จากคนธรรมดาสู่การเป็นฮีโร่(15.17 to Paris) วันนี้ลองมาดูคนที่ไม่อยากเป็นฮีโร่แต่สถานการณ์มันบังคับกันดูบ้าง
ในประเทศอิรักที่เต็มไปด้วยสงครามและกองทัพอเมริกา
พลทหาร “โอเคอร์” เป็นชายหนุ่มวัยรุ่นที่ไม่ได้อยากเป็นทหารตั้งแต่แรก
แต่ด้วยฐานะทางการเงินทำให้เขาไม่มีทุนเรียนต่อมหาวิทยาลัย จึงทำให้ต้องลงเอยมาเป็นทหารในตอนนี้
โอเคอร์รู้ดีว่าการเอาตัวรอดเพื่อไม่ให้ต้องถูกส่งไปรบเป็นอย่างไร
จึงยอมเจ็บตัวในการทำบางสิ่งเพื่อความปลอดภัยของตนเอง
แต่เป็นที่รู้กันดีว่าทหารส่วนมากที่ถูกส่งมาล้วนอยากออกรบสักครั้งหนึ่งในชีวิต
เพื่อเป็นประวัติหรือเรื่องเล่าให้กับใครสักคน
ยกเว้นแต่โอเคอร์
จู่ๆโชคก็ดันไม่เข้าข้างทำให้เขาต้องถูกไปทำภารกิจบางอย่าง
นั้นคือการเข้าไปเป็นหน่วยสนับสนุนในการซ่อมแซมระบบน้ำประปาที่ทหารอเมริกาเคยทำลายให้กลับมาใช้งานได้ตามปกติ
โดยสภาพภูมิประเทศมันเอื้อให้เหล่าทหารมักถูกโจมตีและโดนระเบิดแสวงเครื่องอยู่บ่อยครั้ง
รวมถึงผู้ก่อการร้ายและการแฝงตัวของผู้ไม่หวังดีในพื้นที่จึงทำให้เหล่าทหารต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ
ภารกิจที่พวกเขาได้รับคือการคุ้มกันรถส่งน้ำเพื่อนำมาแจกให้กับชาวบ้านในเมืองบากูบาห์
และหัวหน้าของโอเคอร์ต้องเข้าไปเจรจาเพื่อขอให้ชาวบ้านช่วยทำงานซ่อมประปาให้กับหน่วย
แต่ไม่มีใครยอมช่วยพวกทหารเลยแม้แต่น้อยเพราะเหล่าผู้ก่อการร้ายจะทำร้ายคนที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามแม้ว่าจะช่วยเหลือเมืองให้มีน้ำประปาใช้ก็ตาม
ระหว่างที่โอเคอร์รู้สึกหมดหนทางก็ยังมีครูหนุ่มท่านหนึ่งได้เข้ามาขอร้องให้โอเคอร์นำน้ำมาแจกให้กับคนภายในโรงเรียน
และเขาก็รู้สึกยินดีที่จะช่วยเหลือเหล่าทหารอเมริกันบางอย่าง จึงทำให้หน่วยโอเคอร์มีคนมาช่วยซ่อมน้ำประปาตามแผน
ในช่วงระหว่างการลำเลียงขนส่งน้ำเหมือนเช่นเคย
กลับมีผู้ไม่หวังดีซุ่มโจมตีขบวนรถของทหาร
ทำให้โอเคอร์ต้องต่อสู้กลับไป
เสียงกระสุนปลิวว่อนและการโจมตีครั้งนี้ทำให้หน่วยของโอเคอร์ต้องสูญเสียทหารกล้าไปหนึ่งนาย
ความรู้สึกที่อยากล้างแค้นมันเริ่มปะทุอีกครั้ง
บวกกับผู้คนที่เคยมาช่วยซ่อมประปาของหน่วยโอเคอร์กลับไม่มา
หน่วยทหารจึงเดินทางไปที่โรงเรียนที่ครูท่านนั้นเคยอยู่และพบว่าเขาได้ถูกย่างพร้อมแขวนเชือกที่ปลายเท้าให้ห้อยหัวตายอย่างอนาถเป็นที่เรียบร้อย
การที่ได้เห็นใครสักคนตายไปต่อหน้าทั้งๆที่ไม่สมควรมันทำให้ชายหนุ่มที่เคยใจฝ่อเริ่มหันมาสนใจในการทำหน้าที่ของตน
เพื่อกำจัดเหล่าคนร้ายเหล่านั้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง
ทางหัวหน้ามีคำสั่งให้กลับมาตุภูมิโดยที่ใจจริงโอเคอร์ยังอยากอยู่ต่อเพื่อจัดการเรื่องราวให้มันจบ
แม้จะโน้มน้าวแค่ไหนหัวหน้าก็ไม่อนุญาตให้เขาอยู่ต่อ
ภารกิจจะจบแค่นี้แล้วหรอ
