ถ้ารู้ว่าทางข้างหน้าเป็นเหวลึก คุณยังจะเดินต่อไปไหม ฉันเคยมั่นใจว่าจะไม่พาตัวเองก้าวไปสู่หุบเหวอย่างแน่นอน
จนกระทั่งวันนั้น ออยเพื่อนสนิทชวนไปดูมินิคอนเสิร์ต “เจฟ อิทธิพล”ซุปเปอร์สตาร์ที่เจ้าหล่อนคลั่งไคล้ ฉันก็แค่อยากรู้ว่าหล่อระดับเทพที่ใครๆพูดถึงนี่มันจะเกินคนธรรมดาสักเท่าไหร่กันเชียว จึงตกลงรับคำชวน
งานจัดขึ้นในผับแห่งหนึ่ง คนเยอะสมกับที่ลงทุนให้ดาราระดับซุปตาร์มาเป็นแม่เหล็กดึงดูดแขกให้เข้าร้าน คอนเสิร์ตเริ่มประมาณห้าทุ่มพร้อมๆกับเสียงกรี๊ดสนั่นจากสาวๆที่เข้ามาชม ฉันยอมรับว่าคำนิยาม”หล่อขั้นเทพ”ไม่ได้เกินความจริงเลย ตาคม จมูกโด่ง ผิวขาวใส รูปร่างสูงสมส่วน แต่เค้าก็ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้ไม่แพ้หน้าตา ไหนจะอดีตแฟนดาราสาวคนสวย น้องนักศึกษาที่เพิ่งเลิกรากันไปไม่เท่าไหร่ ก็ยังมีข่าวกับนักร้องใหม่ค่ายเดียวกันซะแล้ว ดูท่าทางพ่อเจ้าประคุณนี่ช่างเนื้อหอมเหลือเกินนะ
พอคอนเสิร์ตจบยัยเพื่อนตัวดีเกิดอยากถ่ายรูปคู่กับนักร้องในดวงใจ เลยชวนไปดักรออยู่หน้าห้องวีไอพี เพราะรู้จากเด็กเสิร์ฟว่าเดี๋ยวทางผับจะเปิดห้องรับรองนักร้องหนุ่ม ต้องใช้ความพยายามน่าดูกว่าจะฝ่ากองทัพสาวๆเข้าไปในห้องวีไอพีได้ ออยไม่รอช้าทิ้งโทรศัพท์ให้ฉันแล้วรีบไปนั่งข้าง เจฟ
“มายด์ กดตรงปุ่มกลมๆนะ เห็นมั้ย” ออยตะโกนบอก
ยายออยแอ็คท่าสองสามท่า ฉันเองก็พยายามกดไอ้ปุ่มกลมๆบนหน้าจอทัชสกรีน แต่ทำไมมันกลับถ่ายไม่ได้ ยัยออยเดินกลับมาดูโทรศัพท์แล้วแหวใส่ชั้นทันที “อะไรเนี่ย ทำไมมาเป็นโหมดวีดีโอ นี่ๆกดตรงนี้นะ เดี๋ยวถ่ายให้ใหม่หน่อย”
ยังไม่ทันที่ออยจะได้กลับไปนั่งข้างๆเจฟ ผู้จัดการส่วนตัวก็ออกปากทันที “ออกไปได้แล้วครับ เจฟจะพักผ่อน”
ยัยออยหน้าเสียแต่เสียงผู้จัดการเจฟดุมาก เลยต้องยอมออกจากห้องวีไอพีแต่โดยดี
“โอ้ย!!!อะไรเนี่ยยัยมายด์ ชั้นอุตส่าห์จะได้ถ่ายรูปกับพี่เจฟแล้วนะเนี่ย แกทำเสียหมดเลย”ท่าทางออยเซ็งน่าดู
“ขอโทษ ชั้นก็พยายามกดปุ่มกลมๆ อย่างที่แกบอกหน่ะแหละ แต่มันเปลี่ยนเป็นโหมดวีดีโอได้ไงก็ไม่รู้” ฉันเสียงอ่อย
“เออๆไม่เป็นไรหรอก อดอัพรูปพี่เจฟลงเฟซบุ๊คเลย เฮ้อ!!!!เซ็งชะมัด “
ระหว่างที่เราสองคนกำลังจะเดินไปที่รถ มีชายชุดดำคนนึงเดินตามมา
