ถ้าพูดถึง Kuroko no Basket หลายคนคงนึกถึง
"รุ่นปาฏิหาริย์" เป็นอันดับแรก แต่ความจริงแล้ว สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจและน่าจดจำ ไม่ใช่แค่ผู้เล่นระดับอัจฉริยะเพียงคนเดียว วันนี้เราจะมาลอง 'ตัดเกรด' ตัวละครในแต่ละโรงเรียนกัน โดยโรงเรียนแรกขอเริ่มที่
"เซย์ริน" ก่อนเลย ซึ่งผมจะไม่ได้ดูแค่ความเก่งอย่างเดียว แต่จะมองในหลาย ๆ ด้าน ทั้งบทบาท การพัฒนา และความน่าจดจำ
เกณฑ์การให้คะแนน
- ความสามารถและผลงาน
- บทบาทต่อเนื้อเรื่อง
- การพัฒนาของตัวละคร
- ความน่าจดจำ
คำอธิบายเพิ่มเติม
- คะแนนเต็ม 10 (แต่ถ้าชอบตัวไหนเป็นพิเศษ จะมีคะแนนลูกรักบวกให้)
- ถ้าได้คะแนนต่ำกว่า 5 คือสอบตก
- จุดแข็ง > ข้อดี , ความสามารถของตัวละครที่ทำให้ตัวเขาเด่นขึ้นมา รวมไปถึงลักษณะนิสัยส่วนตัวด้วย
- จุดที่ยังน่าเสียดาย > อาจจะมองเป็นข้อเสียก็ได้ โดยรวมมันคือ บทบาท นิสัยส่วนตัว หรือสิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวครนี้น่าจะทำได้ดีกว่านี้
* ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นของผมคนเดียวเท่านั้น
มาเริ่มกันเลย~~
"เซย์ริน" อาจไม่ใช่ทีมที่เต็มไปด้วยอัจฉริยะ แต่เป็นทีมที่มีแต่ตัวบั๊ก! เอ้ย เป็นทีมที่เน้น "ทีมเวิร์ก" เป็นหลัก
สมาชิกทีม (อ้างอิงตามที่เห็นในอนิเมะ)
1. คางามิ ไทกะ - สมาชิกใหม่ของเซย์ริน รูปร่างสูงใหญ่ มีพรสวรรค์ในการกระโดดสูงและลอยตัวได้นาน
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 10
จุดแข็ง
- เป็น Ace ที่แบกทีมได้ แต่ก็ยังเล่นเป็นทีมกับคนอื่นได้
- เล่นเกมรุกก็ดุดัน เล่นเกมรับก็แข็งแกร่ง
- มีพัฒนาการสูง สามารถปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่า และเป็นอีกคนที่เข้าสู่สภาวะ "Zone" ได้ด้วย
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- เป็นคนที่มุทะลุ และบ้าบิ่นสุดๆ (แม้ช่วงหลังๆจะดีขึ้นบ้างแล้ว)
- ชอบเสียงดังและโวยวายเก่งไปหน่อย
ฉากที่ประทับใจ : ในตอนที่เจอกับโรงเรียนโทโอรอบที่ 2 (Winter Cup) การเข้า Zone ของคางามิมันอิมแพ็คกับแมตช์นั้นมาก แถมยังดูเท่สุดๆ ดวลกับอาโอมิเนะได้อย่างสูสี กินกันแทบไม่ลง หากไม่ได้คางามิเข้า Zone เซย์รินคงแพ้ไปแล้ว
คะแนน : 8/10 สอบผ่านสบายๆ ในฐานะพระเอกอีกคนของเรื่อง แข็งแกร่งตั้งแต่ช่วงแรก และยังเติบโตขึ้นจนทัดเทียมหรือเหนือกว่า "รุ่นปาฏิหาริย์" ได้เลย
2. คุโรโกะ เท็ตสึยะ - สมาชิกใหม่ของเซย์ริน เจ้าของฉายา "ซิกส์แมนเงาลวงตา" โดดเด่นเรื่องการใช้เทคนิค Misdirection ในการส่งลูก
ตำแหน่ง : ?
