ถ้าเซย์รินชนะด้วยทีมเวิร์ก...ถ้าโทโอชนะด้วยพรสวรรค์ งั้นโยเซ็นก็คงชนะด้วย "การป้องกัน" ที่เปรียบเสมือน "กำแพงเหล็ก" ซึ่งไม่มีใครจะผ่านไปได้ง่ายๆ
เกณฑ์การให้คะแนน
- ความสามารถและผลงาน
- บทบาทต่อเนื้อเรื่อง
- การพัฒนาของตัวละคร
- ความน่าจดจำ
คำอธิบายเพิ่มเติม
- คะแนนเต็ม 10 (แต่ถ้าชอบตัวไหนเป็นพิเศษ จะมีคะแนนลูกรักบวกให้)
- ถ้าได้คะแนนต่ำกว่า 5 คือสอบตก
- จุดแข็ง > ข้อดี , ความสามารถของตัวละครที่ทำให้ตัวเขาเด่นขึ้นมา รวมไปถึงลักษณะนิสัยส่วนตัวด้วย
- จุดที่ยังน่าเสียดาย > อาจจะมองเป็นข้อเสียก็ได้ โดยรวมมันคือ บทบาท นิสัยส่วนตัว หรือสิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวครนี้น่าจะทำได้ดีกว่านี้
*สำหรับตัวละครที่มีบทบาทน้อย หรือแทบไม่มีฉากเด่น หัวข้อ "ฉากที่ประทับใจ" อาจเปลี่ยนเป็น "สิ่งที่น่าจดจำ" ตามความเหมาะสม
* ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นของผมคนเดียวเท่านั้น
มาเริ่มกันเลย~~
"โยเซ็น" เป็นทีมที่เน้นการป้องกันอย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาเอาชนะคู่แข่งในศึก Winter Cup โดยที่คู่แข่งไม่สามารถทำแต้มได้เลยแม้แต่คะแนนเดียว
สมาชิกทีม (อ้างอิงตามที่เห็นในอนิเมะ)
1. หลิว เว่ย - รุ่นพี่ปี 2 เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศจีน
ตำแหน่ง : SF (Small Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 11
จุดแข็ง
- เป็น SF ที่สูงที่สุดในเรื่อง (สูง 203 เซนติเมตร)
- การพูดที่เป็นเอกลักษณ์ และมักพูดคำโบราณในภาษาญี่ปุ่น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- แม้จะตัวสูงใหญ่ แต่ก็โดนมุราซากิบาระแย่งซีนไปหมด ไม่มีฉากบล็อกหรือรีบาวด์เท่ๆเลย
สิ่งที่น่าจดจำ : เสียงพากย์ไทยตลกมาก พากย์แบบพูดไม่ค่อยชัด ได้ยินเสียงแล้วจำได้แม่นเลยว่าต้องเป็นต้องนี้
คะแนน : 6/10 โดยรวมแล้ว อั๊วว่าอาหลิวอีก็สอบผ่างอยู่นา เป็งคงจีง รูปร่างดีเลย ให้อาหลิวพูดแต่ละทีอั๊วแทบสำลักน้ำเลย แม้บทจะน้อยไปหน่อย แต่ก็เป็งตัวละครที่น่าจดจำ
2. โอกามูระ เคนอิจิ - รุ่นพี่ปี 3 และเป็นกัปตันทีม แต่เป็นกัปตันที่ไม่ค่อยมีอำนาจอะไรเลย
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 4
จุดแข็ง
- มีน้ำใจนักกีฬาที่ดีแม้ในยามพ่ายแพ้
- เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและใส่เพื่อนร่วมทีม
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ตัวใหญ่ แต่ใจเปราะบาง //เป็นคนอ่อนไหวง่าย