“น้องครับ เจฟให้พี่มาขอเบอร์น้องหน่ะ”
เห็นสองสาวทำหน้างงๆ ชายชุดดำเลยยื่นกระดาษกับปากกามาให้ชั้น”พี่เป็นการ์ดเจฟครับ เจฟเค้าอยากได้เบอร์โทรศัพท์น้องครับ”
ชั้นรับกระดาษกับปากกามาจดตัวเลขกับตัวอักษรภาษาอังกฤษเซ็ตนึง แล้วก็ขึ้นรถไป
หลังจากที่กรี๊ดกันจนหนำใจแล้ว เพราะคิดไม่ถึงว่านักร้องหนุ่มหล่อจะให้คนมาขอเบอร์ยัยออยก็ถามด้วยความสงสัย
“ทำไมแกให้ไลน์ไอดี แทนที่จะให้เบอร์มือถือหล่ะ”
“เยอะไปมั้งเพิ่งจะเคยเจอกัน มาดีมาร้ายก็ไม่รู้แถมอีกสามเดือนชั้นก็จะแต่งงาน พี่อาร์ตขี้หึงมากแกก็รู้หนิ”
“แกหน่ะแหละเยอะ เขาแค่ขอเบอร์ไม่ได้ขอแกเป็นแฟนซักหน่อย เดี๋ยวนี้สนใจใครก็ลองคุยดูก่อน ไม่เวิร์คก็เป็นเพื่อนกันก็ได้ เป็นเพื่อนกับดาราซุปตาร์โก้จะตาย ถ้าเขาขอเบอร์ชั้นนะชั้นให้ไปแล้ว จะให้ไปลงนรกขึ้นสวรรค์ที่ไหนชั้นพร้อมจะไปทั้งนั้นแหละ ฮิ...ฮิ”
ถ้าจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรที่เจฟให้คนมาขอเบอร์ก็คงโกหก ไม่ใช่ไม่เคยเที่ยวกลางคืนแล้วมีหนุ่มๆมาขอเบอร์ ดารานักร้องก็มีบ้างประปราย แต่ครั้งนี้รู้สึกปลื้มใจเป็นพิเศษว่าเราก็สวยเข้าตาหนุ่มหล่อระดับเทพเหมือนกันแฮะ
“ฮัดชิ้ว!!!!” เสียงไลน์เตือนข้อความเข้า
“กรี๊ดดดด!!!!!มาแล้วๆ ส่งข้อความมาว่าไงบ้างแก”
“ถึงไหนกันแล้วครับ แยกข้างหน้าซ้ายมือมีร้าน forty-nine ถ้าไม่รังเกียจไปนั่งด้วยกันนะครับ อยากรู้จักให้มากกว่านี้ครับ” ชั้นอ่านข้อความให้ออยฟัง
“อร๊ายยยย!!!!!forty-nine ชั้นรู้จัก ตอบตกลงไปเลยแก”
“อ้าว แกจะไปง่ายๆเลยเหรอ เจฟเป็นคนส่งข้อความมาจริงๆหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ เกิดการ์ดเป็นคนส่งมาเองทำไง”
“โหยยยย!!!ยัยคนนี้คิดมากไปได้ เค้าชวนไปร้านอาหารนะ มันไม่ใช่ที่รโหฐานซักหน่อย แล้วชั้นก็พอจะรู้จักนักร้อง เด็กเสิร์ฟที่นั่นเหมือนกัน แกไม่ต้องกลัวนะ forty-nine หน่ะปลอดภัย ชั้นสัญญาด้วยเกียรติเนตรนารีว่าจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกพี่อาร์ต ถ้าแกไม่ตอบตกลงนะชั้นจะเลิกคบแกเลย”ยัยออยขู่
“เฮ่อออ อะไรว้า เห็นดาราสำคัญกว่าเพื่อนซะงั้น อ๊ะก็ได้ๆ”ฉันพิมพ์ตอบตกลงไป
“ดีใจจัง ผมโทรจองโต๊ะไว้แล้ว บอกเด็กที่ร้านว่าโต๊ะที่เจฟจองไว้นะครับ เดี๋ยวผมจะตามเข้าไป”เจฟตอบ
