กับเสียงรถที่วิ่งผ่านหน้าต่างเป็นพัก ๆ
นอนเล่นโทรศัพท์มาสักพักก็เริ่มเบื่อ เลยลุกขึ้นมาเดินเก็บของที่วางอยู่ตามโต๊ะทั้งที่จริง ๆ ก็ไม่ได้รกอะไร
เสื้อที่ถอดไว้ตั้งแต่กลับจากทำงานก็เอาไปแขวน แก้วน้ำที่วางค้างอยู่ก็เอาไปล้าง
แล้วก็กวาดพื้นตรงหน้าห้องนิดหน่อย ทำไปเรื่อย ๆ แบบไม่ได้รีบอะไร
พอหันกลับมาดูอีกทีก็รู้สึกว่าห้องสะอาดขึ้นกว่าตอนแรกเยอะ ทั้งที่ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ

ตอนกลางวันไม่ค่อยมีเวลาสังเกตหรอกว่าห้องตัวเองเป็นยังไง เพราะออกไปทำงานตั้งแต่เช้ากลับมาก็เหนื่อยแล้ว
แต่พอตอนดึกทุกอย่างเงียบลง กลับเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ในห้องชัดขึ้นอย่างประหลาด
โต๊ะที่เคยมีของกองอยู่ พื้นที่เคยมีฝุ่น หรือแม้แต่เสื้อผ้าที่วางผิดที่ พอจัดให้เรียบร้อยแล้วมันทำให้รู้สึกสบายตาขึ้นเฉย ๆ
ตอนนี้นั่งอยู่ปลายเตียง เปิดเพลงเบา ๆ แล้วมองห้องที่เพิ่งเก็บเสร็จ ก็รู้สึกว่าคืนนี้ไม่ได้เสียเวลาเปล่า

อย่างน้อยก่อนจะนอนก็ได้ทำอะไรให้ตัวเองอย่างหนึ่ง
พรุ่งนี้ตื่นมาจะได้ไม่ต้องเจอกับห้องรก ๆ ตั้งแต่เช้า เป็นความสบายใจเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นตอนดึกโดยไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน