เมื่อน้ำพริกเผา ไม่ได้ทำด้วยวิธีการเผา
หากพูดถึง “น้ำพริกเผา” หลายคนคงนึกถึงเป็นเครื่องจิ้มหรือเครื่องปรุงสีแดงเข้ม เนื้อเนียน ดูเหลวขลุกขลิกมีน้ำมัน รสหวานนำไม่ค่อยเผ็ด และถูกนำไปใช้ในอาหารที่หลากหลาย แต่ทั้งนี้ แม้ว่าจะเรียกด้วยชื่อน้ำพริกเผา ทว่าน้ำพริกเผาในปัจจุบันที่เรารู้จักกันนี้ มันกลับไม่ได้มีหน้าตาของการ “เผา” อยู่เลยสักนิด อ้าว แล้วทำไมถึงเรียกน้ำพริกเผาล่ะ?
.
น้ำพริกเผาอย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบันนี้ มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า “น้ำพริกผัด” จากการศึกษาของกฤช เหลือละมัย ได้อ้างถึงสูตรน้ำพริกของม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งกล่าวถึงน้ำพริกเผา และน้ำพริกผัดเอาไว้
.
ในสูตรของม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ระบุว่าน้ำพริกเผานั้นไม่ใช้น้ำมันหรือน้ำอะไรเลย คั่วแห้งอย่างเดียวซึ่งการคั่วนี้เองที่หมายถึงการเผาไฟ และเอาไปตำรวมกันทั้งพริกแห้ง หอม กระเทียม ในขณะที่น้ำพริกผัดนั้นก็ระบุว่ามีการนำเครื่องไปเจียวหรือทอดในน้ำมันก่อนโขลก และจึงนำไปผัดอีกครั้งจนเนื้อน้ำพริกข้น
.
จากสูตรของม.ร.ว. คึกฤทธิ์ เราจะเห็นว่าลักษณะของน้ำพริกเผาที่เรารู้จักกันในปัจจุบันนี้จะมีหน้าตาที่ใกล้เคียงกันกับน้ำพริกผัดมากกว่า ซึ่งสูตรของม.ร.ว. คึกฤทธิ์ไม่ได้เป็นสูตรเดียวที่กล่าวถึงน้ำพริกสองอย่างที่หน้าตาต่างกันนี้ แต่ยังมีปรากฏใน “ชีวิตที่อยู่ร่วมกันในวังสวนสุนันทา” ซึ่งหม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ได้เขียนอธิบายเอาไว้เพื่อเติม
.
หม่อมหลวงเนื่องกล่าวเอาไว้ในหนังสือดังกล่าวว่า “น้ำพริกเผาในวังแตกต่างจากน้ำพริกที่ขายกันเกลื่อนตลาด” พร้อมกับมีระบุด้วยว่า น้ำพริกเผาของชาวบ้านเป็นสิ่งที่ชาววังเรียกว่าน้ำพริกผัด เพราะตำส่วนผสมแล้วต้องนำไปผัดต่อ
.
สรุปแล้วน้ำพริกเผาที่เรารู้จักกันนี้ อาจจะเป็นน้ำพริกเผาที่ครั้งหนึ่งเคยเรียกขานด้วยชื่อน้ำพริกผัดก็เป็นได้ แต่ทั้งนี้กระบวนการเปลี่ยนแปลงมาสู่การนำชื่อน้ำพริกเผามาเรียกน้ำพริกผัดนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่ หรือมีความเป็นมาอย่างไร ก็ยากที่จะมีข้อมูลชัดเจน
.
ที่มา : สุดโปรด
เมื่อน้ำพริกเผา ไม่ได้ทำด้วยวิธีการเผา อาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า “น้ำพริกผัด”