โรงแรมชื่อดังย่านบางนา แขวงบางนาใต้

มีเรื่องชวนขนลุกมาเล่าเกี่ยวกับ โรงแรมชื่อดังย่านบางนา พึ่งเจอกับตัวสดๆร้อนๆ คือ วันนั้นไปแข่งขันระดับภาคไปกัน6คน ครู2นักเรียน4แล้วต้องไปพักที่นั้น 4วัน3คืน วันแรกไปเริ่มเรื่องเลย ครูให้คีย์การ์ด ก็พากันขึ้นลิฟท์ดูคีย์การ์ด ก็อยู่ชั้น9 ก็เดินหากัน เดินไปอีกฝั่งสรุป ห้องอยู่ติดทางหนีไฟ ก็แบ่งห้องกัน นอนห้องละ2 ก็นอนกับรุ่นน้อง ส่วนรุ่นพี่อีก2คนก็นอนด้วยกัน ครูอีก2ท่านก็นอนด้วยกัน วันแรกกำลังอาบน้ำปิดประตู รุ่นน้องที่อยู่ด้วยกันถาม พี่ใครเคาะประตูอะ เราก็เลยบอกว่าก็เสียงประตูห้องน้ำ เราก็ปิดประตูซ้ำให้น้องได้ยินว่า อ๋อเสียงประตูจริงๆ อาบน้ำเสร็จกำลังดูทีวี มีเสียงเคาะประตู ก๊อก ก๊อก ก๊อก น้องมันก็รีบออกไปเปิดประตู แต่เราอะบอกไปแล้วว่าตาแมวก็มีทำไมไม่ส่องก่อน มันไม่ฟังมันเปิดไม่มีใคร... ผ่านมาเกือบ2ชั่วโมง เรายังไม่หลับดูทีวีอยู่ มีเสียงเคาะอีก ก๊อก ก๊อกก๊อก เสียงไม่ดังมากแต่ได้ยิน เราเดินไปส่องตาแมว ไม่มีใคร เราคิดไว้ตั้งแต่เห็นห้องละว่า เจอแน่ เจอแน่ๆ ผ่านไปได้สักพัก มีเสียงเคาะอีก ก๊อกๆๆๆ รัวๆแต่ไม่ดัง เราเลยปิดไฟนอนไม่ส่องตาแมว จนตื่นเช้ามา รุ่นพี่ที่มาด้วยกัน 2คนบอกว่า ห้องพี่เค้าอะโทรศัพท์โรงแรมมันดังเอง พอรับสาย พี่เค้าบอกว่า ไม่มีคนพูดกลับมา พี่เค้าก็นึกว่า มีคนโทรมาจริงๆ ก็รับสายฮัลโหลสวัสดีค่ะ ไร้เสียงตอบกลับ จังหวะนั้นก็คิดในใจก่อนยังไม่คิดเรื่อง Ghostอะ กลัวว่าตัวเองจะจิตปรุงแต่งเกิน55625 จนครูที่มาด้วยคุยกับครูอีกคนว่า ครูเค้าอะ ฝันซ้อนฝัน แต่ครูเค้าไม่ได้เล่ารายละเอียด จนคืนที่สอง รุ่นพี่2คนบอกว่าโทรศัพท์โรงแรม ยังดังอยู่ แต่ไม่มีใครรับเพราะคิดไว้แล้วว่า รับไปก็ไม่มีใครพูด จนคืนสุดท้าย เรากับรุ่นน้องนอนจนตื่นเช้ามา ขอแทนรุ่นพี่คนแรกว่า เอ คนสอง บี พี่บีเคาะประตูแล้วก็มานั่งตรงเตียงแล้วพูด พี่บอกว่าพี่บีอะโดนผีอำ เราอึ้งเลย ก็รีบถามเป็นยังไง เราก็เลยรีบเก็บของเตรียมกลับเพราะวันนี้เค้าไปเช็กเอ้าท์ออกแล้ว ก็เลยเก็บของไปไว้ห้องรุ่นพี่รอครูแต่งตัว พี่เค้าก็เริ่มเล่าเลย พี่เค้าบอกว่า คืนสุดท้ายอะโทรศัพท์มันยังดังอยู่แล้วดังถี่มาก ครูเค้าก็บอกว่าเนี่ย เอถ้ามันยังดังอยู่อีกเธอก็ลงไปบอกพนักงานที่ล็อบบี้เลย พี่เค้าก็ลงไปจริง พนักงานเค้าก็บอกว่า โทรศัพท์ห้องนี่ปกติดีนะครับ เดี๋ยวถ้ายังมีปัญหาอีก เดี๋ยวผมเรียกช่างให้ สรุป ช่างเค้าก็มาจริงเพราะมันยังดัง ช่างเค้าก็บอกว่าปกติดีนะครับ พี่เอเลยบอกทุกสถานการณ์ที่มันดัง ช่างเค้าเลยดึงปลั๊กออก ผ่านไปเกือบชม. มันกลับมาดัง พี่เค้าทั้งคิดว่า มันไม่ใช่ละ พี่บีกลัวกอดแขนพี่เอ พอพี่บีน้อยเล่นโทรศัพท์ พี่เอออกมาจากห้องน้ำ นอน สักพัก พี่บีทักมา พี่เอก็เอะใจ อยู่ห้องเดียวกันทักมาทำไม พี่บีทักมาว่า เอออกไปดูตรงระเบียงให้หน่อย ได้ยินเหมือนเสียงคนเดิน พี่เอก็ลุกออกไปเปิดผ้าม่าน ก็มองไป(ห้องครูอยู่ติดกับห้องรุ่นพี่สามารถเปิดมาหากันในห้องได้)พี่เอก็ทักบอกว่า มีแต่ไม่ได้อยู่ฝั่งเรา อยู่ฝั่งครูเค้า เป็นเงาผู้หญิงผมยาง พี่เอก็เดินกลับมานอน ผ่านไปก็นานพอสมควร พี่บีก็กรี๊ดพร้อมพูด"ยาย ยายอย่า อย่าเข้ามา" พี่เอก็รีบเปิดไฟก็พูด บีเป็นอะไรเนี่ย เป็นอะไร จากที่พี่บีนอนหันหน้าไปฝั่งผ้าม่าน ก็หันกลับมาแล้วจ้องตาเขม่งใส่ แล้วก็หันกลับไปฝั่งเดิม จนตื่นเช้ามา พี่เอก็เล่าทุกเหตุการณ์ให้ทุกคนได้ฟัง และนี่คือทั้งหมดของเรื่องค่ะ