"ร้อยรสพจน์พร่ำ"

(กลบทวัวพันหลัก) 

จาก "กลบทศิริวิบุลกิตติ์" โดยหลวงศรีปรีชา (เซ่ง)


ร้อยอักษรกลอนกานท์ผสาร(รัก)
(รัก)ยิ่งนักบทพจน์ร้อยรส(เขียน)
(เขียน)คมคำนำผ่านสื่อการ(เรียน)
(เรียน)พร่ำเพียรด้วยจิตครวญคิด(มา)

(มา)ให้ถึงซึ่งใจที่ใฝ่(ฝัน)
(ฝัน)ถึงวัน สานสุข ไร้ทุกข์(หา)
(หา)จนพบจบสิ้นคำนิน(ทา)
(ทา)ทาบพา ไออุ่นกลอนหนุน(นำ)

(นำ)ถ้อยพจน์ รสร่ำ ชื่นฉ่ำ(จิต)
(จิต)ลิขิตสมหวัง ดังเพ้อ(พร่ำ)
(พร่ำ)กลอนกลไม่ทิ้งอย่าซิ่ง(อำ)
(อำ)ให้ขำยามพ้อคอยต่อ(กลอน)

"สุนันท์ยา"