สวมเสื้อหมายเลข : 11
จุดแข็ง
- มีลูกส่งหลายรูปแบบ สามารถเลือกใช้ตามสถานการณ์
- มีการพัฒนาที่น่าสนใจ จากที่ทำได้แค่ส่งบอล ก็เริ่มมีท่าไดร์ฟ รวมไปถึงการชู้ต
- มีความทุ่มเทสูงมาก ไม่เคยยอมแพ้ และเป็นกำลังใจที่ดีให้ทีม
- มักจะโผล่ไปในจุดที่ไม่มีใครคาดคิด และช่วยพลิกสถานการณ์ได้หลายครั้ง
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- หากความจืดจางในสนามหายไป ก็แทบทำอะไรไม่ได้แล้ว (บทหายไปสักพัก)
- ศักยภาพโดยรวมหากเทียบกับตัวละครอื่นๆ ก็ยังถือว่าน้อยมาก
ฉากที่ประทับใจ : จังหวะสุดท้ายในเกมเจอราคุซัน คุโรโกะทำท่าจะชู้ตปิดเกม และอาคาชิรีบเข้ามาบล็อก ซึ่งคุโรโกะไม่ได้ตั้งใจจะชู้ตแต่แรก เขาตั้งใจส่งให้คางามิดังก์ปิดเกม เป็นเงาที่พร้อมทำให้แสงส่องประกายสุดๆ
คะแนน: 11/10 สอบผ่านและแถมคะแนนเพิ่มให้เลย คนนี้ลูกรักผมเอง😆 เป็นพระเอกที่มีเอกลักษณ์มาก ไม่ได้เก่งเวอร์ทุกด้าน แต่เป็นสายสนับสนุนที่เห็นครั้งแรกแล้วอึ้งไปเลย
3. อิสึกิ ชุน - รุ่นพี่ปี 2 เป็นเสาหลักในเกมบุก สามารถวิเคราะห์เกมส์และตำแหน่งของผู้เล่นแต่ละคนของทั้งสองฝ่ายได้
ตำแหน่ง : PG (Point Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 5
จุดแข็ง
- เป็นคนที่เล่นบาสมาตั้งแต่เด็ก จึงมีความมุ่งมั่นและความไม่ย่อท้อสูงมาก (เป็นคนที่เล่นบาสมานานที่สุดในเซย์ริน)
- การมี "อีเกิลอายส์" ทำให้เขาจ่ายลูกผ่านช่องว่างในเกมบุกได้ดี และยังพัฒนาด้านเกมรับจนได้ท่า Eagle Spear ไว้คอยสตีลลูก
- มีความใจเย็นสูงมาก และมักจะใช้ความคิดในการเล่น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- บทบาทไม่เด่นเท่าตัวจริงคนอื่นๆ และได้บทเป็นตัวโดนบ่อย //โดนเล่นงานและโดนคู่แข่งโชว์เทพใส่ตลอด
- ชอบเล่นมุกพ้องเสียง (จริงๆมันก็ช่วยให้ทีมผ่อนคลายได้นะ แต่หมันไส้ขอเอามาอยู่ตรงนี้ละกัน)
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่เจอกับราคุซัน ช่วงท้ายที่เวลาใกล้หมด ทุกคนดุดัน และกดดันมาก แต่อิสึกิยังใจเย็น และคิดวิเคราะห์ จนแย่งลูกกลับมาได้
คะแนน: 7/10 โดยรวมผมชอบอิสึกินะ ไม่ได้มีพรสวรรค์ที่เวอร์เหมือนคนอื่น เป็นกำลังสำคัญของเซย์ริน และเป็นสีสันให้ทีมได้ดีเลย
4. มิโตเบะ รินโนะสุเกะ - รุ่นพี่ปี 2 แข็งแกร่งด้านป้องกัน และมีทักษะการป้องกันที่ยอดเยี่ยม ไม่ค่อยพูดกับใคร แต่ก็เป็นที่พึ่งของทีมได้เสมอ
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 8
จุดแข็ง
- เด่นในด้านเกมรับ แต่ก็พัฒนาการชู้ตแบบฮุค (Hook Shot) ช่วยทีมทำแต้มได้
- เป็นคนใจเย็น และมักจะคอยชี้แนะเรื่องการป้องกันให้กับคางามิ
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- พูดน้อย เรียกได้ว่าไม่พูดไม่จากับใครเลยดีกว่า (จำไม่ได้แล้วว่าเคยพูดออกเสียงสักครั้งไหม)
