อิทธิพลแห่งรัก #2

ปิดตลาดหุ้นช่วงเช้าSET INDEX บวกไม่กี่จุด มูลค่าการซื้อขายไม่คึกคักนัก แต่สิ่งที่สร้างความประหลาดใจให้ทั้งห้องค้าก็คือดอกไม้ช่อใหญ่ที่พนักงานจัดส่งหอบเข้ามาในออฟฟิศ

“ดอกไม้ของคุณปาณรดาครับ”

“ขอบคุณค่ะ”ฉันเซ็นรับช่อดอกลิลลี่สีขาวอย่างงงๆ ใครส่งมาให้กันนี่การ์ดซักใบก็ไม่มี

สักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

“สวัสดีครับ ชอบดอกไม้มั้ยครับ”

“เอ่อ!!!!ไม่ทราบว่าจากใครคะ”ได้ยินเสียงก็พอเดาออก แค่ต้องการถามเพื่อความแน่ใจ

“ผมอิทธิพลครับ”

ใช่เจฟจริงๆด้วย รุกหนักกว่าที่คิดแฮะ

“ชอบสิคะ ดอกไม้สวยดี ขอบคุณค่ะ”

“วันนี้ยุ่งมั้ยครับ”

“วันนี้ตลาดหุ้นเงียบเหงานิดหน่อยค่ะ”

“แต่ถ้าเมื่อไหร่คุณมายด์เหงาโทรหาผมได้นะครับ”

ไม่น่าเชื่อว่าหล่อระดับเทพจะเล่นมุขเสี่ยวๆแบบนี้กับเค้าด้วย

“เย็นนี้คุณมายด์ว่างไปดินเนอร์กับผมมั้ยครับ พอดีผมอยากปรึกษาเรื่องเปิดพอร์ตลงทุน”

“ไม่แน่ใจว่าเย็นนี้ผู้จัดการจะเรียกประชุมมั้ย ยังไงเดี๋ยวดิฉันโทรแจ้งคุณอิทธิพลอีกทีนะคะ”

“ผมจะรอนะครับ”

ไซโคเก่งเหมือนกันนะเนี่ย เอาไงดีหล่ะทีนี้กลุ้มใจสุดๆ



“Wow!!!!ยัยมายด์ ใครฝากดอกไม้มาให้พี่เหรอจ๊ะ”พี่กระแต ผู้จัดการสาขาทึกทักเอาดื้อๆ

“ของพี่กระแตที่ไหนหล่ะคะ คุณเจฟ อิทธิพลเค้าส่งมาให้มายด์ค่ะ”

“เจฟ อิทธิพล!!!!”คีย์เสียงสูงปรี๊ด

“จุ๊ๆ เบาๆค่ะพี่กระแต”

“ที่เป็นซุปตาร์หน่ะเหรอ”ดูนางตั้งสติได้พอสมควร

“ใช่แล้วค่ะ มายด์กำลังจะมาปรึกษาพี่ว่าคุณอิทธิพลเค้าชวนมายด์ไปทานข้าวเย็นนี้ เห็นว่าสนใจจะเปิดพอร์ตลงทุนกับเรา”

“ไปเลยจ๊ะมายด์ ไม่ต้องคิดอะไรมาก ลูกค้า hight net worth ขนาดนี้เธอจะปล่อยให้หลุดมือเหรอจ๊ะ”

“แต่มายด์ได้ยินว่าเย็นนี้พี่กระแตจะประชุมพนักงาน”

“อุ๊ย!!!เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหา ถ้าได้ลูกค้ารายนี้มา เดือนนี้ทั้งเดือนหนูไม่ต้องประชุมเลยก็ได้”

“แต่มายด์ไม่ค่อยสบายใจเลยค่ะ กลัวพี่อาร์ตไม่พอใจ”

“มายด์ หนูต้องแยกให้ออกนะจ๊ะ อันไหนเรื่องงาน อันไหนเรื่องส่วนตัว ถ้าหนูบริสุทธิ์ใจ ไม่ทำเรื่องเสื่อมเสีย ใครก็ว่าอะไรหนูไม่ได้”

“แต่”

“ไม่ต้องแต่ การไว้ใจกันถือเป็นการให้เกียรติกันนะจ๊ะ เอาเป็นว่าถ้ามีปัญหากับอาร์ตจริงๆ พี่จะช่วยพูดให้เองนะจ๊ะเบบี๋”



ไม่รู้คิดถูกคิดผิดที่มาปรึกษาคุณพี่กระแต สาวสูงวัย ไม่มีครอบครัว แต่งตัวเปรี้ยวเข็ดฟัน ในสมองคงมีแต่เรื่อง KPI กับค่าCommission

เอาน่าเป็นไงเป็นกัน “การไว้ใจกันถือเป็นการให้เกียรติกัน” ไม่น่าเชื่อว่าประโยคนี้จะออกจากปากสาวเปลี่ยวอย่างพี่กระแต



“สวัสดีค่ะคุณอิทธิพล ดิฉันปาณรดานะคะ”

