สวัสดีครับ จะมาแชร์เรื่องของตัวเองหน่อย และอยากได้คำแนะนำจากทุกคนที่ผ่านมาอ่านเรื่องของผมนะครับ
ปัจจุบัน ผมอายุ26 เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนผมอายุ16
ผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึงในวิทยาลัยเดียวกันแต่เรียนคนละสาขา เท่าที่จำได้เหมือนเคยเจอกันแล้วแต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้
สปาคกับเขา เพราะเป็นช่วงกิจกรรมรับน้อง ปวช.ปี1
จนผ่านไปช่วงเทอม2 วันนั้นเป็นวันฝนตก ผมพึ่งกลับมาจากโดดเรียนแอบไปเล่นเกมกับเพื่อน ผมขับมอเตอร์ไซค์ผ่านเขา
เขากำลังเดินตากฝนออกไปข้างนอกวิทยาลัย ตัวเขาเปียกไปหมดเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย แล้วเขาก็หันมายิ้มให้ผม
แค่นั้นแหละครับ ผมปิ้งเขาเลย หลังจากนั้นก็พยายาม
จะจีบเขา แต่ผมเขินมาก ก็เลยให้เพื่อนใช้ Facebook
ของผมไปเปิดบทสนทนาให้ ถึงได้กล้าคุยกับเขา
ผม happy สุดๆ ถึงแชทจะหนักขวาก็เถอะ
ผมก็คอยได้แบบไม่ย่อท้อเลย ผ่านไปสักพักก็เริ่มคุยสนุกขึ้น
เขาตอบกลับเร็วขึ้นแล้วคุยกับผมมากขึ้น กดผิดโทรหาผม
ผมก็ไม่กล้ารับ กดผิดป่าวเราเข้าห้องน้ำอยู่นะ 55 ทุกอย่างมันกำลังไปด้วยดี ผมคิดงั้นนะ หนะตอนนั้นอะ จนกระทั้ง
เกิดเรื่อง กลุ่มเพื่อนผม กับ กลุ่มเพื่อนเขา มีปัญหากัน
ซึ่งมันไม่ใช่ปัญหาของผมกับเขาเลย แต่ ผมออกตัวแรงแทนเพื่อน ปัญหาเกือบจะ ลงไม้ลงมือกัน ผมกับกลุ่มเพื่อนเขาที่เป็นผู้ชาย กลายเป็นว่าผมกับเขาไม่ได้คุยกันอีกเลย มองหน้ากันไม่ติดเลย เจอกันข้างนอก หรือ เดินผ่านกัน ผมมองเขาตลอด แต่ เขาไม่แม้แต่จะเหยียบเงาผมเลย ผมเศร้ามากๆ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ผมเริ่มทำใจแล้วตอนนั้น จนหลายเดือนผ่านไป ขึ้นปี2 วิทยาลัย มีการแข่งกีฬา เอาหลายๆวิทยาลัยมาแข่งกีฬาร่วมกัน ซึ่งห้องผมกับห้องเขา ต้องมาเป็น staff
พอต้องมาทำ staff กลุ่มเพื่อนผมกับกลุ่มเพื่อนเขาไม่มีปัญหาอะไรกันแล้ว กลายเป็นเพื่อนกันแล้ว แต่ผมกับเขายังไม่ได้คุยกัน ผมอยากคุยกับเขามากแต่ผมไม่กล้า
และระหว่างที่กำลังเป็น กรรมการคอยนับคะแนน วอลเลย์บอล
ซึ่งตามจริงมันต้องทำเป็นคู่ แต่ตอนนั้นผมทำคนเดียว
ผมก็ทำของผมไป จนกระทั่ง มีคนๆนึง มานั่งเกาอี้ข้างผม
แล้วบอกว่าเดี่ยวเราช่วย ผมแทบหงายหลังเลย
เป็นเขานั้นแหละที่มาช่วยผม ใจผมแทบจะหลุดออกมาเลย ผมทำตัวไม่ถูก เพราะไม่เคยใกล้กันขนาดนี้ เราคุยกันสนุกมากไม่พูดถึงอดีตที่เคยมีปัญหากัน ผมนึกว่าทุกอย่างมันกำลังกลับไปเหมือนตอนนั้น จนกระทั่ง กีฬาจบ พึ่งมารู้ที่หลังจากเพื่อนว่า
เขากำลังคบกับรุ่นพี่คนนึงอยู่... อ้าว แล้วเรื่องก่อนหน้าคืออะไรว่ะ ผมซึมไปหลายวันเลย หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับเขาอีกเลย เจอกันก็ได้แค่ยิ้มๆ เวลาผ่านไปต่างคนต่างแยกย้ายเรียนจบทำงาน ผมไม่ได้เจอเขาอีกเลย 9ปีเกือบ10ปี
แต่ก็ยังใช้แอคหลุ่มส่องเฟสเขาอยู่บ่อยๆ แต่ เขาไม่ค่อยอัพเดตชีวิตสักเท่าไหร่ ก็เลยไม่รู้ว่าเขามีความสุขดีไหม
โสดหรือป่าว ผมอยากคุยกับเขานะอยากเจอเขาด้วย
แต่ผมก็ถามตัวเองน่ะ อยากคุยกับเขาเรื่องอะไร อยากเจอเพราะอะไร บางครั้งผมเหมือนจะรู้สึกดีกลับคนอื่น แต่หน้าเขาชอบแวบเขามาในหัวผมตลอดเลย ผมควรทำยังไงดี