ฉากที่ประทับใจ : เป็นฉากที่อยู่กับน้องๆ ทำกับข้าวให้น้องๆกินก่อนไปแข่ง แม้จะไม่ใช่ฉากสำคัญหรือฉากเกี่ยวกับบาส แต่ก็เป็นฉากที่ดูแล้วเห็นถึงความอบอุ่นของมิโตเบะ
คะแนน: 6/10 ถือว่าสอบผ่าน มิโตเบะช่วยทีมได้เยอะ ถ้าให้นิยามก็คงเป็นคนที่"พูดน้อย ต่อยหนัก"
5. ฮิวงะ จุนเปย์ - รุ่นพี่ปี 2 กัปตันทีมของเซย์ริน เป็นมือชู้ต 3 แต้มและเป็น "เสาหลักวงนอก" ของทีม มีความแม่นยำในการชู้ตสูงเป็นลำดับต้นๆในเรื่อง
ตำแหน่ง : SG (Shooting Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 4
จุดแข็ง
- เป็นคนสองบุคลิก คือบุคลิกสบายๆชิลๆ กับบุคลิกเอาจริงเอาจัง ถ้าเข้าโหมดจริงจังจะชู้ต 3 แต้มแม่นขึ้นมาก
- เป็นผู้นำทีมที่พึ่งพาได้ ในช่วงสถานการณ์ขับขัน เขามักจะทำแต้มให้ทีมไล่ตีตื้นขึ้นมาได้
- เป็นผู้เสียสละฟิกเกอร์ Sengoku มากมาย เพื่อให้ตัวชู้ตลงในตอนที่เข้าตาจน
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- หัวร้อนง่าย
- บางครั้งก็จริงจังและกดดันตัวเองมากเกินไป
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่แข่งกับราคุซัน(โมเม้นกับทีมนี้เยอะจริงๆ ก็เพราะเป็นคู่ชิงอะนะ) ฮิวงะเป็นอีกหนึ่งคนที่โดนเล่นงานยับ เจอเจ๊เรโอะสอนเชิงไปหนัก จนได้ไป 4 ฟาวล์ พร้อมกับต้องออกไปนั่งซึมที่ข้างสนาม แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาลงแข่ง กลับมาสู้ในฐานะกัปตัน
คะแนน: 9/10 คะแนนเกือบเต็มนะ ติดแค่ตอนที่ย้อมผมสีทอง อย่าหาทำอีกนะ พ่อหนุ่มแว่นสุดเท่ที่ทีมไว้ใจได้
6. คิโยชิ เทปเปย์ - รุ่นพี่ปี 2 ผู้ก่อตั้งชมรมบาสเก็ตบอลเซย์ริน เป็น "เสาหลักวงใน" ของทีม มีความพยายามและความุ่งมั่นสูง แม้จะแพ้ก็ไม่เคยท้อถอย ได้ฉายาว่า "หัวใจเหล็ก" และเป็น 1 ใน 5 ราชาไร้มงกุฎ (บางที่เรียก 5 ขุนพลไร้มงกุฎ เรียกเอาตามสะดวกเด้อ)
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 7
จุดแข็ง
- สมฉายาหัวใจเหล็ก แม้จะหมดแรง แต่ก็ไม่เคยเห็นคิโยชิหมดใจสู้
- แม้จะเล่นตำแหน่ง Center เป็นหลัก แต่ก็สามารถสลับไปเล่น Point Guard ได้
- หลังกลับมาจากอาการบาดเจ็บ ก็เป็นตัวจริงและช่วยให้ทีมมีเกมรับและเกมรุกที่หลากหลายขึ้น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- มองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย (จริงๆก็เกินไปมากเลย)
- ที่จริงเก่งมาก แต่มีอาการบาดเจ็บ ทำให้เหมือนถูกเนิร์ฟความสามารถ
ฉากที่ประทับใจ : ในตอนที่เจอกับโรงเรียน คิริซากิ ไดอิจิ โรงเรียนนี้เล่นสกปรก และตุกติกมาก คิโยชิยอมเล่นวงในคนเดียว เพื่อไม่ให้คนอื่นในทีมเจ็บตัว เท่มากเลยคุณหัวใจเหล็ก
คะแนน: 10/10 การกลับมาของคิโยชิ ทำให้เซย์รินแข็งแกร่งขึ้นมาก ยิ่งพื้นที่วงใน มีความหลากหลายมากขึ้น เขาสามารถเลือกจ่ายหรือทำคะแนนเองหลังจากที่อีกฝ่ายขยับได้ มีบทสำคัญมากมาย