สิ่งที่น่าจดจำ : จุดประสงค์ในการเล่นบาสของเขายิ่งใหญ่มาก "เล่นเพื่อดึงดูดสาวๆ อยากให้สาวๆมาชอบ" เหตุผลตรงไปตรงมาดี 55555555
คะแนน : 5/10 ขอให้คาบเส้น แม้เขาจะอ่อนไหวและลังเลบ่อยๆ แต่ถ้าถึงเวลาสำคัญจริงๆ เขาก็แสดงให้เราเห็นว่าเขาเหมาะสมกับการเป็นกัปตันทีมจริงๆ
3. ฟุคุอิ เคนสุเกะ - รุ่นพี่ปี 3 และเป็นรองกัปตันทีมที่ชอบพูดตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูดออกมาเลย
ตำแหน่ง : PG (Point Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 5
จุดแข็ง
- เป็นรองกัปตันที่มีอำนาจมากกว่ากัปตัน //ออกคำสั่งได้ดีกว่ากัปตัน และหลายคนก็เชื่อฟังเขา
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ไม่มีความสามารถที่โดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับสมาชิกคนอื่นในทีม
- ชอบแกล้งคนอื่น //เป็นคนสอน หลิว เว่ย ให้พูดคำโบราณ โดยหลอกว่าเป็นคำฮิตในช่วงนี้
สิ่งที่น่าจดจำ : นี่อาจจะเป็นตัวแรกเลยที่ไม่ค่อยมีอะไรน่าประทับใจ และแม้แต่สิ่งที่น่าจดจำผมก็คิดไม่ออกเลย
คะแนน : 3/10 น่าเสียดายที่สอบตก เป็นตัวละครที่เท่นะ แต่เพราะสไตล์ของทีมที่เน้นป้องกัน และมีคนตัวใหญ่ๆถึง 3 คน ทำให้เขาดูไม่เด่น และการจ่ายบอลหรือความสามารถอื่นๆก็ไม่หวือหวา
4. ฮิมุโระ ทัตสึยะ - สมาชิกใหม่ของโยเซ็น ตอนอยู่อเมริกาเขาเปรียบเสมือนพี่ชายของ คางามิ ไทกะ เขาเป็น Ace ของทีมร่วมกับ "มุราซากิบาระ"
ตำแหน่ง : SG (Shooting Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 12
จุดแข็ง
- เล่นบาสในรูปแบบต้นฉบับ แต่ขัดเกลาทักษะมาอย่างดี ทำให้มีท่วงท่าที่สวยงาม ราวกับกำลังเต้นรำอยู่เลย //เป็นคนที่มีทักษะพื้นทางสูงมาก
- มีท่าไม้ตายประจำตัวอย่าง "Mirage Shot"
- ถนัดด้านการ Fake และมีความพริ้วไหวสูงมาก
- ถูกยอมรับว่ามีฝีมือพอๆกับ "รุ่นปาฏิหาริย์"
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- เป็น SG แต่ในอนิเมะไม่มีจังหวะชู้ต 3 แต้มเหมือน SG คนอื่นๆ
- แม้จะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็ไม่อาจก้าวข้ามยังฝั่ง "รุ่นปาฏิหาริย์" ได้ เป็นได้แค่คนธรรมดาที่เก่งที่สุด
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่เจอกับเซย์ริน จะมีจังหวะที่เขาใช้ Fake หลอกและเลี้ยงหลบผู้เล่นเซย์รินรวดเดียว 3 คน (คุโรโกะ , ฮิวงะ และอิสึกิ) เห็นแล้วแบบว้าวเลย
