ตอนนี้เราไม่รู้ว่าผิดหรือถูกที่บอกพี่สะใภ้ว่าพี่ชายเรา นอกใจ

เริ่มก่อนนะคะ ตอนแรกที่เรารู้ว่าพี่ชายเรานอกใจพี่สะใภ้ เราก็ไม่เชื่อ เพราะพี่ชายจะหลบเราตลอด พอดีวันนั้นเราไปบ้านพ่อเห็นพี่ชายเอาเมียน้อยมาอยู่ที่บ้านพ่อเรา ตอนแรกพี่ชายก็ไม่สู้หน้าเราเลย หลบตลอด เราเลยเข้าไปถามว่าสรุปยังไง วันนั้นเราร้องไห้หนักมาก ไม่ได้เสียใจนะ แต่สงสารพี่สะใภ้ พร้อมกับผิดหวังในตัวพี่ชายตัวเองมากๆ เราได้บอกเขาว่าทำอะไรคิดดีๆสงสารพี่สะใภ้ เขาก็รู้ตัวนะคะว่าเขาผิด เขาบอกเราว่าเขาจะเลิกกับเมียน้อยจะไม่ยุ่ง เราเลยยังไม่ได้บอกพี่สะใภ้เลย พอสักพักมันยิ่งหนักกว่าเดิมเรื่อยๆ อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน ขอตังพี่สะใภ้มาเลี้ยงเมียน้อย เนื่องจากพี่เราไม่ได้ทำงานพี่สะใภ้เราทำงานคนเดียว เลี้ยงลูก2คน แถมมาเลี้ยงผัวอีก  เรารู้ตอนแรกก็โกรธมาก แล้วยิ่งตอนที่เอาเงินซื้อของให้เมียน้อยหมดแล้วมาขอพ่อกินข้าวบอกว่าซื้อของให้เมียน้อยหมดแล้ว ผมหิวข้าว ตอนนั้นยิ่งโกรธ เราคิดอยู่หลายวันว่าจะบอกดีไหมเรารักพี่สะใภ้คนนี้มากๆ เรากลัวเขาเสียใจ พอมาวันนี้เราได้ตัดสินใจบอกพี่สะใภ้ว่าพี่ชายเรานอกใจนะ เอาผู้หญิงคนนั้นมาอยู่บ้านพ่อ ด้วยความที่พี่สะใภ้ไม่ฟังอะไรโทรหาพี่ชายเรา แล้วก็ไปหาเขาเลยไหวตัวทัน พี่ชายรู้ว่าเราบอก ทักมาโทษเราฝ่ายเดียว เอาจริงคำถามแรกในหัวเราเลยคือ ยังไม่รู้อีกหรอว่าผิด  แต่พอคุยกันเสร็จพี่สะใภ้กลับบ้าน พี่ชายเราก็ยังไม่กลับอีกยังอยู่บ้านพ่อต่อ กับเมียน้อยมัน พี่สะใภ้เราแอบไปดูที่บ้านพ่ออีกเจออีก ทักมาหาเราว่า สมใจรึยัง ที่ทำพี่กับพี่สะใภ้ทะเลาะกัน  คือครั้งแรกเราพอเข้าใจนะ  ครั้งสองนี่สิ ยังไม่แยกกันอีกหรอ เราไม่รู้จะอธิบายยังไงไม่เข้าใจจริงๆว่าคนแบบนี้ไม่รู้สึกผิดจริงๆหรอครั้งสองนี่เราไม่ได้เข้าไปยุ่งเลยนะ พี่สะใภ้แอบไปเอง