สวัสดีค่ะ นี่คือกระทู้แรกของเรา ถ้าผิดพลาดตรงไหนขออภัยล่วงหน้านะคะ เราเพิ่งเรียนจบรับราชการได้ประมาณ 1 ปี พื้นฐานครอบครัวเป็นชาวบ้านธรรมดา เมื่อก่อนเคยคิดว่ามนุษย์เงินเดือนน่าจะมีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยเฉพาะคนที่รับราชการ เพราะเท่าที่เคยเห็นคือส่วนใหญ่มีบ้านหลังโต มีรถยนต์ขับ ใช้มือถือราคาแพง เสื้อผ้าหน้าผม การแต่งตัวดูภูมิฐาน พอโตขึ้นถึงเริ่มเข้าใจว่าหลายคนหนี้ท่วมตัวเพื่อสร้างภาพลักษณ์ บางคนฐานะทางบ้านดีอยู่แล้ว พอเรารับราชการเองถึงได้รู้ว่าเงินเดือนน้อยนิดเมื่อเทียบกับเอกชน สำหรับเราแค่พอกินพอใช้ เหลือเก็บนิดหน่อย แต่แลกมากับการที่ขี่มอเตอร์ไซค์ตากแดดตากฝนไปทำงาน ใช้มือถือเครื่องเดิม แทบไม่ได้ซื้อเสื้อผ้า/กระเป๋าอะไรเลย ซื้อแค่พอใส่ครบวันทำงาน วันหยุดอยู่บ้าน ไปเที่ยวไกลสุดคือตัวจังหวัด ส่วนตัวเราพอใจกับสถานการณ์ตอนนี้ของตัวเองอยู่เพราะคิดว่ายังไงก็ได้เลื่อนเงินเดือนไปเรื่อยๆ เดี๋ยววันหนึ่งเราก็คงดีขึ้นกว่าตอนนี้ สิ่งที่กลัวที่สุดคือการเป็นหนี้ แต่คิดอีกมุมหนึ่งเราต้องอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆอีกนานแค่ไหน เลื่อนเงินเดือนครั้งละ ~3% อยู่จนเกษียณจะได้เท่าไรกัน ตอนนี้เราตัวคนเดียวก็แค่พอกินพอใช้ ไม่มีภาระผ่อนบ้าน/รถ ถ้าสมมติอนาคตมีครอบครัวมีลูกหรือต้องการซื้อบ้าน/ซื้อรถจะไม่ต้องเข้าสู่วงจรการเป็นหนี้เหรอ เลยเกิดความสงสัยว่าข้าราชการ/มนุษย์เงินเดือนทั้งหลายใช้ชีวิตกันยังไง สำหรับเราตอนนี้เหมือนอยู่ไปเรื่อยๆกับเงินเก็บอันน้อยนิด ซึ่งไม่น่าพอสร้างเนื้อสร้างตัวได้ในยุคนี้ หรือถ้าจำเป็นจริงๆก็ต้องยอมเป็นหนี้เหรอ หรือต้องหารายได้เสริม เราจะสามารถมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านี้/มีความฝันอย่างอื่นได้ไหมโดยไม่ต้องเป็นหนี้ สำหรับคนที่มีรายได้ทางเดียวที่เคยคิดว่ามั่นคงแต่วันนี้เห็นข่าวจ่อลดสวัสดิการยิ่งรู้สึกสับสนว่าเรามาถูกทางไหม อยากรู้มุมมอง/ประสบการณ์ของข้าราชการ/มนุษย์เงินเดือนที่มีภาระมีครอบครัวว่าบริหารจัดการยังไงให้อยู่รอดและมีคุณภาพชีวิตที่ดีโดยไม่มีหนี้เสียค่ะ
อาชีพข้าราชการสามารถยกระดับฐานะได้จริงเหรอ?