“ตกลงคุณมายด์ว่างไปทานข้าวเย็นกับผมใช่มั้ยครับ”

“ค่ะ พอดี ผจก.เลื่อนประชุมไปวันหลัง”

“งั้นเย็นนี้ผมไปรับนะครับ”

“ก็ได้ค่ะ”

“จะชวนคุณออยไปด้วยก็ได้นะครับ”

ดีใจจริงๆในที่สุดก็มีตัวช่วย ฉันรีบโทรศัพท์หายัยออย

“อะไรนะเจฟส่งช่อดอกไม้มาให้ที่ห้องค้า”

“อื้อ แถมเย็นนี้จะชวนไปดินเนอร์ เค้าบอกว่าชวนแกได้ หวังว่าแกคงจะไม่ปฏิเสธ”

“เสียใจด้วยเพื่อนรัก ชั้นกำลังรอเช็คอินขึ้นเครื่องไปดูไซต์ลูกค้าที่เชียงใหม่ กลับพรุ่งนี้บ่ายๆ”ยัยออยเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคาร ดูแลเรื่องสินเชื่อลูกค้ารายใหญ่

“โชคดีนะจ๊ะเพื่อนสาว ทานข้าวให้อร่อยนะ”ยัยออยหัวเราะเยาะ

ความหวังว่าจะให้ยัยออยไปเป็นเพื่อนพังทลาย ตกลงเย็นนี้ต้องไปทานข้าวกับคุณอิทธิพลสองคนเหรอเนี่ย

“เฮ้อ” อยากถอนหายใจดังๆสักหนึ่งร้อยทีเผื่อจะทำให้รู้สึกดีขึ้น รู้สึกเครียดทุกครั้งที่มีผู้ชายมาแสดงท่าทีสนอกสนใจ ซึ่งครั้งนี้หนักกว่าที่ผ่านมาหลายเท่า



รถสปอร์ตสีเหลืองจอดรอที่ลานจอดรถ  ด้วยราคาหลายสิบล้านอยู่จึงเป็นจุดสนใจของผู้พบเห็นมิใช่น้อย

“วันนี้เหนื่อยมั้ยครับ”คนทักแต่งตัวซะหล่อ แต่ยังคงสวมแว่นตากับหมวก  คงเป็นaccessories ประจำตัวที่ขาดไม่ได้ของเหล่าดาราดัง

“นิดหน่อยค่ะ”

“คุณออยว่ายังไงครับ”

“พอดีออยไปทำธุระที่เชียงใหม่ค่ะ”

คนฟังคำตอบยิ้มกว้าง

“คุณมายด์จอดรถไว้ที่นี่มั้ยครับ”

“เปล่าค่ะ จอดไว้ที่สถานีรถไฟฟ้า”ไม่งั้นชั้นคงไม่ให้คุณมารับหรอก แอบคิดในใจ



นักร้องหนุ่มเลี้ยวรถเข้ามาในโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพ

“ผมจองโต๊ะไว้ที่ร้านอาหารบนชั้น 41 ครับ”

ชั้นกลืนน้ำลายลงคอ ตายละร้านอาหารหรูขนาดนี้ แต่ดูชุดทำงานชั้นสิไม่ได้เข้ากับสถานที่เลย

“แต่ก่อนอื่นต้องจับคุณแปลงโฉมซะก่อน”

“เอ่อ!!!ดิฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ”

“ข้างในมีร้านเสื้อผ้า แล้วก็ซาลอนครับ”

“ มีแต่ร้านหรูๆแพงๆทั้งนั้น บอกตรงๆดิฉันเสียดายตังค์ค่ะ”เงินเดือนชั้นไม่กี่บาทจะให้มาจ่ายแพงๆอย่างนี้ทำใจไม่ได้หรอก

“ใครจะให้คุณมายด์จ่ายหล่ะครับ”

“ไม่ดีมั้งคะ”

“กฎข้อแรกของการบริการลูกค้า hight net worth คืออะไรครับ”

“สร้างความประทับใจให้ลูกค้าค่ะ”

“ถ้างั้นคุณก็ห้ามขัดใจผมสิ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์แล้วลงมาเปิดประตูให้ชั้น



ฉันดินตามเขาเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมราคาสูงพอสมควร เลือกชุดแซคสีชมพูที่แอบดูป้ายราคาแล้วไม่แพงจนน่าใจหาย เสร็จแล้วก็ไปทำผมแต่งหน้า เพื่อให้ดูเหมาะสมจะเป็นคู่ควงดินเนอร์ของคุณอิทธิพล



ห้องอาหารดีไซน์ทันสมัย มองเห็นทัศนียภาพยามค่ำคืนที่สวยงามของเมืองหลวง ห้องส่วนตัวที่เจฟจองไว้สามารถรับรองลูกค้าได้ถึง12 คน นี่กำลังฝันไปใช่มั้ย ได้มานั่งดินเนอร์กับชายหนุ่มรูปหล่อ ในบรรยากาศที่แสนโรแมนติค ชาตินี้ทั้งชาติไม่รู้พี่อาร์ตคิดจะพามานั่งอะไรแบบนี้บ้างไหมนะ