7. โคงาเนอิ ชินจิ - รุ่นพี่ปี 2 อัจฉริยะด้านกีฬา ก่อนหน้านี้อยู่ชมรมเทนนิส และเพิ่งย้ายมาชมรมบาสตอนปีหนึ่ง เริ่มเล่นบาสได้ไม่นานก็มีทักษะพื้นฐานที่พอจะลงแข่งได้แล้ว
ตำแหน่ง : ล่ามประจำทีม เอ้ย! SF (Small Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 6
จุดแข็ง
- เป็นคนที่คอยแปลภาษากายของมิโตเบะให้เพื่อนในทีมเข้าใจ (บางทีคนอื่นก็เข้าใจอยู่แล้ว)
- สามารถชู้ตได้ทุกระยะ (แต่จะลงมั้ยก็เป็นอีกเรื่อง)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- จุดแข็งไม่ค่อยมีประโยชน์ (หยอกน่าาาาา)
ฉากที่ประทับใจ : ในทุกๆเกม แม้จะไม่ค่อยได้ลงแข่ง แต่เขาก็มักจะนั่งเป็นนักพากย์ข้างสนาม คอยบอกชื่อท่าไม่ตายเวลาตัวละครอื่นๆใช้ให้คนดูแบบเรารู้ และยังคอยรับคำสั่งจากริโกะมาสั่งการคนอื่นๆต่ออีกที
คะแนน: 7/10 ก็ถือเป็นตัวละครที่เอาไว้สร้างสีสันให้ทีมอีกคน แต่ก็มีบทเด่นอยู่บ้าง เป็นคนสารพัดประโยชน์ ลงเล่นเป็นตัวสำรองได้ ช่วยสั่งการเปลี่ยนตัวตอนโค้ชไม่อยู่ได้ แปลภาษากายมิโตเบะได้
8. สึจิดะ ซาโตชิ - รุ่นพี่ปี 2 เป็นเพื่อนสนิทกับโคงาเนอิและมิโตเบะ เขาเป็นตัวจริงในตำแหน่ง PF ก่อนที่คางามิจะเข้าชมรม
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 9
จุดแข็ง
- ถนัดด้านการรีบาวด์
- เป็นคนเดียวในทีมที่มีแฟน (ตามข้อมูลที่หาได้)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- บทน้อยกว่ารุ่นพี่คนอื่นๆ
ฉากที่ประทับใจ : ตอนที่รีบาวด์ลูกชู้ตของโคงาเนอิ ที่กำลังโม้ว่าชู้ตได้ทุกระยะ แต่ดันชู้ตไม่ลงเลย แล้วชู้ตไปหลายลูก พี่สึจิดะแกก็กระโดดรีบาวด์ให้ทุกลูก (อันนี้อย่างฮา 555555)
คะแนน: 6/10 ยังให้ผ่านแล้วกัน เพราะก็มีบทบาทคล้ายๆกับโคงาเนอิ คอยช่วยเชียร์ ช่วยคุมน้องปี 1 แล้วเป็นตัวสำรองที่พร้อมลงเสมอ
9. ไอดะ ริโกะ - รุ่นพี่ปี 2 ผู้หญิงคนเดียวในชมรมบาส และเป็นโค้ชคอยวางแผน ศึกษากลยุทธ์ และวางโปรแกรมซ้อมให้ทุกคนในทีม เป็นคนห้าวๆ และมักใช้ความรุนแรงนิดหน่อยย
ตำแหน่ง : โค้ช
จุดแข็ง
- ความสามารถในการวิเคราะห์และประเมินความสามารถทางกายภาพของนักกีฬา เพียงแค่เห็นรูปร่างได้
- มีกลยุทธ์ที่หลากหลาย
- สามารถดึงศักยภาพของผู้เล่นในทีมมาใช้ประโยชน์ได้ดี
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ชอบใช้กำลังกับคนในทีมอยู่บ่อยๆ //น่ากลัววว
- แก้เกมช้าไปหน่อย
ฉากที่ประทับใจ : ฉากที่พยายามทำแกงกะหรี่ ให้คนในทีมกิน มีความพยายามสุดๆ ให้คางามิสอนจนทำออกมาอร่อยแล้ว แต่เธอจะโรยพวกวิตามินลงไปบนข้าวก่อนเสิร์ฟด้วย รสชาติเลยออกมาแย่เหมือนเดิม
คะแนน: 8/10 เป็นนักเรียนม.ปลายที่ทำหน้าที่โค้ช เธอพาทีมไปได้ไกลมาก และที่สำคัญ เธอน่ารักกกกกกก