10ปีแล้ว แต่ก็ยังลืมคนๆนึงไม่ได้สักที
ปัจจุบัน ผมอายุ26 เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนผมอายุ16
ผมได้เจอกับผู้หญิงคนนึงในวิทยาลัยเดียวกันแต่เรียนคนละสาขา เท่าที่จำได้เหมือนเคยเจอกันแล้วแต่ตอนนั้นผมยังไม่ได้
สปาคกับเขา เพราะเป็นช่วงกิจกรรมรับน้อง ปวช.ปี1
จนผ่านไปช่วงเทอม2 วันนั้นเป็นวันฝนตก ผมพึ่งกลับมาจากโดดเรียนแอบไปเล่นเกมกับเพื่อน ผมขับมอเตอร์ไซค์ผ่านเขา
เขากำลังเดินตากฝนออกไปข้างนอกวิทยาลัย ตัวเขาเปียกไปหมดเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย แล้วเขาก็หันมายิ้มให้ผม
แค่นั้นแหละครับ ผมปิ้งเขาเลย หลังจากนั้นก็พยายาม
จะจีบเขา แต่ผมเขินมาก ก็เลยให้เพื่อนใช้ Facebook
ของผมไปเปิดบทสนทนาให้ ถึงได้กล้าคุยกับเขา
ผม happy สุดๆ ถึงแชทจะหนักขวาก็เถอะ
ผมก็คอยได้แบบไม่ย่อท้อเลย ผ่านไปสักพักก็เริ่มคุยสนุกขึ้น
เขาตอบกลับเร็วขึ้นแล้วคุยกับผมมากขึ้น กดผิดโทรหาผม
ผมก็ไม่กล้ารับ กดผิดป่าวเราเข้าห้องน้ำอยู่นะ 55 ทุกอย่างมันกำลังไปด้วยดี ผมคิดงั้นนะ หนะตอนนั้นอะ จนกระทั้ง
เกิดเรื่อง กลุ่มเพื่อนผม กับ กลุ่มเพื่อนเขา มีปัญหากัน
ซึ่งมันไม่ใช่ปัญหาของผมกับเขาเลย แต่ ผมออกตัวแรงแทนเพื่อน ปัญหาเกือบจะ ลงไม้ลงมือกัน ผมกับกลุ่มเพื่อนเขาที่เป็นผู้ชาย กลายเป็นว่าผมกับเขาไม่ได้คุยกันอีกเลย มองหน้ากันไม่ติดเลย เจอกันข้างนอก หรือ เดินผ่านกัน ผมมองเขาตลอด แต่ เขาไม่แม้แต่จะเหยียบเงาผมเลย ผมเศร้ามากๆ
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ผมเริ่มทำใจแล้วตอนนั้น จนหลายเดือนผ่านไป ขึ้นปี2 วิทยาลัย มีการแข่งกีฬา เอาหลายๆวิทยาลัยมาแข่งกีฬาร่วมกัน ซึ่งห้องผมกับห้องเขา ต้องมาเป็น staff
พอต้องมาทำ staff กลุ่มเพื่อนผมกับกลุ่มเพื่อนเขาไม่มีปัญหาอะไรกันแล้ว กลายเป็นเพื่อนกันแล้ว แต่ผมกับเขายังไม่ได้คุยกัน ผมอยากคุยกับเขามากแต่ผมไม่กล้า
และระหว่างที่กำลังเป็น กรรมการคอยนับคะแนน วอลเลย์บอล
ซึ่งตามจริงมันต้องทำเป็นคู่ แต่ตอนนั้นผมทำคนเดียว
ผมก็ทำของผมไป จนกระทั่ง มีคนๆนึง มานั่งเกาอี้ข้างผม
แล้วบอกว่าเดี่ยวเราช่วย ผมแทบหงายหลังเลย
เป็นเขานั้นแหละที่มาช่วยผม ใจผมแทบจะหลุดออกมาเลย ผมทำตัวไม่ถูก เพราะไม่เคยใกล้กันขนาดนี้ เราคุยกันสนุกมากไม่พูดถึงอดีตที่เคยมีปัญหากัน ผมนึกว่าทุกอย่างมันกำลังกลับไปเหมือนตอนนั้น จนกระทั่ง กีฬาจบ พึ่งมารู้ที่หลังจากเพื่อนว่า
เขากำลังคบกับรุ่นพี่คนนึงอยู่... อ้าว แล้วเรื่องก่อนหน้าคืออะไรว่ะ ผมซึมไปหลายวันเลย หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับเขาอีกเลย เจอกันก็ได้แค่ยิ้มๆ เวลาผ่านไปต่างคนต่างแยกย้ายเรียนจบทำงาน ผมไม่ได้เจอเขาอีกเลย 9ปีเกือบ10ปี
แต่ก็ยังใช้แอคหลุ่มส่องเฟสเขาอยู่บ่อยๆ แต่ เขาไม่ค่อยอัพเดตชีวิตสักเท่าไหร่ ก็เลยไม่รู้ว่าเขามีความสุขดีไหม
โสดหรือป่าว ผมอยากคุยกับเขานะอยากเจอเขาด้วย
แต่ผมก็ถามตัวเองน่ะ อยากคุยกับเขาเรื่องอะไร อยากเจอเพราะอะไร บางครั้งผมเหมือนจะรู้สึกดีกลับคนอื่น แต่หน้าเขาชอบแวบเขามาในหัวผมตลอดเลย ผมควรทำยังไงดี