เรื่องนี้เริ่มจากตอนที่ผมซ่อมเครื่องเชื่อมอินเวอร์เตอร์ต้องการถอดแผงคอนโทรลหรือที่ช่างนิยมเรียกว่าแผงตั้ง การถอดชิ้นส่วนนี้ออกมาซ่อมทำได้ยากเพราะเป็นแผ่นปริ๊นแบบทรูโฮลต์ 2 หน้าวิธีถอดที่ง่ายและไม่ทำให้แผ่นปริ๊นเสียหายต้องใช้แท่งทองแดงหรือลวดทองแดงขนาดใหญ่นำความร้อนให้ขาคอนเน็กเตอร์ที่มีอยู่ 30 ขาร้อนพร้อมกันจนตะกั่วละลายทุกขาแล้วดึงออกมาจากนั้นค่อยใช้การดูดตะกั่ว+ลวดซับดึงเอาตะกั่วออกภายหลัง การใช้วิธีนี้ต้องมีหัวแร้งขนาด 300 วัตต์ขึ้นไปจึงจะทำได้แต่หัวแร้งที่ผมมีวัตต์เยอะที่สุดคือ Hakko 980 กำลังสูงสุด 130 วัตต์ร้อนไม่พอจึงถอดแผงตั้งไม่ได้ หากจะซื้อหัวแร้งวัตต์สูงมาใช้ก็ไม่คุ้มเพราะนานๆ จะได้ซ่อมเครื่องเชื่อมอินเวอร์เตอร์ ผมก็เลยคิดที่จะทำหัวแร้งแบบโบราณที่เขานำไปเผาไฟให้ร้อนก่อนนำไปบัดกรี ผมมีแก๊สกระป๋อง+หัวพ่นไฟอยู่แล้วนำมาใช้ร่วมกับหัวแร้งโบราณก็จะสะดวกน่าจะใช้เวลาถอดแผงตั้งเร็วกว่าใช้หัวแร้งวัตต์สูงด้วย
เมื่อตัดสินใจลงมือทำหัวแร้งโบราณแล้วก็ไปค้นห้องเก็บของเจอแท่งทองแดงที่จะนำมาเป็นหัวบัดกรีและไปเจอตะปู 5 นิ้วผมก็คิดว่าจะนำตะปูนี้ไปตีให้งอรัดแท่งทองแดงให้แน่นแล้วค่อยนำไปเชื่อมติดกับด้ามไขควงที่ปลายเสียแล้วก็จะได้หัวแร้งโบราณสมใจ ปรากฏว่าตะปูที่เมื่อก่อนจะตีให้โค้งงอยังไงก็ไม่หักแต่ตอนนี้มันหักง่ายมากแม้จะเผาๆฟให้แดงแล้วตีก็ยังหัก ตอกแรกหักผมนึกว่าใจร้อนเกินไปให้ความร้อนชิ้นงานไม่พอแต่ดอกที่ 2 ผมเป่าไฟจนแดงนำไปตีก็ยังหักจึงรู้ว่าเกิดจากคุณภาพของเหล็กเองก็เลยหยุดไว้แค่นั้นหาเหล็กดีๆ ได้ก่อนค่อยมาทำต่อ..