เซย์รินอาจไม่ใช่ทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในเรื่อง แต่เป็นทีมที่ทำให้ผมเชียร์ได้ง่ายที่สุด ทุกคนมีบทบาทของตัวเอง ไม่มีใครเป็นตัวประกอบที่ถูกลืม แม้บางคนจะได้ลงสนามเพียงไม่กี่นาที แต่ก็ยังมีช่วงเวลาที่ทำให้คนดูจดจำได้ นั่นคือเสน่ห์ของทีมนี้
MVP ในทีมนี้ ผมคงต้องยกให้ลูกรักของผม "คุโรโกะ" นั่นเอง แม้เขาจะไม่ได้ทำแต้มเยอะเท่าคางามิ แต่เขาทำหน้าที่ในฐานะเงาได้อย่างดี เสริมทั้งเกมรุกและเกมรับให้กับทีม
แล้ว MVP ในทีมเซย์รินของคุณคือใคร? ให้คะแนนแต่ละคนเท่าไหร่กันบ้าง
คำใบ้ EP. ถัดไป
"คนที่จะเอาชนะฉันได้...มีแค่ตัวฉันเองเท่านั้น"
แหล่งที่มาของรูปภาพทั้งหมด :
https://kurokonobasuke.fandom.com/
คะแนนตัวประกอบอยู่ด้านล่าง👇👇
ตัดเกรด! ตัวละคร Kuroko no Basket EP.1 แสงและเงาของเซย์ริน [มีสปอยล์เพียบ]
เกณฑ์การให้คะแนน
- ความสามารถและผลงาน
- บทบาทต่อเนื้อเรื่อง
- การพัฒนาของตัวละคร
- ความน่าจดจำ
คำอธิบายเพิ่มเติม
- คะแนนเต็ม 10 (แต่ถ้าชอบตัวไหนเป็นพิเศษ จะมีคะแนนลูกรักบวกให้)
- ถ้าได้คะแนนต่ำกว่า 5 คือสอบตก
- จุดแข็ง > ข้อดี , ความสามารถของตัวละครที่ทำให้ตัวเขาเด่นขึ้นมา รวมไปถึงลักษณะนิสัยส่วนตัวด้วย
- จุดที่ยังน่าเสียดาย > อาจจะมองเป็นข้อเสียก็ได้ โดยรวมมันคือ บทบาท นิสัยส่วนตัว หรือสิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวครนี้น่าจะทำได้ดีกว่านี้
* ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดเห็นของผมคนเดียวเท่านั้น
มาเริ่มกันเลย~~
"เซย์ริน" อาจไม่ใช่ทีมที่เต็มไปด้วยอัจฉริยะ แต่เป็นทีมที่มีแต่ตัวบั๊ก! เอ้ย เป็นทีมที่เน้น "ทีมเวิร์ก" เป็นหลัก
สมาชิกทีม (อ้างอิงตามที่เห็นในอนิเมะ)
1. คางามิ ไทกะ - สมาชิกใหม่ของเซย์ริน รูปร่างสูงใหญ่ มีพรสวรรค์ในการกระโดดสูงและลอยตัวได้นาน
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 10
จุดแข็ง
- เป็น Ace ที่แบกทีมได้ แต่ก็ยังเล่นเป็นทีมกับคนอื่นได้
- เล่นเกมรุกก็ดุดัน เล่นเกมรับก็แข็งแกร่ง
- มีพัฒนาการสูง สามารถปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่า และเป็นอีกคนที่เข้าสู่สภาวะ "Zone" ได้ด้วย
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- เป็นคนที่มุทะลุ และบ้าบิ่นสุดๆ (แม้ช่วงหลังๆจะดีขึ้นบ้างแล้ว)
- ชอบเสียงดังและโวยวายเก่งไปหน่อย
ฉากที่ประทับใจ : ในตอนที่เจอกับโรงเรียนโทโอรอบที่ 2 (Winter Cup) การเข้า Zone ของคางามิมันอิมแพ็คกับแมตช์นั้นมาก แถมยังดูเท่สุดๆ ดวลกับอาโอมิเนะได้อย่างสูสี กินกันแทบไม่ลง หากไม่ได้คางามิเข้า Zone เซย์รินคงแพ้ไปแล้ว
คะแนน : 8/10 สอบผ่านสบายๆ ในฐานะพระเอกอีกคนของเรื่อง แข็งแกร่งตั้งแต่ช่วงแรก และยังเติบโตขึ้นจนทัดเทียมหรือเหนือกว่า "รุ่นปาฏิหาริย์" ได้เลย
2. คุโรโกะ เท็ตสึยะ - สมาชิกใหม่ของเซย์ริน เจ้าของฉายา "ซิกส์แมนเงาลวงตา" โดดเด่นเรื่องการใช้เทคนิค Misdirection ในการส่งลูก
ตำแหน่ง : ?
