เกษียณวัย...เพราะสโตรก ปรับตัวและรับมือกับชีวิตใหม่ยังไงเมื่อไม่ได้ทำงาน

วางแผนงานมาทั้งชีวิต แต่ต้องจบลงเพราะ "เส้นเลือดสมอง" บทเรียนที่อยากเตือนทุกคน

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เราตั้งใจทำงานและวางแผนชีวิตมาโดยตลอด คิดเผื่อไว้เสมอว่า "ถ้าเราเป็นอะไรไปหรือตายไป คนที่บ้านต้องไม่ลำบาก"
แต่พอวันหนึ่งเกิดเหตุไม่คาดฝัน กลายเป็นผู้ป่วยหลอดเลือดสมอง (สโตรก) แล้วรอดชีวิตมาได้ ถึงได้รู้ว่าเรามองข้ามข้อที่สำคัญที่สุดไป... "ถ้าเราไม่ตาย แล้วต้องอยู่ต่อในสภาพความพิการ จะทำยังไงกับชีวิต?"
งานที่เคยตั้งใจทำมาทั้งชีวิตต้องจบลง และกลายเป็นผู้พิการประเภท 3 ที่ต้องปรับตัวครั้งใหญ่ การไม่เกิดเหตุการณ์กับตัวเองคงไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกนี้เลย
เลยอยากใช้พื้นที่นี้เตือนสติทุกคนว่า อย่ามองข้ามการวางแผนชีวิตในกรณีที่ "เราป่วยหนักหรือพิการแต่ยังอยู่" ไม่ใช่แค่คิดเรื่องความตายอย่างเดียว เพราะการรับมือกับชีวิตหลังจากรอดชีวิตมาได้นั้น มันสำคัญไม่แพ้กันเลยค่ะ