คะแนน : 10/10 คะแนนเต็มไม่มีหัก ฮิมุโระเป็นคนที่เก่งมากๆ และจริงจังมากๆด้วย เขายอมตัดพี่ตัดน้องกับคางามิ เพื่อให้คางามิเอาจริง และเขายังเป็นคู่หูของมุราซากิบาระ เป็นคนทำแต้มหลักให้ทีมโยเซ็น มีบทบาทเด่นมากๆ และหล่อเท่อีกด้วย
5. มุราซากิบาระ อัตสึชิ - สมาชิกใหม่ของโยเซ็น และเป็น 1 ใน "รุ่นปาฏิหาริย์" เป็นนักบาสที่ตัวสูงที่สุดในญี่ปุ่น เขาเป็น Ace ของทีมร่วมกับ "ฮิมุโระ"
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 9
จุดแข็ง
- นอกจากตัวสูงแล้ว ช่วงแขนยังยาว ทำให้ตอนบล็อกแทบไม่ต้องกระโดดเลย
- ลึกๆแล้วก็รักในกีฬาบาส จนเข้า "Zone" ได้
- แม้จะบอกว่าเกลียดการซ้อม แต่ก็จริงจังในการซ้อมมากกว่าใคร
- ที่เขาดูขี้เกียจเล่น เป็นเพราะเขาตัวใหญ่ จึงกลัวว่าถ้าจริงจังจะเผลอไปทำให้คู่แข่งและเพื่อนร่วมทีมบาดเจ็บได้ (เป็นคนอบอุ่นอยู่นะเนี่ย)
- ชอบย่อชื่อคนอื่นและเติมคำว่า "จิ้น" (chin) ลงไป เช่น "อาคาจิ้น" (อาคาชิ) , คุโรจิ้น (คุโรโกะ) , มิเนจิ้น (อาโอมิเนะ)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ทำตัวเป็นเด็กตลอดเวลา
- ไม่ยอมช่วยเกมรุกเลย ยืนแต่บริเวณใต้ห่วงฝั่งตัวเอง (เกมเจอเซย์รินกว่าจะมาเล่นเกมรุก ก็แทบจะโดนทำแต้มแซงไปแล้ว)
ฉากที่ประทับใจ : หลังจากที่เขางอแง จะไม่ลงไปเล่นต่อแล้ว ก็เลยโดนฮิมุโระต่อยไปหนึ่งหมัด จากนั้นก็ได้สติและจริงจังขึ้น ตอนที่มุราซากิบาระมัดผมเป็นทรงหางม้านี่คือโคตรเท่เลย (ฉากบาสตัวมันโกงอยู่ละ เลยมาประทับใจฉากแบบนี้แทน 555555)
คะแนน : 7/10 ถามว่าเก่งไหม ก็เก่งมากนะ ด้านศักยภาพนี่คือที่ 1 ของ "รุ่นปาฏิหาริย์" เลย แต่ด้วยบุคลิกที่ขี้เกียจ และชอบทำตัวเป็นเด็ก จึงตัดคะแนนจุดนี้ไป ยิ่งช่วงต้นเกม ถ้ามาช่วยเพื่อนบุกแต่แรก เซย์รินก็คงแพ้ไปแล้วแท้ๆ
6. อารากิ มาซาโกะ - สาวสวยอีกคนในเรื่อง เป็นอดีตผู้เล่น(บาส)ทีมชาติญี่ปุ่น ตอนนี้มาทำหน้าที่เป็นโค้ช
ตำแหน่ง : โค้ช
จุดแข็ง
- เป็นคนที่ฉลาดและคิดกลยุทธ์ให้ทีม
- เป็นคนที่เข้มงวดมาก ถึงกับต้องถือ "ดาบไม้ไผ่" เอาไว้คอยจัดการผู้เล่นที่อู้หรือทำตัวไม่เหมาะสม
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ชอบทำหน้าบึ้งตึงตลอดเวลา และชอบใช้ความรุนแรง (ไม่ต่างจากริโกะเลย โค้ชหญิงนี่น่ากลัวจริงๆ)
สิ่งที่น่าจดจำ : เธอเป็น 1 ในโค้ชหญิงของเรื่อง (ทั้งเรื่องมี 2 คน) จึงทำให้เธอโดดเด่นโดยที่แทบไม่ต้องทำอะไรเลย แต่บทบาทข้างสนามของเธอก็มีเยอะ มีการติวแผน มีการสั่งสอนผู้เล่น