สวมเสื้อหมายเลข : 11
จุดแข็ง
- มีลูกส่งหลายรูปแบบ สามารถเลือกใช้ตามสถานการณ์
- มีการพัฒนาที่น่าสนใจ จากที่ทำได้แค่ส่งบอล ก็เริ่มมีท่าไดร์ฟ รวมไปถึงการชู้ต
- มีความทุ่มเทสูงมาก ไม่เคยยอมแพ้ และเป็นกำลังใจที่ดีให้ทีม
- มักจะโผล่ไปในจุดที่ไม่มีใครคาดคิด และช่วยพลิกสถานการณ์ได้หลายครั้ง
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- หากความจืดจางในสนามหายไป ก็แทบทำอะไรไม่ได้แล้ว (บทหายไปสักพัก)
- ศักยภาพโดยรวมหากเทียบกับตัวละครอื่นๆ ก็ยังถือว่าน้อยมาก
ฉากที่ประทับใจ : จังหวะสุดท้ายในเกมเจอราคุซัน คุโรโกะทำท่าจะชู้ตปิดเกม และอาคาชิรีบเข้ามาบล็อก ซึ่งคุโรโกะไม่ได้ตั้งใจจะชู้ตแต่แรก เขาตั้งใจส่งให้คางามิดังก์ปิดเกม เป็นเงาที่พร้อมทำให้แสงส่องประกายสุดๆ
คะแนน: 11/10 สอบผ่านและแถมคะแนนเพิ่มให้เลย คนนี้ลูกรักผมเอง😆 เป็นพระเอกที่มีเอกลักษณ์มาก ไม่ได้เก่งเวอร์ทุกด้าน แต่เป็นสายสนับสนุนที่เห็นครั้งแรกแล้วอึ้งไปเลย
3. อิสึกิ ชุน - รุ่นพี่ปี 2 เป็นเสาหลักในเกมบุก สามารถวิเคราะห์เกมส์และตำแหน่งของผู้เล่นแต่ละคนของทั้งสองฝ่ายได้
ตำแหน่ง : PG (Point Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 5
จุดแข็ง
- เป็นคนที่เล่นบาสมาตั้งแต่เด็ก จึงมีความมุ่งมั่นและความไม่ย่อท้อสูงมาก (เป็นคนที่เล่นบาสมานานที่สุดในเซย์ริน)
- การมี "อีเกิลอายส์" ทำให้เขาจ่ายลูกผ่านช่องว่างในเกมบุกได้ดี และยังพัฒนาด้านเกมรับจนได้ท่า Eagle Spear ไว้คอยสตีลลูก
- มีความใจเย็นสูงมาก และมักจะใช้ความคิดในการเล่น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- บทบาทไม่เด่นเท่าตัวจริงคนอื่นๆ และได้บทเป็นตัวโดนบ่อย //โดนเล่นงานและโดนคู่แข่งโชว์เทพใส่ตลอด
- ชอบเล่นมุกพ้องเสียง (จริงๆมันก็ช่วยให้ทีมผ่อนคลายได้นะ แต่หมันไส้ขอเอามาอยู่ตรงนี้ละกัน)
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่เจอกับราคุซัน ช่วงท้ายที่เวลาใกล้หมด ทุกคนดุดัน และกดดันมาก แต่อิสึกิยังใจเย็น และคิดวิเคราะห์ จนแย่งลูกกลับมาได้
คะแนน: 7/10 โดยรวมผมชอบอิสึกินะ ไม่ได้มีพรสวรรค์ที่เวอร์เหมือนคนอื่น เป็นกำลังสำคัญของเซย์ริน และเป็นสีสันให้ทีมได้ดีเลย
4. มิโตเบะ รินโนะสุเกะ - รุ่นพี่ปี 2 แข็งแกร่งด้านป้องกัน และมีทักษะการป้องกันที่ยอดเยี่ยม ไม่ค่อยพูดกับใคร แต่ก็เป็นที่พึ่งของทีมได้เสมอ
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 8
จุดแข็ง
- เด่นในด้านเกมรับ แต่ก็พัฒนาการชู้ตแบบฮุค (Hook Shot) ช่วยทีมทำแต้มได้
- เป็นคนใจเย็น และมักจะคอยชี้แนะเรื่องการป้องกันให้กับคางามิ
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- พูดน้อย เรียกได้ว่าไม่พูดไม่จากับใครเลยดีกว่า (จำไม่ได้แล้วว่าเคยพูดออกเสียงสักครั้งไหม)
ฉากที่ประทับใจ : เป็นฉากที่อยู่กับน้องๆ ทำกับข้าวให้น้องๆกินก่อนไปแข่ง แม้จะไม่ใช่ฉากสำคัญหรือฉากเกี่ยวกับบาส แต่ก็เป็นฉากที่ดูแล้วเห็นถึงความอบอุ่นของมิโตเบะ