ที่ผ่านมา “มันก็เป็นวันที่ดี” เหมือนกันใช่ไหม
รีวิวหนัง "Sand Castle ประสาททราย"
ในประเทศอิรักที่เต็มไปด้วยสงครามและกองทัพอเมริกา
พลทหาร “โอเคอร์” เป็นชายหนุ่มวัยรุ่นที่ไม่ได้อยากเป็นทหารตั้งแต่แรก
แต่ด้วยฐานะทางการเงินทำให้เขาไม่มีทุนเรียนต่อมหาวิทยาลัย จึงทำให้ต้องลงเอยมาเป็นทหารในตอนนี้
โอเคอร์รู้ดีว่าการเอาตัวรอดเพื่อไม่ให้ต้องถูกส่งไปรบเป็นอย่างไร
จึงยอมเจ็บตัวในการทำบางสิ่งเพื่อความปลอดภัยของตนเอง
แต่เป็นที่รู้กันดีว่าทหารส่วนมากที่ถูกส่งมาล้วนอยากออกรบสักครั้งหนึ่งในชีวิต
เพื่อเป็นประวัติหรือเรื่องเล่าให้กับใครสักคน
ยกเว้นแต่โอเคอร์
จู่ๆโชคก็ดันไม่เข้าข้างทำให้เขาต้องถูกไปทำภารกิจบางอย่าง
นั้นคือการเข้าไปเป็นหน่วยสนับสนุนในการซ่อมแซมระบบน้ำประปาที่ทหารอเมริกาเคยทำลายให้กลับมาใช้งานได้ตามปกติ
โดยสภาพภูมิประเทศมันเอื้อให้เหล่าทหารมักถูกโจมตีและโดนระเบิดแสวงเครื่องอยู่บ่อยครั้ง
รวมถึงผู้ก่อการร้ายและการแฝงตัวของผู้ไม่หวังดีในพื้นที่จึงทำให้เหล่าทหารต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ
ภารกิจที่พวกเขาได้รับคือการคุ้มกันรถส่งน้ำเพื่อนำมาแจกให้กับชาวบ้านในเมืองบากูบาห์
และหัวหน้าของโอเคอร์ต้องเข้าไปเจรจาเพื่อขอให้ชาวบ้านช่วยทำงานซ่อมประปาให้กับหน่วย
แต่ไม่มีใครยอมช่วยพวกทหารเลยแม้แต่น้อยเพราะเหล่าผู้ก่อการร้ายจะทำร้ายคนที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามแม้ว่าจะช่วยเหลือเมืองให้มีน้ำประปาใช้ก็ตาม
ระหว่างที่โอเคอร์รู้สึกหมดหนทางก็ยังมีครูหนุ่มท่านหนึ่งได้เข้ามาขอร้องให้โอเคอร์นำน้ำมาแจกให้กับคนภายในโรงเรียน
และเขาก็รู้สึกยินดีที่จะช่วยเหลือเหล่าทหารอเมริกันบางอย่าง จึงทำให้หน่วยโอเคอร์มีคนมาช่วยซ่อมน้ำประปาตามแผน
ในช่วงระหว่างการลำเลียงขนส่งน้ำเหมือนเช่นเคย
กลับมีผู้ไม่หวังดีซุ่มโจมตีขบวนรถของทหาร
ทำให้โอเคอร์ต้องต่อสู้กลับไป
เสียงกระสุนปลิวว่อนและการโจมตีครั้งนี้ทำให้หน่วยของโอเคอร์ต้องสูญเสียทหารกล้าไปหนึ่งนาย
ความรู้สึกที่อยากล้างแค้นมันเริ่มปะทุอีกครั้ง
บวกกับผู้คนที่เคยมาช่วยซ่อมประปาของหน่วยโอเคอร์กลับไม่มา
หน่วยทหารจึงเดินทางไปที่โรงเรียนที่ครูท่านนั้นเคยอยู่และพบว่าเขาได้ถูกย่างพร้อมแขวนเชือกที่ปลายเท้าให้ห้อยหัวตายอย่างอนาถเป็นที่เรียบร้อย
การที่ได้เห็นใครสักคนตายไปต่อหน้าทั้งๆที่ไม่สมควรมันทำให้ชายหนุ่มที่เคยใจฝ่อเริ่มหันมาสนใจในการทำหน้าที่ของตน
เพื่อกำจัดเหล่าคนร้ายเหล่านั้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง
ทางหัวหน้ามีคำสั่งให้กลับมาตุภูมิโดยที่ใจจริงโอเคอร์ยังอยากอยู่ต่อเพื่อจัดการเรื่องราวให้มันจบ
แม้จะโน้มน้าวแค่ไหนหัวหน้าก็ไม่อนุญาตให้เขาอยู่ต่อ
ภารกิจจะจบแค่นี้แล้วหรอ
ที่ผ่านมา “มันก็เป็นวันที่ดี” เหมือนกันใช่ไหม