คะแนน : 7/10 ในฐานะโค้ช ถือว่าเธอทำหน้าที่ได้ดี และดุขนาดนี้ให้น้อยไปผมก็กลัวเธอจะเอามาตีหัว //อันนี้หยอก โดยรวมคือเธอสวย พอใส่ชุดสูทสีดำ กลายเป็นสาวเท่ไปเลย
โยเซ็นเป็นทีมท็อปอีกทีมในเรื่องเลย และมีสไตล์ที่เน้นการป้อง โดยมีผู้เล่นที่สูงมากกว่า 2 เมตร ถึง 3 คนด้วยกัน
ด้วยเกมรับที่แข็งแกร่ง ทำให้พวกเขาได้รับฉายาว่า
"โล่แห่งเอจิส"
พวกเขาได้อันดับที่ 3 ในศึก Interhigh และต้องเข้าไปเจอทีมเซย์รินในรอบก่อนรองชนะเลิศของศึก Winter Cup แม้จะพ่ายแพ้ แต่พวกเขาก็สร้างความลำบากให้เซย์รินได้ไม่น้อย
MVP ในทีมนี้ ขอยกให้ "ฮิมุโระ" แม้ว่า มุราซากิบาระ จะเก่งกว่า แต่ ฮิมุโระก็มีบทบาทสำคัญในทีมมาก เขายังเป็นคนทำให้ มุราซากิบาระ เอาจริงขึ้น และเป็นหัวใจหลักในการทำแต้มของทีมเลย ฝีมือส่วนตัวก็เก่งมากๆ แถมยังมีความมุ่งมั่นอีก
มีใครเห็นด้วยกับผมบ้าง? หรือคิดว่า "มุราซากิบาระ" สมควรได้ MVP มากกว่า?
คำใบ้ EP. ถัดไป
"Perfect Copy"
ขออนุญาตและขอขอบคุณที่มาของรูปภาพทั้งหมดจาก
kurokonobasuke.fandom
กระทู้ที่เกี่ยวข้อง
👉
ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.1 แสงและเงาของเซย์ริน
👉
ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.2 ยอดอัจฉริยะแห่งโทโอ
👉
ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.3 กระสุนสามแต้มแห่งชูโตคุ
ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.4 โล่สุดแกร่งแห่งโยเซ็น [มีสปอยล์เพียบ]
เกณฑ์การให้คะแนน
- ความสามารถและผลงาน
- บทบาทต่อเนื้อเรื่อง
- การพัฒนาของตัวละคร
- ความน่าจดจำ
คำอธิบายเพิ่มเติม
- คะแนนเต็ม 10 (แต่ถ้าชอบตัวไหนเป็นพิเศษ จะมีคะแนนลูกรักบวกให้)
- ถ้าได้คะแนนต่ำกว่า 5 คือสอบตก
- จุดแข็ง > ข้อดี , ความสามารถของตัวละครที่ทำให้ตัวเขาเด่นขึ้นมา รวมไปถึงลักษณะนิสัยส่วนตัวด้วย
- จุดที่ยังน่าเสียดาย > อาจจะมองเป็นข้อเสียก็ได้ โดยรวมมันคือ บทบาท นิสัยส่วนตัว หรือสิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวครนี้น่าจะทำได้ดีกว่านี้
*สำหรับตัวละครที่มีบทบาทน้อย หรือแทบไม่มีฉากเด่น หัวข้อ "ฉากที่ประทับใจ" อาจเปลี่ยนเป็น "สิ่งที่น่าจดจำ" ตามความเหมาะสม
* ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นของผมคนเดียวเท่านั้น
มาเริ่มกันเลย~~
"โยเซ็น" เป็นทีมที่เน้นการป้องกันอย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาเอาชนะคู่แข่งในศึก Winter Cup โดยที่คู่แข่งไม่สามารถทำแต้มได้เลยแม้แต่คะแนนเดียว
สมาชิกทีม (อ้างอิงตามที่เห็นในอนิเมะ)