ออยเลี้ยวรถเข้าไปในร้าน โต๊ะที่เจฟจองไว้เป็นมุมที่คนไม่พลุกพล่าน คาดว่าคงต้องการความเป็นส่วนตัว
ฉันกับออยสั่งอาหารรอ สักพักเจฟก็มาถึงที่ร้าน สวมหมวกกับแว่นตาอำพรางตัวเหมือนที่เคยเห็นในแม็กกาซีนไม่มีผิด
“รอนานมั้ยครับ” ชายหนุ่มถาม
“ไม่นานเลยค่ะ เพิ่งสั่งอาหารไปสักครู่นี่เอง”ยายออยรีบตอบ ท่าทางดีใจมากที่เจฟมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าจริงๆ
“ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยค่ะ”ออยยังไม่ลืมภารกิจสำคัญ
“ได้สิครับ”เจฟยิ้ม
ออยรีบลุกไปนั่งข้างเจฟ ยื่นมือถือให้ชั้นถ่ายรูป เราสองคนสลับกันถ่ายรูปกับเจฟ และแน่นอนว่าพอโพสต์ลงเฟซบุ๊ค เรตติ้งดีไม่น้อยมีเพื่อนๆมากดไลค์และคอมเม้นท์เยอะมาก ต่างแปลกใจและอิจฉาที่สองสาวได้ถ่ายรูปกับดาราหนุ่มรูปหล่ออย่างใกล้ชิด
ชั้นปล่อยให้ยัยออยทำหน้าที่คุยกะเจฟ เพราะว่าไม่ค่อยถนัดคุยกับคนแปลกหน้า
“คุณมายด์ไม่ค่อยคุยเลยนะครับ”
“อ๋อยัยมายด์เค้าคุยไม่ค่อยเก่งหน่ะคะ ไม่รู้ว่าเป็นโบรกเกอร์บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ได้ไง พูดน้อยซะขนาดนี้ แต่เห็นอย่างนี้ก็มีลูกค้าเยอะเหมือนกันนะคะ” ยัยออยตอบ
“ชั้นใช้ความรู้คุยกับลูกค้าหรอกยะ ไม่ได้พูดน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรงเหมือนหล่อน” ฉันแก้ตัว
เจฟขำเบาๆ”เห็นพูดน้อยๆนี่กัดเจ็บเหมือนกันนะครับ ว่าแต่ขอนามบัตรคุณมายด์หน่อยได้มั้ยครับ เผื่อผมจะปรึกษาเรื่องการลงทุน เห็นว่าช่วงนี้เค้าเกร็งกำไรหุ้นกลุ่มพลังงานกันน่าดู”
ฉันเปิดกระเป๋ายื่นนามบัตรให้ ลองมามุขนี้แล้วเห็นทีจะปฏิเสธลำบาก ลูกค้ารายใหญ่ขนาดนี้ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปได้ ผู้จัดการรู้คงเล่นงานตาย
ถึงบ้านตีสามกว่า เวลาที่ซิดนีย์คงประมาณห้าทุ่ม ฉันรีบออนโซเชียลเน็ตเวิร์คทันที เพราะป่านนี้คนทางโน้นคงกระวนกระวายใจด้วยขอไปเที่ยวสถานที่อโคจร แล้วไหนจะมีรูปคู่กับอิทธิพลสุดหล่อโพสต์หราหน้าวอลล์ซะขนาดนั้น
“ทำอะไรอยู่คะ”ฉันเคาะแป้นคีย์บอร์ดเริ่มต้นทักทาย
“ออนเฟซบุ๊ครอใครบางคนแถวนี้แหละ ไปเที่ยวสนุกมั้ย”พี่อาร์ตตอบกลับ
“ก็ดีค่ะ คนเยอะมาก”