คะแนน: 6/10 ถือว่าสอบผ่าน มิโตเบะช่วยทีมได้เยอะ ถ้าให้นิยามก็คงเป็นคนที่"พูดน้อย ต่อยหนัก"
5. ฮิวงะ จุนเปย์ - รุ่นพี่ปี 2 กัปตันทีมของเซย์ริน เป็นมือชู้ต 3 แต้มและเป็น "เสาหลักวงนอก" ของทีม มีความแม่นยำในการชู้ตสูงเป็นลำดับต้นๆในเรื่อง
ตำแหน่ง : SG (Shooting Guard)
สวมเสื้อหมายเลข : 4
จุดแข็ง
- เป็นคนสองบุคลิก คือบุคลิกสบายๆชิลๆ กับบุคลิกเอาจริงเอาจัง ถ้าเข้าโหมดจริงจังจะชู้ต 3 แต้มแม่นขึ้นมาก
- เป็นผู้นำทีมที่พึ่งพาได้ ในช่วงสถานการณ์ขับขัน เขามักจะทำแต้มให้ทีมไล่ตีตื้นขึ้นมาได้
- เป็นผู้เสียสละฟิกเกอร์ Sengoku มากมาย เพื่อให้ตัวชู้ตลงในตอนที่เข้าตาจน
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- หัวร้อนง่าย
- บางครั้งก็จริงจังและกดดันตัวเองมากเกินไป
ฉากที่ประทับใจ : ในเกมที่แข่งกับราคุซัน(โมเม้นกับทีมนี้เยอะจริงๆ ก็เพราะเป็นคู่ชิงอะนะ) ฮิวงะเป็นอีกหนึ่งคนที่โดนเล่นงานยับ เจอเจ๊เรโอะสอนเชิงไปหนัก จนได้ไป 4 ฟาวล์ พร้อมกับต้องออกไปนั่งซึมที่ข้างสนาม แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาลงแข่ง กลับมาสู้ในฐานะกัปตัน
คะแนน: 9/10 คะแนนเกือบเต็มนะ ติดแค่ตอนที่ย้อมผมสีทอง อย่าหาทำอีกนะ พ่อหนุ่มแว่นสุดเท่ที่ทีมไว้ใจได้
6. คิโยชิ เทปเปย์ - รุ่นพี่ปี 2 ผู้ก่อตั้งชมรมบาสเก็ตบอลเซย์ริน เป็น "เสาหลักวงใน" ของทีม มีความพยายามและความุ่งมั่นสูง แม้จะแพ้ก็ไม่เคยท้อถอย ได้ฉายาว่า "หัวใจเหล็ก" และเป็น 1 ใน 5 ราชาไร้มงกุฎ (บางที่เรียก 5 ขุนพลไร้มงกุฎ เรียกเอาตามสะดวกเด้อ)
ตำแหน่ง : C (Center)
สวมเสื้อหมายเลข : 7
จุดแข็ง
- สมฉายาหัวใจเหล็ก แม้จะหมดแรง แต่ก็ไม่เคยเห็นคิโยชิหมดใจสู้
- แม้จะเล่นตำแหน่ง Center เป็นหลัก แต่ก็สามารถสลับไปเล่น Point Guard ได้
- หลังกลับมาจากอาการบาดเจ็บ ก็เป็นตัวจริงและช่วยให้ทีมมีเกมรับและเกมรุกที่หลากหลายขึ้น
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- มองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อย (จริงๆก็เกินไปมากเลย)
- ที่จริงเก่งมาก แต่มีอาการบาดเจ็บ ทำให้เหมือนถูกเนิร์ฟความสามารถ
ฉากที่ประทับใจ : ในตอนที่เจอกับโรงเรียน คิริซากิ ไดอิจิ โรงเรียนนี้เล่นสกปรก และตุกติกมาก คิโยชิยอมเล่นวงในคนเดียว เพื่อไม่ให้คนอื่นในทีมเจ็บตัว เท่มากเลยคุณหัวใจเหล็ก
คะแนน: 10/10 การกลับมาของคิโยชิ ทำให้เซย์รินแข็งแกร่งขึ้นมาก ยิ่งพื้นที่วงใน มีความหลากหลายมากขึ้น เขาสามารถเลือกจ่ายหรือทำคะแนนเองหลังจากที่อีกฝ่ายขยับได้ มีบทสำคัญมากมาย
7. โคงาเนอิ ชินจิ - รุ่นพี่ปี 2 อัจฉริยะด้านกีฬา ก่อนหน้านี้อยู่ชมรมเทนนิส และเพิ่งย้ายมาชมรมบาสตอนปีหนึ่ง เริ่มเล่นบาสได้ไม่นานก็มีทักษะพื้นฐานที่พอจะลงแข่งได้แล้ว
ตำแหน่ง : ล่ามประจำทีม เอ้ย! SF (Small Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 6
จุดแข็ง
- เป็นคนที่คอยแปลภาษากายของมิโตเบะให้เพื่อนในทีมเข้าใจ (บางทีคนอื่นก็เข้าใจอยู่แล้ว)