1. หลิว เว่ย - รุ่นพี่ปี 2 เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศจีน
ตำแหน่ง : SF (Small Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 11
จุดแข็ง
- เป็น SF ที่สูงที่สุดในเรื่อง (สูง 203 เซนติเมตร)
- การพูดที่เป็นเอกลักษณ์ และมักพูดคำโบราณในภาษาญี่ปุ่น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- แม้จะตัวสูงใหญ่ แต่ก็โดนมุราซากิบาระแย่งซีนไปหมด ไม่มีฉากบล็อกหรือรีบาวด์เท่ๆเลย
สิ่งที่น่าจดจำ : เสียงพากย์ไทยตลกมาก พากย์แบบพูดไม่ค่อยชัด ได้ยินเสียงแล้วจำได้แม่นเลยว่าต้องเป็นต้องนี้
คะแนน : 6/10 โดยรวมแล้ว อั๊วว่าอาหลิวอีก็สอบผ่างอยู่นา เป็งคงจีง รูปร่างดีเลย ให้อาหลิวพูดแต่ละทีอั๊วแทบสำลักน้ำเลย แม้บทจะน้อยไปหน่อย แต่ก็เป็งตัวละครที่น่าจดจำ
2. โอกามูระ เคนอิจิ - รุ่นพี่ปี 3 และเป็นกัปตันทีม แต่เป็นกัปตันที่ไม่ค่อยมีอำนาจอะไรเลย
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 4
จุดแข็ง
- มีน้ำใจนักกีฬาที่ดีแม้ในยามพ่ายแพ้
- เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและใส่เพื่อนร่วมทีม
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ตัวใหญ่ แต่ใจเปราะบาง //เป็นคนอ่อนไหวง่าย
สิ่งที่น่าจดจำ : จุดประสงค์ในการเล่นบาสของเขายิ่งใหญ่มาก "เล่นเพื่อดึงดูดสาวๆ อยากให้สาวๆมาชอบ" เหตุผลตรงไปตรงมาดี 55555555
คะแนน : 5/10 ขอให้คาบเส้น แม้เขาจะอ่อนไหวและลังเลบ่อยๆ แต่ถ้าถึงเวลาสำคัญจริงๆ เขาก็แสดงให้เราเห็นว่าเขาเหมาะสมกับการเป็นกัปตันทีมจริงๆ
3. ฟุคุอิ เคนสุเกะ - รุ่นพี่ปี 3 และเป็นรองกัปตันทีมที่ชอบพูดตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูดออกมาเลย
ตำแหน่ง : PG (Point Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 5
จุดแข็ง
- เป็นรองกัปตันที่มีอำนาจมากกว่ากัปตัน //ออกคำสั่งได้ดีกว่ากัปตัน และหลายคนก็เชื่อฟังเขา
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ไม่มีความสามารถที่โดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับสมาชิกคนอื่นในทีม
- ชอบแกล้งคนอื่น //เป็นคนสอน หลิว เว่ย ให้พูดคำโบราณ โดยหลอกว่าเป็นคำฮิตในช่วงนี้
สิ่งที่น่าจดจำ : นี่อาจจะเป็นตัวแรกเลยที่ไม่ค่อยมีอะไรน่าประทับใจ และแม้แต่สิ่งที่น่าจดจำผมก็คิดไม่ออกเลย
คะแนน : 3/10 น่าเสียดายที่สอบตก เป็นตัวละครที่เท่นะ แต่เพราะสไตล์ของทีมที่เน้นป้องกัน และมีคนตัวใหญ่ๆถึง 3 คน ทำให้เขาดูไม่เด่น และการจ่ายบอลหรือความสามารถอื่นๆก็ไม่หวือหวา
