ใครรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เวลาเจอคนอีสานเหมือนกันที่หน้าตาดีตาม beauty standard มั้ยคะ

เรารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมาก เวลาที่ไปออกงานหรือไปร่วมงานในกทม แล้วเจอคนอีสานด้วยกันแต่หน้าตาเขาตรงตาม beauty standard ต่างจากเราที่ดั้งแหมบกรามใหญ่
คือเราโดนล้อโดนบูลลี่ตั้งแต่เด็กๆ มันเป็นส่วนหนึ่งของความคับแค้นใจ เราก็พยายามใช้ชีวิตปกติมาตลอด แต่พอไปเจอเหตุการณ์ในงานต่างๆมันทำให้เรารู้สึกแย่อีกครั้ง
ไม่รู้จะเอาความรู้สึกนี้ออกไปจากสมองได้ยังไง
เพราะด้วยสายตาและคำพูดของหลายๆคนมันทำให้รู้สึกว่าเราด้อย บางครั้งแทบอยากจะหายไปจากตรงนั้น

ยิ่งเวลาได้ยินคนอื่นพูดกับคนอีสานที่หน้าตาดีว่า หน้าไม่เหมือนคนอีสานเลยเนาะ มันรู้สึกเจ็บยังไงก็ไม่รู้
มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมมาแชร์กันนะคะ