"ทำไมแต่งตัวแบบนี้", "ทำไมไม่ตอบแชทเลย", "เปลี่ยนนิสัยตรงนี้ได้ไหม"... เคยสงสัยไหมครับว่า ทำไมพอเราเริ่มรักใครสักคน เราถึงเผลอทำตัวเป็น "เจ้าข้าวเจ้าของ" เขาโดยไม่รู้ตัว? คำพูดที่อ้างว่า "เพราะรักและหวังดี" บางครั้งมันกลับกลายเป็นโซ่ตรวนที่ทำให้คนฟังรู้สึกหายใจไม่ออก
ความรักในอุดมคติคือความสบายใจ แต่ในความเป็นจริง หลายคนมักเอา
"ความรัก" ไปผูกรวมกับ
"ความคาดหวัง" เราวาดภาพคนรักที่สมบูรณ์แบบไว้ในหัว และพยายามผลักดัน (หรือบางครั้งคือบังคับ) ให้เขาเป็นไปตามบล็อกที่เราวางไว้ เมื่อเขาไม่เป็นดั่งใจ เราก็หงุดหงิด ทะเลาะ และจบลงด้วยคำพูดทำร้ายจิตใจ
ลองถอยออกมาหนึ่งก้าว แล้วสลับบทบาทกันดูสิครับ... ถ้าวันนี้คุณเป็นฝ่ายที่ถูกคาดหวัง ถูกสั่งให้เปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่ตลอดเวลา ถูกตามจิกจนไม่มีพื้นที่ส่วนตัว คุณจะรู้สึกอย่างไร? คำตอบร้อยทั้งร้อยคือ
"อึดอัด" ไม่มีใครบนโลกนี้อยากสูญเสียความเป็นตัวเองเพียงเพื่อแลกกับความรักหรอกครับ ความรักที่แท้จริงคือการยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น ไม่ใช่การสลักรูปปั้นให้เป็นดั่งใจเรา
กฎทองคำของความสัมพันธ์ที่มั่นคงคือ
"อยากได้ความรักแบบไหน จงแสดงความรักแบบนั้น" อยากให้เขาพูดจาดีๆ กับเรา? เริ่มต้นที่ตัวเราพูดหวานๆ กับเขาก่อน อยากให้เขาให้อิสระ? เราก็ต้องเชื่อใจและให้สเปซเขาก่อน ความรักไม่ใช่การดึงรั้งเพื่อครอบครอง แต่คือการเดินเคียงข้างกันด้วยความสมัครใจ
เวลาในชีวิตคนเรานั้นแสนสั้นครับ อย่ามัวแต่เสียเวลาไปกับการพยายามเปลี่ยนแปลงใคร หรือทะเลาะกันเรื่องการหึงหวงไร้สาระเลย จงใช้ทุกวินาทีที่มี แสดงความรักในรูปแบบที่สร้างสรรค์และทำให้หัวใจฟูดีกว่า บอกรักกัน กอดกัน และขอบคุณกันในวันที่เขายังยืนอยู่ตรงนี้ เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่า "โอกาส" ที่จะได้แสดงความรักนั้น จะหมดลงเมื่อไหร่
แล้วเพื่อนๆ ชาว Pantip ล่ะครับ เคยมีประสบการณ์ตกอยู่ในสถานการณ์ "ความรักที่อยากครอบครอง" ไหม? ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายกระทำ หรือฝ่ายถูกกระทำ คุณมีวิธีจัดการหรือหาทางออกกับเรื่องนี้ยังไงบ้าง? มาแชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นวิทยาทานให้เพื่อนๆ ในกระทู้กันได้เลยครับ 👇✨
ปล ความรักเป็นสิ่งสวยงามนะ ไม่ว่าจะเป็นความรักของพ่อแม่ต่อลูก ความรักของเพื่อนมิตร ความรักของคนรัก อย่าใช้ความรักทำลายกันเลยนะ เวลาชีวิตมันสั้นนัก ใช้ทุกวินาที มอบความรักใในแบบที่ตนเองต้องการให้กับคนที่คุณรักเถอะ ในวันพระนี้ มอบสิ่งดีๆต่อกันนะ
ทำไมความรักถึงต้องตามมาด้วยการ "อยากครอบครอง" ? ลองถามตัวเองดูว่า ถ้าโดนแบบนี้บ้าง เราจะอึดอัดไหม?