4. ฮิมุโระ ทัตสึยะ - สมาชิกใหม่ของโยเซ็น ตอนอยู่อเมริกาเขาเปรียบเสมือนพี่ชายของ คางามิ ไทกะ เขาเป็น Ace ของทีมร่วมกับ "มุราซากิบาระ"
ตำแหน่ง : SG (Shooting Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 12
จุดแข็ง
- เล่นบาสในรูปแบบต้นฉบับ แต่ขัดเกลาทักษะมาอย่างดี ทำให้มีท่วงท่าที่สวยงาม ราวกับกำลังเต้นรำอยู่เลย //เป็นคนที่มีทักษะพื้นทางสูงมาก
- มีท่าไม้ตายประจำตัวอย่าง "Mirage Shot"
- ถนัดด้านการ Fake และมีความพริ้วไหวสูงมาก
- ถูกยอมรับว่ามีฝีมือพอๆกับ "รุ่นปาฏิหาริย์"
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- เป็น SG แต่ในอนิเมะไม่มีจังหวะชู้ต 3 แต้มเหมือน SG คนอื่นๆ
- แม้จะเป็นอัจฉริยะ แต่ก็ไม่อาจก้าวข้ามยังฝั่ง "รุ่นปาฏิหาริย์" ได้ เป็นได้แค่คนธรรมดาที่เก่งที่สุด
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่เจอกับเซย์ริน จะมีจังหวะที่เขาใช้ Fake หลอกและเลี้ยงหลบผู้เล่นเซย์รินรวดเดียว 3 คน (คุโรโกะ , ฮิวงะ และอิสึกิ) เห็นแล้วแบบว้าวเลย
คะแนน : 10/10 คะแนนเต็มไม่มีหัก ฮิมุโระเป็นคนที่เก่งมากๆ และจริงจังมากๆด้วย เขายอมตัดพี่ตัดน้องกับคางามิ เพื่อให้คางามิเอาจริง และเขายังเป็นคู่หูของมุราซากิบาระ เป็นคนทำแต้มหลักให้ทีมโยเซ็น มีบทบาทเด่นมากๆ และหล่อเท่อีกด้วย
5. มุราซากิบาระ อัตสึชิ - สมาชิกใหม่ของโยเซ็น และเป็น 1 ใน "รุ่นปาฏิหาริย์" เป็นนักบาสที่ตัวสูงที่สุดในญี่ปุ่น เขาเป็น Ace ของทีมร่วมกับ "ฮิมุโระ"
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 9
จุดแข็ง
- นอกจากตัวสูงแล้ว ช่วงแขนยังยาว ทำให้ตอนบล็อกแทบไม่ต้องกระโดดเลย
- ลึกๆแล้วก็รักในกีฬาบาส จนเข้า "Zone" ได้
- แม้จะบอกว่าเกลียดการซ้อม แต่ก็จริงจังในการซ้อมมากกว่าใคร
- ที่เขาดูขี้เกียจเล่น เป็นเพราะเขาตัวใหญ่ จึงกลัวว่าถ้าจริงจังจะเผลอไปทำให้คู่แข่งและเพื่อนร่วมทีมบาดเจ็บได้ (เป็นคนอบอุ่นอยู่นะเนี่ย)
- ชอบย่อชื่อคนอื่นและเติมคำว่า "จิ้น" (chin) ลงไป เช่น "อาคาจิ้น" (อาคาชิ) , คุโรจิ้น (คุโรโกะ) , มิเนจิ้น (อาโอมิเนะ)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ทำตัวเป็นเด็กตลอดเวลา
- ไม่ยอมช่วยเกมรุกเลย ยืนแต่บริเวณใต้ห่วงฝั่งตัวเอง (เกมเจอเซย์รินกว่าจะมาเล่นเกมรุก ก็แทบจะโดนทำแต้มแซงไปแล้ว)
