นึกไม่ออกเลยจริงๆ ว่าพอถึงเวลาเกษียณแล้ว จะตื่นนอนมาทำไรดี

หลังจากทำงานมาตลอดชีวิต
อีก ประมาณ 90 วัน สิ้นเดือนตุลาคมนี้ มันถึงเวลาผมต้องเกษียณตัวเองจากการทำงานแล้วครับ
ใจนึงก็ดีใจนะ
คนเคยยุ่งเป็นลิง ใช้ชีวิตโลดโผนมาทั้งชีวิต ทำงานทั้งในออฟฟิศ และ งานภาคสนาม เดินทางมาทั้งโลกตลอดชีวิต
ถึงเวลาได้อยู่เมืองไทยทีละนานๆซักที
ได้อยู่เมืองไทย จริงๆจัง เป็นการถาวรเลยแหละ
แต่ มันอดนึกไม่ได้ว่า นี่ตรูตื่นนอนมาแล้วจะทำไรดีวะเนี่ย
ทำความสะอาดบ้าน จัดบ้านใหม่ เก็บข้าวของรกๆให้เข้าที่เข้าทาง อย่างเก่งคงทำให้เรายุ่งไปได้แค่เดือนเดียว
แล้วเดือนต่อๆไป จะทำไรดีอะครับ

ผมจำได้ต่อพ่อผมเสียไปใหม่ๆ เมื่อหลายปีก่อนนู้น
แม่ผมกลายเป็นอัลไซเมอร์ แทบจะในทันที
แม่ดูแลพ่อมาตลอดชีวิต เคยมีอะไรต้องคิดต้องทำทุกวัน ทำอาหารให้พ่อ ดูแลพ่อ นู่น นี่ นั่น
สมองได้ทำงานตลอดเวลา แล้วพอวันนึง สมองไม่รู้จะต้องคิดอะไร พ่อไม่อยู่แล้ว
ไม่มีใครต้องเตรียมอาหารให้ ไม่มีเป้าหมายอะไร ไม่มีภารกิจอะไร ตื่นมาแบบเหวอๆ
แม่ผมถึงได้เป็นอัลไซเมอร์ เฉียบพลัน ตั้งแต่นั้น
แม่ กลับดาวแม่ไปแล้วเมื่อสองปีก่อน

กลัวตัวเองต้องเป็นแบบแม่จังเลยครับ

ผมอยู่คนเดียว ไม่มีครอบครัวซะด้วย เคยมีเมีย คนนึงก็แยกกันไป 20 ปีแล้ว
อยู่คนเดียวมาตลอด
แล้วเกิดวันนึงผมตื่นมาจำตัวเองไม่ได้ นี่คงยุ่งตาย5
คงต้องเดินไปถาม รปภ. หน้าหมู่บ้าน พี่ครับๆ พี่รู้ป่าว ผมเป็นใคร
เดี๋ยวรปภ. นึกว่าผมกวนทีน จะพาลโดนรปภ. เตะเอาฟรีๆอีก
เวรกรรม

ใครมีประสบการณ์ ประมาณนี้ ลองช่วยมาเล่าสู่กันฟังหน่อยครับ
จะได้วางแผน เตรียมตัว เตรียมใจให้ถูกต้อง
คนโสด อายุ 60 ไม่มีหนี้ พอมีเงินเก็บ มีบ้าน มีรถ แต่ตกงาน เค้าต้องทำตัวยังไงให้อยู่ได้
ต้องทำยังไง ให้ไม่เป็นบ้า และไม่เป็นอัลไซเมอร์ ครับ

ขอบคุณครับ