- สามารถชู้ตได้ทุกระยะ (แต่จะลงมั้ยก็เป็นอีกเรื่อง)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- จุดแข็งไม่ค่อยมีประโยชน์ (หยอกน่าาาาา)
ฉากที่ประทับใจ : ในทุกๆเกม แม้จะไม่ค่อยได้ลงแข่ง แต่เขาก็มักจะนั่งเป็นนักพากย์ข้างสนาม คอยบอกชื่อท่าไม่ตายเวลาตัวละครอื่นๆใช้ให้คนดูแบบเรารู้ และยังคอยรับคำสั่งจากริโกะมาสั่งการคนอื่นๆต่ออีกที
คะแนน: 7/10 ก็ถือเป็นตัวละครที่เอาไว้สร้างสีสันให้ทีมอีกคน แต่ก็มีบทเด่นอยู่บ้าง เป็นคนสารพัดประโยชน์ ลงเล่นเป็นตัวสำรองได้ ช่วยสั่งการเปลี่ยนตัวตอนโค้ชไม่อยู่ได้ แปลภาษากายมิโตเบะได้
8. สึจิดะ ซาโตชิ - รุ่นพี่ปี 2 เป็นเพื่อนสนิทกับโคงาเนอิและมิโตเบะ เขาเป็นตัวจริงในตำแหน่ง PF ก่อนที่คางามิจะเข้าชมรม
ตำแหน่ง : PF (Power Forward)
สวมเสื้อหมายเลข : 9
จุดแข็ง
- ถนัดด้านการรีบาวด์
- เป็นคนเดียวในทีมที่มีแฟน (ตามข้อมูลที่หาได้)
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- บทน้อยกว่ารุ่นพี่คนอื่นๆ
ฉากที่ประทับใจ : ตอนที่รีบาวด์ลูกชู้ตของโคงาเนอิ ที่กำลังโม้ว่าชู้ตได้ทุกระยะ แต่ดันชู้ตไม่ลงเลย แล้วชู้ตไปหลายลูก พี่สึจิดะแกก็กระโดดรีบาวด์ให้ทุกลูก (อันนี้อย่างฮา 555555)
คะแนน: 6/10 ยังให้ผ่านแล้วกัน เพราะก็มีบทบาทคล้ายๆกับโคงาเนอิ คอยช่วยเชียร์ ช่วยคุมน้องปี 1 แล้วเป็นตัวสำรองที่พร้อมลงเสมอ
9. ไอดะ ริโกะ - รุ่นพี่ปี 2 ผู้หญิงคนเดียวในชมรมบาส และเป็นโค้ชคอยวางแผน ศึกษากลยุทธ์ และวางโปรแกรมซ้อมให้ทุกคนในทีม เป็นคนห้าวๆ และมักใช้ความรุนแรงนิดหน่อยย
ตำแหน่ง : โค้ช
จุดแข็ง
- ความสามารถในการวิเคราะห์และประเมินความสามารถทางกายภาพของนักกีฬา เพียงแค่เห็นรูปร่างได้
- มีกลยุทธ์ที่หลากหลาย
- สามารถดึงศักยภาพของผู้เล่นในทีมมาใช้ประโยชน์ได้ดี
จุดที่ยังน่าเสียดาย
- ชอบใช้กำลังกับคนในทีมอยู่บ่อยๆ //น่ากลัววว
- แก้เกมช้าไปหน่อย
ฉากที่ประทับใจ : ฉากที่พยายามทำแกงกะหรี่ ให้คนในทีมกิน มีความพยายามสุดๆ ให้คางามิสอนจนทำออกมาอร่อยแล้ว แต่เธอจะโรยพวกวิตามินลงไปบนข้าวก่อนเสิร์ฟด้วย รสชาติเลยออกมาแย่เหมือนเดิม
คะแนน: 8/10 เป็นนักเรียนม.ปลายที่ทำหน้าที่โค้ช เธอพาทีมไปได้ไกลมาก และที่สำคัญ เธอน่ารักกกกกกก
เซย์รินอาจไม่ใช่ทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในเรื่อง แต่เป็นทีมที่ทำให้ผมเชียร์ได้ง่ายที่สุด ทุกคนมีบทบาทของตัวเอง ไม่มีใครเป็นตัวประกอบที่ถูกลืม แม้บางคนจะได้ลงสนามเพียงไม่กี่นาที แต่ก็ยังมีช่วงเวลาที่ทำให้คนดูจดจำได้ นั่นคือเสน่ห์ของทีมนี้
MVP ในทีมนี้ ผมคงต้องยกให้ลูกรักของผม "คุโรโกะ" นั่นเอง แม้เขาจะไม่ได้ทำแต้มเยอะเท่าคางามิ แต่เขาทำหน้าที่ในฐานะเงาได้อย่างดี เสริมทั้งเกมรุกและเกมรับให้กับทีม
แล้ว MVP ในทีมเซย์รินของคุณคือใคร? ให้คะแนนแต่ละคนเท่าไหร่กันบ้าง
คำใบ้ EP. ถัดไป
"คนที่จะเอาชนะฉันได้...มีแค่ตัวฉันเองเท่านั้น"
แหล่งที่มาของรูปภาพทั้งหมด : https://kurokonobasuke.fandom.com/
คะแนนตัวประกอบอยู่ด้านล่าง👇👇