สวัสดีค่ะ อยากได้วิธีจัดการทรอม่าในใจทำให้ใช้ชีวิตลำบากสุดๆ
เรื่องแรก โดนหลอกไปทำงานเซลล์แต่ความจริงไม่ใช่อย่างที่คิด บอกเงินเดือน20,000 แต่ทำจริงแล้วแต่การโดนหักสักอย่าง คาดหวังสูงมากเสียเวลาฟรี นอยด์ร้องไห้บวกโดนด่า
เรื่องสอง โดนด่าบ่อยมากว่าทำงานไม่ได้เรื่องจึงเลือกที่ลาออกเพื่อที่จะได้ให้คนที่ทำงานเก่งกว่ามาทำ กลายเป็นว่ามารู้ทีหลังว่าทำงานแทนคนอื่น ทำไมถูกใจเลยโดนว่า เด็กใหม่ตอนนี้สบายไม่มีใครโยนงานเพราะหัวหน้าควบคุมเอง
เรื่องที่สาม งานที่ไม่ผ่านโปรมารู้ทีหลังว่าHR กับ คนนึงในทีมแท็กทีมกันฟ้องเพราะHRไม่ชอบเราแต่แรกเพราะเรื่องมากจะเซ็นสัญญาก่อนค่อยออก แต่เขาอยากให้มาเซ็นตอนเริ่มงานเลยว่าเราว่าเรื่องมาก กับอีกคนที่ไม่อยากทำงานโยนงานให้เราหมดโดยเอกสารที่ให้ทำคือเอกสารย้อนหลัง? ซึ่งเราไม่ยอมก็เลยไปฟ้องนายว่าเราไม่ทำอะไรทั้งที่งานอื่นเราทำไปเยอะมาก ตามJD สวยหรูแต่ความจริงจะให้มาทำเอกสารย้อนหลัง
เรื่องที่สี่ จากสามที่ข้างต้นเป็นทรอม่าในใจสุดๆจนการเริ่มงานยากลำบาก บางทีก็หายใจไม่ออกเลยก็มีแต่งานสนุกมาก แต่พี่คนที่สอนงานอันมีลักษณะบางอย่างคล้ายกันกับพี่ที่สอนงานที่ที่สาม เหมือนเห็นเหตุการณ์ทับซ้อนบางทีต้องหนีไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบอารมณ์และแน่นอนเขาดูมากพร้อมวลีที่ว่า
ทำไมไม่หาคนมีปสก.มาเสียเวลา
ปล.ใครมีประการณ์และคำแนะนำมาแชร์หน่อยค่ะ นี่คือสาเหตุที่ตั้งกระทู้ถี่และมองเรื่องเกษียณไว้ จริงๆไม่อยากเล่าแต่อัดอั้นไม่ไหว
ทุกคนมีวิธีจัดการกับทรอม่าในใจยังไง
เรื่องแรก โดนหลอกไปทำงานเซลล์แต่ความจริงไม่ใช่อย่างที่คิด บอกเงินเดือน20,000 แต่ทำจริงแล้วแต่การโดนหักสักอย่าง คาดหวังสูงมากเสียเวลาฟรี นอยด์ร้องไห้บวกโดนด่า
เรื่องสอง โดนด่าบ่อยมากว่าทำงานไม่ได้เรื่องจึงเลือกที่ลาออกเพื่อที่จะได้ให้คนที่ทำงานเก่งกว่ามาทำ กลายเป็นว่ามารู้ทีหลังว่าทำงานแทนคนอื่น ทำไมถูกใจเลยโดนว่า เด็กใหม่ตอนนี้สบายไม่มีใครโยนงานเพราะหัวหน้าควบคุมเอง
เรื่องที่สาม งานที่ไม่ผ่านโปรมารู้ทีหลังว่าHR กับ คนนึงในทีมแท็กทีมกันฟ้องเพราะHRไม่ชอบเราแต่แรกเพราะเรื่องมากจะเซ็นสัญญาก่อนค่อยออก แต่เขาอยากให้มาเซ็นตอนเริ่มงานเลยว่าเราว่าเรื่องมาก กับอีกคนที่ไม่อยากทำงานโยนงานให้เราหมดโดยเอกสารที่ให้ทำคือเอกสารย้อนหลัง? ซึ่งเราไม่ยอมก็เลยไปฟ้องนายว่าเราไม่ทำอะไรทั้งที่งานอื่นเราทำไปเยอะมาก ตามJD สวยหรูแต่ความจริงจะให้มาทำเอกสารย้อนหลัง
เรื่องที่สี่ จากสามที่ข้างต้นเป็นทรอม่าในใจสุดๆจนการเริ่มงานยากลำบาก บางทีก็หายใจไม่ออกเลยก็มีแต่งานสนุกมาก แต่พี่คนที่สอนงานอันมีลักษณะบางอย่างคล้ายกันกับพี่ที่สอนงานที่ที่สาม เหมือนเห็นเหตุการณ์ทับซ้อนบางทีต้องหนีไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบอารมณ์และแน่นอนเขาดูมากพร้อมวลีที่ว่า ทำไมไม่หาคนมีปสก.มาเสียเวลา
ปล.ใครมีประการณ์และคำแนะนำมาแชร์หน่อยค่ะ นี่คือสาเหตุที่ตั้งกระทู้ถี่และมองเรื่องเกษียณไว้ จริงๆไม่อยากเล่าแต่อัดอั้นไม่ไหว