ฉากที่ประทับใจ : หลังจากที่เขางอแง จะไม่ลงไปเล่นต่อแล้ว ก็เลยโดนฮิมุโระต่อยไปหนึ่งหมัด จากนั้นก็ได้สติและจริงจังขึ้น ตอนที่มุราซากิบาระมัดผมเป็นทรงหางม้านี่คือโคตรเท่เลย (ฉากบาสตัวมันโกงอยู่ละ เลยมาประทับใจฉากแบบนี้แทน 555555)
คะแนน : 7/10 ถามว่าเก่งไหม ก็เก่งมากนะ ด้านศักยภาพนี่คือที่ 1 ของ "รุ่นปาฏิหาริย์" เลย แต่ด้วยบุคลิกที่ขี้เกียจ และชอบทำตัวเป็นเด็ก จึงตัดคะแนนจุดนี้ไป ยิ่งช่วงต้นเกม ถ้ามาช่วยเพื่อนบุกแต่แรก เซย์รินก็คงแพ้ไปแล้วแท้ๆ
6. อารากิ มาซาโกะ - สาวสวยอีกคนในเรื่อง เป็นอดีตผู้เล่น(บาส)ทีมชาติญี่ปุ่น ตอนนี้มาทำหน้าที่เป็นโค้ช
ตำแหน่ง : โค้ช
จุดแข็ง
- เป็นคนที่ฉลาดและคิดกลยุทธ์ให้ทีม
- เป็นคนที่เข้มงวดมาก ถึงกับต้องถือ "ดาบไม้ไผ่" เอาไว้คอยจัดการผู้เล่นที่อู้หรือทำตัวไม่เหมาะสม
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ชอบทำหน้าบึ้งตึงตลอดเวลา และชอบใช้ความรุนแรง (ไม่ต่างจากริโกะเลย โค้ชหญิงนี่น่ากลัวจริงๆ)
สิ่งที่น่าจดจำ : เธอเป็น 1 ในโค้ชหญิงของเรื่อง (ทั้งเรื่องมี 2 คน) จึงทำให้เธอโดดเด่นโดยที่แทบไม่ต้องทำอะไรเลย แต่บทบาทข้างสนามของเธอก็มีเยอะ มีการติวแผน มีการสั่งสอนผู้เล่น
คะแนน : 7/10 ในฐานะโค้ช ถือว่าเธอทำหน้าที่ได้ดี และดุขนาดนี้ให้น้อยไปผมก็กลัวเธอจะเอามาตีหัว //อันนี้หยอก โดยรวมคือเธอสวย พอใส่ชุดสูทสีดำ กลายเป็นสาวเท่ไปเลย
โยเซ็นเป็นทีมท็อปอีกทีมในเรื่องเลย และมีสไตล์ที่เน้นการป้อง โดยมีผู้เล่นที่สูงมากกว่า 2 เมตร ถึง 3 คนด้วยกัน
ด้วยเกมรับที่แข็งแกร่ง ทำให้พวกเขาได้รับฉายาว่า "โล่แห่งเอจิส"
พวกเขาได้อันดับที่ 3 ในศึก Interhigh และต้องเข้าไปเจอทีมเซย์รินในรอบก่อนรองชนะเลิศของศึก Winter Cup แม้จะพ่ายแพ้ แต่พวกเขาก็สร้างความลำบากให้เซย์รินได้ไม่น้อย
MVP ในทีมนี้ ขอยกให้ "ฮิมุโระ" แม้ว่า มุราซากิบาระ จะเก่งกว่า แต่ ฮิมุโระก็มีบทบาทสำคัญในทีมมาก เขายังเป็นคนทำให้ มุราซากิบาระ เอาจริงขึ้น และเป็นหัวใจหลักในการทำแต้มของทีมเลย ฝีมือส่วนตัวก็เก่งมากๆ แถมยังมีความมุ่งมั่นอีก
มีใครเห็นด้วยกับผมบ้าง? หรือคิดว่า "มุราซากิบาระ" สมควรได้ MVP มากกว่า?
คำใบ้ EP. ถัดไป
"Perfect Copy"
ขออนุญาตและขอขอบคุณที่มาของรูปภาพทั้งหมดจาก kurokonobasuke.fandom
กระทู้ที่เกี่ยวข้อง
👉 ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.1 แสงและเงาของเซย์ริน
👉 ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.2 ยอดอัจฉริยะแห่งโทโอ
👉 ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.3 กระสุนสามแต้มแห่งชูโตคุ