การหักของตะปูเกิดจากการนำเหล็กเก่ามาหลอมด้วยกรรมวิธี
IF (Induction Furnace) คือหลอมด้วยเตาเหนี่ยวนำสนามแม่เหล็กไฟฟ้า วิธีนี้จะหลอมได้รวดเร็ว ต้นทุนต่ำขายเหล็กราคาถูกตัดคู่แข่งได้แต่ข้อเสียคือไม่สามารถกำจัดสิ่งปอมปนในเหล็กออกไปได้ทำให้เหล็กคุณภาพไม่ดี การหลอมเหล็กแบบปกติจะใช้หม้อต้มขนาดใหญ่ต้มให้เหล็กร้อนจนเป็นน้ำ เหล็กเป็นธาตุที่หนักจะตกลงด้านล่างของหม้อส่วนต้มสิ่งเจือปนที่เบากว่าก็จะลอยขึ้นด้านบนจึงกำจัดออกด้วยการตักออกไปง ตอนนี้มีข่าวว่ามติคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (กมอ.) และ สมอ. เห็นชอบแนวทางจำกัดหรือห้ามใช้เหล็กข้ออ้อยที่ผลิตจากเตาหลอมแบบเหนี่ยวนำไฟฟ้า (Induction Furnace: IF) ในงานโครงสร้างหลัก เช่น เสาและคานของอาคารสูง เป็นมติที่ผ่านชนะมาได้แบบฉิวเฉียด 7 ต่อ 6 ยังดีที่มีคนห่วงใยประชาชนเป็นฝั่งเสียงข้างมาก กระผมในนามประชาชนคนไทยขอขอบคุณกรรมการทั้ง 7 ท่านครับ
คุณภาพของเหล็กทุกวันนี้เลวร้ายมาก...
เมื่อตัดสินใจลงมือทำหัวแร้งโบราณแล้วก็ไปค้นห้องเก็บของเจอแท่งทองแดงที่จะนำมาเป็นหัวบัดกรีและไปเจอตะปู 5 นิ้วผมก็คิดว่าจะนำตะปูนี้ไปตีให้งอรัดแท่งทองแดงให้แน่นแล้วค่อยนำไปเชื่อมติดกับด้ามไขควงที่ปลายเสียแล้วก็จะได้หัวแร้งโบราณสมใจ ปรากฏว่าตะปูที่เมื่อก่อนจะตีให้โค้งงอยังไงก็ไม่หักแต่ตอนนี้มันหักง่ายมากแม้จะเผาๆฟให้แดงแล้วตีก็ยังหัก ตอกแรกหักผมนึกว่าใจร้อนเกินไปให้ความร้อนชิ้นงานไม่พอแต่ดอกที่ 2 ผมเป่าไฟจนแดงนำไปตีก็ยังหักจึงรู้ว่าเกิดจากคุณภาพของเหล็กเองก็เลยหยุดไว้แค่นั้นหาเหล็กดีๆ ได้ก่อนค่อยมาทำต่อ..
การหักของตะปูเกิดจากการนำเหล็กเก่ามาหลอมด้วยกรรมวิธี IF (Induction Furnace) คือหลอมด้วยเตาเหนี่ยวนำสนามแม่เหล็กไฟฟ้า วิธีนี้จะหลอมได้รวดเร็ว ต้นทุนต่ำขายเหล็กราคาถูกตัดคู่แข่งได้แต่ข้อเสียคือไม่สามารถกำจัดสิ่งปอมปนในเหล็กออกไปได้ทำให้เหล็กคุณภาพไม่ดี การหลอมเหล็กแบบปกติจะใช้หม้อต้มขนาดใหญ่ต้มให้เหล็กร้อนจนเป็นน้ำ เหล็กเป็นธาตุที่หนักจะตกลงด้านล่างของหม้อส่วนต้มสิ่งเจือปนที่เบากว่าก็จะลอยขึ้นด้านบนจึงกำจัดออกด้วยการตักออกไปง ตอนนี้มีข่าวว่ามติคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (กมอ.) และ สมอ. เห็นชอบแนวทางจำกัดหรือห้ามใช้เหล็กข้ออ้อยที่ผลิตจากเตาหลอมแบบเหนี่ยวนำไฟฟ้า (Induction Furnace: IF) ในงานโครงสร้างหลัก เช่น เสาและคานของอาคารสูง เป็นมติที่ผ่านชนะมาได้แบบฉิวเฉียด 7 ต่อ 6 ยังดีที่มีคนห่วงใยประชาชนเป็นฝั่งเสียงข้างมาก กระผมในนามประชาชนคนไทยขอขอบคุณกรรมการทั้ง 7 ท่านครับ