ผมกับแฟนรักกันดีน ผมฐานะการงานดีกว่าแฟนมากแฟนเป็นพนักงานประจำ
คิดจะแต่งงาน แฟนจะออกจากงาน เลยหาธุรกิจรองรับแฟนนั่นคือร้านไอติม จ้างลูกน้อง
ตอนแรกแฟนก็โอเค พอเอาจริงๆมันหนัก
สรุปคือตอนไม่มีร้านไอติม รักกันดีจืดลงบ้างตามกาลเวลาแต่มีร้านปุ๊บคือนรก
แม้ผมจะไม่ได้ให้เค้ารับผิดชอบเลยทั้งค่ายใช้จ่ายหรือการอยู่ร้าน ผมให้ลูกน้องทำ
แต่ผมก็เหนื่อยขึ้นเพราะนี่คือธุรกิจเสริมเอาใจเขาน้อยลง คุยกับเค้าน้อยลง
บางวันเคลียร์ก็บ่นไม่ยิ้มแต่คิดว่ามันจบได้ เพราะคิดว่าเออเดี๋ยวร้านอยู่ตัวสัก2เดือนปัญหาจบ
ถ้าแฟนไม่เอาด้วยอีกแล้วจะให้อยู่บ้าน ผมก็เลี้ยงไหวสบาย
ช่วง3เดือนล่าสุดเหมือนแฟนเก็บกดคิดนู้นคิดนี่ น้อยใจ เราพูดห้วนขึ้น
แล้วแฟนดันคิดว่าอนาคตถ้าผมขยายธุรกิจน่าจะเครียดมาก แฟนเลยรู้สึกว่าไม่เห็นปลายทางเลยเลิก
เดือนที่แล้วแฟนบอกอยู่ด้วยเดือนสุดท้ายแล้วนะผมก็คิดว่าพูดเล่นเพราะปกติเธอจะขี้งอนอยู่บ้าง
ก็เติมความหวานมากขึ้นบ้าง ไปเที่ยวดีๆให้หายเครียดบ้าง แต่เหมือนแฟนตัดใจไปแล้ว
พอครบเดือนเขาก็ไปโดนไม่สนใจอะไร5ปีที่ผ่านมาทั้งสิ้น
ผมพยายามง้อสุดชีวิตแทบจะชูรูปคู่แปะตาเขาแต่ไม่มีผล เท่าที่เช็คก็ไม่มีคนอื่นแต่เหมือนหมดใจ
เพราะเห็นว่าอนาคตน่าจะเครียด เขาไม่อยากรับความเครียด แม้ผมจะบอกปิดร้านเลยก็ได้
ไม่ทำแล้ว ด้วยอาชีพผมก็เลี้ยงเขาได้ แต่เขาบอกไม่อย่างเดียว เขาอยากสบายใจไม่อยากรับความเครียดอีกแล้ว
เขาบอกเราไปด้วยกันไม่ได้
เขาแค่อยากมีคนคอยเติมใจกัน ฮีลใจกันหลังเลิกงาน ไปเที่ยวกันวันหยุด แต่เค้ามองว่าผมอยากรวย อยากให้เขาสบาย
เขาต้องมานั่งสั่งลูกน้อง แม้ต่อให้ปิดร้าน เขาก็ไม่อยากขัดเจตนาผม เดี๋ยวผมก็ไปบ้างานอื่นอีก
จูนยังไงก็ไม่กลับ เจตนาเราดีนะแต่ดันทำเขาหมดใจ อายุ30+กันแล้ว
ผมก็ได้แต่โทษตัวเองว่าอยู่แบบเดิมก็สบายอยู่แล้วไม่มีปัญหามือที่3ดันเลิกกันได้
อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข
ขอกำลังใจ เลิกกับแฟนที่คบมา 5ปี เพราะจะทำธุรกิจด้วยกัน ไม่โกงแต่มันทำให้หมดรัก เดินต่อไม่ถูก
คิดจะแต่งงาน แฟนจะออกจากงาน เลยหาธุรกิจรองรับแฟนนั่นคือร้านไอติม จ้างลูกน้อง
ตอนแรกแฟนก็โอเค พอเอาจริงๆมันหนัก
สรุปคือตอนไม่มีร้านไอติม รักกันดีจืดลงบ้างตามกาลเวลาแต่มีร้านปุ๊บคือนรก
แม้ผมจะไม่ได้ให้เค้ารับผิดชอบเลยทั้งค่ายใช้จ่ายหรือการอยู่ร้าน ผมให้ลูกน้องทำ
แต่ผมก็เหนื่อยขึ้นเพราะนี่คือธุรกิจเสริมเอาใจเขาน้อยลง คุยกับเค้าน้อยลง
บางวันเคลียร์ก็บ่นไม่ยิ้มแต่คิดว่ามันจบได้ เพราะคิดว่าเออเดี๋ยวร้านอยู่ตัวสัก2เดือนปัญหาจบ
ถ้าแฟนไม่เอาด้วยอีกแล้วจะให้อยู่บ้าน ผมก็เลี้ยงไหวสบาย
ช่วง3เดือนล่าสุดเหมือนแฟนเก็บกดคิดนู้นคิดนี่ น้อยใจ เราพูดห้วนขึ้น
แล้วแฟนดันคิดว่าอนาคตถ้าผมขยายธุรกิจน่าจะเครียดมาก แฟนเลยรู้สึกว่าไม่เห็นปลายทางเลยเลิก
เดือนที่แล้วแฟนบอกอยู่ด้วยเดือนสุดท้ายแล้วนะผมก็คิดว่าพูดเล่นเพราะปกติเธอจะขี้งอนอยู่บ้าง
ก็เติมความหวานมากขึ้นบ้าง ไปเที่ยวดีๆให้หายเครียดบ้าง แต่เหมือนแฟนตัดใจไปแล้ว
พอครบเดือนเขาก็ไปโดนไม่สนใจอะไร5ปีที่ผ่านมาทั้งสิ้น
ผมพยายามง้อสุดชีวิตแทบจะชูรูปคู่แปะตาเขาแต่ไม่มีผล เท่าที่เช็คก็ไม่มีคนอื่นแต่เหมือนหมดใจ
เพราะเห็นว่าอนาคตน่าจะเครียด เขาไม่อยากรับความเครียด แม้ผมจะบอกปิดร้านเลยก็ได้
ไม่ทำแล้ว ด้วยอาชีพผมก็เลี้ยงเขาได้ แต่เขาบอกไม่อย่างเดียว เขาอยากสบายใจไม่อยากรับความเครียดอีกแล้ว
เขาบอกเราไปด้วยกันไม่ได้
เขาแค่อยากมีคนคอยเติมใจกัน ฮีลใจกันหลังเลิกงาน ไปเที่ยวกันวันหยุด แต่เค้ามองว่าผมอยากรวย อยากให้เขาสบาย
เขาต้องมานั่งสั่งลูกน้อง แม้ต่อให้ปิดร้าน เขาก็ไม่อยากขัดเจตนาผม เดี๋ยวผมก็ไปบ้างานอื่นอีก
จูนยังไงก็ไม่กลับ เจตนาเราดีนะแต่ดันทำเขาหมดใจ อายุ30+กันแล้ว
ผมก็ได้แต่โทษตัวเองว่าอยู่แบบเดิมก็สบายอยู่แล้วไม่มีปัญหามือที่3ดันเลิกกันได้
อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข