“ ตราบที่มีลมหายใจ”
📚ด้วยใจรัก ในกานท์กลอน อักษรสื่อ
หมั่นฝึกปรือ ยามว่าง พลางแก้เหงา
เตือนความจำ เคยร่ำเรียน เพียรวัยเยาว์
ถึงวัยสาว คราวถึง วัยชรา
📚ป้องกันโรค อัลไซเมอร์ เผลอลืมหลง
บางครั้งปลง ไปบ้าง บางโหยหา
อาจารย์ท่าน เคยสอนไว้ ในตำรา
ทบทวนมา เขียนอีกครา สบายใจ
📚โคลงฉันท์กาพย์ กลอนร่าย สารพัด
แตกกระจัด กระจาย หลายมากไซร้
กลอนสี่ห้า หกเจ็ดแปด เก้าว่าไป
กลบทไซร้ หลายแขนง แจรงงาม
📚ชนิดฉันท์ กาพย์ห่อโคลง โยงใยเรื่อง
อรรถรส งดงามเฟื่อง มิมองข้าม
ทั้งร่ายยาว ราวบรรจง ตรงนิยาม
จบถ้อยความ สื่อเข้าใจ ในบทตอน
📚ณ ตรงนี้ ที่ข้าฯ มาเขียนไว้
หากสนใจ ใคร่อ่านได้ มิใช่สอน
เพื่ออ่านเล่น เพลินเพลิน อย่าเมินกลอน
ลองอ่านก่อน หากใจอ่อน วอนอ่านดู
📚แม้มิได้ ไพเราะ เสนาะโสต
จงได้โปรด อย่าตำหนิ สิเรียนรู้
ตราบกายใจ สมอง ต้องยังอยู่
เพื่อนำสู่ ความภูมิใจ ในตนเอง.
📚📖📝📕📘📗📔
📚📖 ตราบที่มีลมหายใจ 📖📚