ความรักในอุดมคติคือความสบายใจ แต่ในความเป็นจริง หลายคนมักเอา "ความรัก" ไปผูกรวมกับ "ความคาดหวัง" เราวาดภาพคนรักที่สมบูรณ์แบบไว้ในหัว และพยายามผลักดัน (หรือบางครั้งคือบังคับ) ให้เขาเป็นไปตามบล็อกที่เราวางไว้ เมื่อเขาไม่เป็นดั่งใจ เราก็หงุดหงิด ทะเลาะ และจบลงด้วยคำพูดทำร้ายจิตใจ
ลองถอยออกมาหนึ่งก้าว แล้วสลับบทบาทกันดูสิครับ... ถ้าวันนี้คุณเป็นฝ่ายที่ถูกคาดหวัง ถูกสั่งให้เปลี่ยนนู่นเปลี่ยนนี่ตลอดเวลา ถูกตามจิกจนไม่มีพื้นที่ส่วนตัว คุณจะรู้สึกอย่างไร? คำตอบร้อยทั้งร้อยคือ "อึดอัด" ไม่มีใครบนโลกนี้อยากสูญเสียความเป็นตัวเองเพียงเพื่อแลกกับความรักหรอกครับ ความรักที่แท้จริงคือการยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น ไม่ใช่การสลักรูปปั้นให้เป็นดั่งใจเรา
กฎทองคำของความสัมพันธ์ที่มั่นคงคือ "อยากได้ความรักแบบไหน จงแสดงความรักแบบนั้น" อยากให้เขาพูดจาดีๆ กับเรา? เริ่มต้นที่ตัวเราพูดหวานๆ กับเขาก่อน อยากให้เขาให้อิสระ? เราก็ต้องเชื่อใจและให้สเปซเขาก่อน ความรักไม่ใช่การดึงรั้งเพื่อครอบครอง แต่คือการเดินเคียงข้างกันด้วยความสมัครใจ
เวลาในชีวิตคนเรานั้นแสนสั้นครับ อย่ามัวแต่เสียเวลาไปกับการพยายามเปลี่ยนแปลงใคร หรือทะเลาะกันเรื่องการหึงหวงไร้สาระเลย จงใช้ทุกวินาทีที่มี แสดงความรักในรูปแบบที่สร้างสรรค์และทำให้หัวใจฟูดีกว่า บอกรักกัน กอดกัน และขอบคุณกันในวันที่เขายังยืนอยู่ตรงนี้ เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่า "โอกาส" ที่จะได้แสดงความรักนั้น จะหมดลงเมื่อไหร่
แล้วเพื่อนๆ ชาว Pantip ล่ะครับ เคยมีประสบการณ์ตกอยู่ในสถานการณ์ "ความรักที่อยากครอบครอง" ไหม? ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายกระทำ หรือฝ่ายถูกกระทำ คุณมีวิธีจัดการหรือหาทางออกกับเรื่องนี้ยังไงบ้าง? มาแชร์ประสบการณ์เพื่อเป็นวิทยาทานให้เพื่อนๆ ในกระทู้กันได้เลยครับ 👇✨
ปล ความรักเป็นสิ่งสวยงามนะ ไม่ว่าจะเป็นความรักของพ่อแม่ต่อลูก ความรักของเพื่อนมิตร ความรักของคนรัก อย่าใช้ความรักทำลายกันเลยนะ เวลาชีวิตมันสั้นนัก ใช้ทุกวินาที มอบความรักใในแบบที่ตนเองต้องการให้กับคนที่คุณรักเถอะ ในวันพระนี้ มอบสิ่งดีๆต่อกันนะ