“เห็นถ่ายรูปคู่กะเจฟด้วยหนิ” รู้อยู่แล้วว่าเค้าต้องถามคำถามนี้
“บังเอิญเจอกันที่ร้านอาหารค่ะ ยัยออยเลยไปขอถ่ายรูปด้วย”ฉันเลือกที่จะไม่พูดความจริง เพราะหลายครั้งที่พูดความจริงออกไปแล้วมันทำให้เราทะเลาะกัน
“เจฟคงไม่ได้มาหลีมายด์นะ”
ดูเหมือนเค้าจะไม่ไว้ใจผู้ชายทุกคนที่รู้จัก เมื่อไหร่เค้าจะยอมเข้าใจว่าฉันทำงานต้องพบปะผู้คนเป็นเรื่องธรรมดา จะให้มีแต่ลูกค้าผู้หญิงก็คงเป็นไปไม่ได้
“ไม่มีอะไรซักหน่อย นี่เรากำลังจะแต่งงานกันนะคะ ทำไมพี่อาร์ตไม่เชื่อใจมายด์ซักที”
“พี่เชื่อใจมายด์นะ แต่หมอนั่นท่าทางเจ้าชู้จะตาย พี่กลัวมายด์จะโดนหลอก”
“มายด์โตแล้วนะคะ ดูแลตัวเองได้”
“โอเคๆ เราอยู่ไกลกันซะขนาดนี้ ยังไงพี่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แล้วนี่มาประชุมอีกตั้งเดือนนึงถึงจะได้กลับเมืองไทย จะเตรียมงานแต่งทันรึป่าวก็ไม่รู้”
“พี่อาร์ตอย่าเป็นห่วงเลยค่ะ มายด์นัดร้านเว้ดดิ้งไว้แล้ว พอพี่กลับมาเราจะไปถ่ายรูปสวยๆที่สวนผึ้งกันค่ะ จะเหลือก็แค่การ์ดเชิญกับของชำร่วย ไปเดินสำเพ็งวันเดียวก็เรียบร้อย”
“คล่องเหมือนเคยแต่งงานมาก่อนเลยนะเรา”ว่าที่เจ้าบ่าวแซว
“แหม เค้าก็ศึกษามาตั้งหลายงานแล้ว อิ....อิ”
ผู้หญิงทุกคนต่างก็มีความฝันที่จะพบรักแท้และได้แต่งงานกับชายในฝัน แต่ผู้ชายหล่อๆ รวยๆและแสนดีคงมีแค่ในนิยาย ชั้นเลยเลือกพี่อาร์ต วิศวกรรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย ผู้ชายกลางๆ รูปร่างหน้าตาพอใช้ หน้าที่การงานมั่นคง ที่สำคัญนิสัยดี ไม่เจ้าชู้ พี่อาร์ตรักฉันมาก รู้สึกมั่นใจว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันทำให้ต้องเสียใจ
“เดี๋ยวมายด์ขอไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ ง่วงแล้ว”
“ฝันดีครับ”
“ฮัดชิ้ว” เสียงไลน์แจ้งเตือนข้อความเข้า
“ถึงบ้านรึยังครับ”
“ซักพักแล้วค่ะ กำลังจะเข้านอน”
“ราตรีสวัสดิ์นะครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
ถ้าพี่อาร์ตรู้ว่าเจฟส่งข้อความมาราตรีสวัสดิ์นะ จากผู้ชายนิ่งๆก็จะเปลี่ยนเป็นคนละคนเชียวหล่ะ เผลอๆอาจจับเที่ยวบินจากซิดนีย์มากรุงเทพพรุ่งนี้เช้าเลยก็ได้ เฮ้อ!!!!ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ
อิทธิพลแห่งรัก