ช่วงนี้ได้ดูคลิปของนักธุรกิจและอินฟลูสายสุขภาพหลายคน
บางคนทานวิตามินกว่า 80 ชนิดต่อวัน บางคนเลือกทานเฉพาะอาหารนำเข้าหรือเมนูสุขภาพจากประเทศแถบยุโรป
จนหลายคนเชื่อว่านี่คือรูปแบบการกินที่ดีที่สุด ตัวอย่างเช่น ผลไม้ตระกูลเบอร์รี่
คนไทยแห่กันไปกิน บลูเบอร์รี่ สตรอว์เบอร์รี แต่จริงๆของที่เกิดที่ไทยจะเป็น ลูกหว้า มะเม่า มะขามป้อม มะยม
เราเลยกลับเกิดคำถามขึ้นมาว่า...
รูปแบบการกินของคนแต่ละถิ่น จะเหมาะกับคนทั้งโลกจริงหรือ?
หรือจริงๆแล้ว มนุษย์ควรเลือกทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ
แต่เน้นวัตถุดิบที่สอดคล้องกับภูมิหลังทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อมที่บรรพบุรุษของเราปรับตัวมาเป็นเวลาหลายหมื่นปีมากกว่า
มนุษย์แต่ละกลุ่มไม่ได้วิวัฒนาการในสภาพแวดล้อมเดียวกัน
ผู้คนในแต่ละภูมิภาคของโลกเผชิญภูมิอากาศ แหล่งอาหาร และวิถีชีวิตที่แตกต่างกันมาเป็นเวลานาน
จึงไม่น่าแปลกที่ยีนบางส่วนซึ่งเกี่ยวข้องกับการย่อยและการเผาผลาญอาหารจะมีความแตกต่างกัน
ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ คนยุโรปเหนือจำนวนมากสามารถดื่มนมได้แม้โตเป็นผู้ใหญ่ เพราะยังคงสร้างเอนไซม์แลกเตสสำหรับย่อยน้ำตาลแลกโตสได้ต่อเนื่อง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงโคนมและการบริโภคนมมาเป็นเวลาหลายพันปี
ในทางกลับกัน คนเอเชียจำนวนมากมีภาวะย่อยน้ำตาลแลกโตสได้ไม่ดี ทำให้เมื่อดื่มนมอาจเกิดอาการท้องอืดหรือท้องเสียได้ง่ายกว่า
และวิถีการกินของคนเอเชียก็พึ่งพาข้าว ถั่วเหลือง ปลา และอาหารหมักมาอย่างยาวนาน ซึ่งอาจส่งผลต่อการปรับตัวของร่างกายและจุลินทรีย์ในลำไส้แตกต่างจากประชากรในภูมิภาคอื่น
แน่นอนว่า สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่า "คนไทยต้องกินอาหารไทย" หรือ "คนยุโรปต้องกินอาหารยุโรป"
เพราะแต่ละคนมีพันธุกรรมและสุขภาพที่แตกต่างกัน แม้อยู่ในประเทศเดียวกันก็ตาม
เราอาจควรเริ่มจากการทำความเข้าใจร่างกายของตัวเอง เช่น ตรวจพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเผาผลาญอาหาร ตรวจการแพ้อาหาร หรือประเมินสุขภาพลำไส้ แล้วจึงเลือกอาหารที่เหมาะกับตัวเอง โดยอาจให้ความสำคัญกับวัตถุดิบท้องถิ่นที่มนุษย์ในภูมิภาคของเราคุ้นเคยก่อน
แล้วคุณล่ะ คิดว่ายังไง?
ว่าด้วยเรื่องอาหารเพื่อสุขภาพต่างๆที่ฮิต หรืออาหารจากต่างถิ่นดีกับมนุษย์ทุกคนจริงไหม?
บางคนทานวิตามินกว่า 80 ชนิดต่อวัน บางคนเลือกทานเฉพาะอาหารนำเข้าหรือเมนูสุขภาพจากประเทศแถบยุโรป
จนหลายคนเชื่อว่านี่คือรูปแบบการกินที่ดีที่สุด ตัวอย่างเช่น ผลไม้ตระกูลเบอร์รี่
คนไทยแห่กันไปกิน บลูเบอร์รี่ สตรอว์เบอร์รี แต่จริงๆของที่เกิดที่ไทยจะเป็น ลูกหว้า มะเม่า มะขามป้อม มะยม
เราเลยกลับเกิดคำถามขึ้นมาว่า...
รูปแบบการกินของคนแต่ละถิ่น จะเหมาะกับคนทั้งโลกจริงหรือ?
หรือจริงๆแล้ว มนุษย์ควรเลือกทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ
แต่เน้นวัตถุดิบที่สอดคล้องกับภูมิหลังทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อมที่บรรพบุรุษของเราปรับตัวมาเป็นเวลาหลายหมื่นปีมากกว่า
มนุษย์แต่ละกลุ่มไม่ได้วิวัฒนาการในสภาพแวดล้อมเดียวกัน
ผู้คนในแต่ละภูมิภาคของโลกเผชิญภูมิอากาศ แหล่งอาหาร และวิถีชีวิตที่แตกต่างกันมาเป็นเวลานาน
จึงไม่น่าแปลกที่ยีนบางส่วนซึ่งเกี่ยวข้องกับการย่อยและการเผาผลาญอาหารจะมีความแตกต่างกัน
ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ คนยุโรปเหนือจำนวนมากสามารถดื่มนมได้แม้โตเป็นผู้ใหญ่ เพราะยังคงสร้างเอนไซม์แลกเตสสำหรับย่อยน้ำตาลแลกโตสได้ต่อเนื่อง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงโคนมและการบริโภคนมมาเป็นเวลาหลายพันปี
ในทางกลับกัน คนเอเชียจำนวนมากมีภาวะย่อยน้ำตาลแลกโตสได้ไม่ดี ทำให้เมื่อดื่มนมอาจเกิดอาการท้องอืดหรือท้องเสียได้ง่ายกว่า
และวิถีการกินของคนเอเชียก็พึ่งพาข้าว ถั่วเหลือง ปลา และอาหารหมักมาอย่างยาวนาน ซึ่งอาจส่งผลต่อการปรับตัวของร่างกายและจุลินทรีย์ในลำไส้แตกต่างจากประชากรในภูมิภาคอื่น
แน่นอนว่า สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่า "คนไทยต้องกินอาหารไทย" หรือ "คนยุโรปต้องกินอาหารยุโรป"
เพราะแต่ละคนมีพันธุกรรมและสุขภาพที่แตกต่างกัน แม้อยู่ในประเทศเดียวกันก็ตาม
เราอาจควรเริ่มจากการทำความเข้าใจร่างกายของตัวเอง เช่น ตรวจพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเผาผลาญอาหาร ตรวจการแพ้อาหาร หรือประเมินสุขภาพลำไส้ แล้วจึงเลือกอาหารที่เหมาะกับตัวเอง โดยอาจให้ความสำคัญกับวัตถุดิบท้องถิ่นที่มนุษย์ในภูมิภาคของเราคุ้นเคยก่อน
แล้วคุณล่ะ คิดว่ายังไง?