“สั่งอาหารกันเลยนะครับ”

“พอดีดิฉันไม่ค่อยถนัดอาหารสไตล์ฝรั่งเศสเท่าไหร่ คุณอิทธิพลสั่งให้ดิฉันเลยค่ะ”

“โอเคครับ งั้นเอาซุปล็อบสเตอร์ สเต็กเนื้อเทนเดอร์ลอยด์ย่างเสิร์ฟคู่ตับห่าน ปลาแซลมอนเสิร์ฟคู่ซอสเบอร์บล็อง ขาเป็ดฝรั่งเศส ซี่โครงแกะย่าง ส่วนของหวานขอเป็นทาร์ตแอปเปิ้ลกับมินิทาร์ตสตอเบอรี่ละกันครับ”

“คุณเจฟมาบ่อยเหรอคะ ท่าทางสั่งอาหารคล่องมาก”

“สองครั้งครับ ครั้งแรกมาถ่ายละคร”เจฟยิ้ม

ฉันหัวเราะขำผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า นึกว่าคนหล่อๆจะขี้เก็กกันทุกคนซะอีก

“วันนี้คุณมายด์สวยมากนะครับ ผมเองยังคิดไม่ถึงว่าแต่งออกมาจะสวยได้ขนาดนี้”

“แน่ใจนะคะว่าเป็นคำชม”

“คุณมายด์เป็นคนยิ้มสวยนะครับ แต่ผมไม่ค่อยเห็นคุณมายด์ยิ้มเลย”

“ให้ยิ้มตลอดเวลาก็เป็นคนบ้าหน่ะสิคะ”



อาหารทยอยมาเสิร์ฟทีละจาน รู้สึกงงๆกับจานชานช้อนส้อมที่มีมากมายเหลือเกิน

“ทานตามสบายเลยครับ ไม่ต้องเกร็ง บอกตรงๆว่าผมก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่เหมือนกัน”เขาพูดเหมือนเดาใจออก



อาหารจานสุดท้ายถูกนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบ มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ คลอไปกับวิวกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า

“เป็นยังไงบ้างครับ อาหารถูกปากมั้ย”

“อร่อยมากค่ะ แต่ถนัดอาหารญี่ปุ่นมากกว่าค่ะ”

เจฟยิ้ม “ชอบเหมือนกันเลยครับ ผมรู้จักร้านนึง อร่อยมาก ไว้วันหลังจะพาไปชิมครับ”

“ยินดีค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ วันนี้มายด์ตั้งใจมาคุยกับคุณเจฟเรื่องงาน“

เจฟยิ้ม ก่อนจะหยิบนามบัตรที่เคยให้เขาออกมาจากกระเป๋าสตางค์

“จริงๆ ผมสนใจเรื่องลงทุนอยู่แล้วครับ ช่วงนี้มีเงินก้อนหนึ่งที่ยังไม่ได้ใช้ เลยคิดว่าน่าจะเอามาลงทุนดีกว่าปล่อยไว้เฉยๆ”

“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้มายด์จะส่งเอกสารให้คุณอิทธิพลช่วยกรอก แล้วจะให้แมสเสนเจอร์ไปรับ จะได้ดูข้อมูลการลงทุนที่เหมาะกับความเสี่ยงของคุณ”

“แต่วันนี้มีอย่างหนึ่งที่ผมตั้งใจเป็นพิเศษ”

“อะไรคะ”

“อยากรู้จักคุณมายด์ให้มากขึ้น ผมรู้สึกชอบคุณมายด์ครับ”

ช้อนในมือชะงักไปเล็กน้อย

”คือว่าคุณเจฟคะ มายด์มีแฟนแล้ว และก็กำลังจะแต่งงาน คุณเจฟจะไม่เปิดพอร์ตกับมายด์ก็ได้นะคะ“ เพื่อความสบายใจ ฉันจำเป็นต้องบอก เพราะคนหว่านพืชมักต้องหวังผล

ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปาก ”คุณมายด์มีแฟนแล้วเหรอครับ น่าอิจฉาผู้ชายคนนั้นจัง แต่ไม่เป็นไรครับ เราเป็นเพื่อนกันก่อนก็ได้ ผมยังยืนยันว่าจะเปิดพอร์ตกับคุณมายด์นะครับ“
ฉันยิ้มด้วยความโล่งใจ

“ขอบคุณมากนะคะ ดิฉันรับรองว่าจะดูแลให้ดีที่สุด“
รู้ทันทีว่าเส้นทางที่กำลังเดินอยู่ อาจไม่ได้ราบเรียบอย่างที่คิด

และบางที…

เหวลึกที่ฉันเคยคิดว่าจะไม่มีวันเดินเข้าใกล้ วันนี้มาอยู่ตรงหน้านี้แล้ว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่