เเค่สงสัยเฉยๆนะครับ ว่าทำไมคนบางคนเวลาจะเริ่มทำธุรกิจ กลับทำธุรกิจเเบบมีโรงงานเป็นของตัวเองเช่นโรงงานผลิตเครื่องสำอาง,ผลิตน้ำหอมของเเบรนด์ตัวเอง
ทั้งที่จริงวงการนี้มีเเต่ความเครียดเช่นเดี๋ยวเเพ๊คเกจจิ้งเเตกมั่ง, กว่าเซลล์จะขายได้ต้องมาคิดราคาต้นทุนใหม่ คิดราคาเเพ็คเกจจิ้ง ต้องคุยกับหลายเเผนกอีก เเละความยุ่งยากอีกด้านนึงคือ ต้องซื้อเครื่องจักรใหม่, อะไรหลายๆอย่างในการผลิตอีกด้วย ก็งงทำไมคนบางคนถึงเลือกที่จะทำอุตสหกรรมวงการธุรกิจรับผลิต ทำไมไม่เลือกที่จะทำเเบบเเบรนด์ตัวเเบบที่ไม่ต้องผลิตเอง เช่น ซื้อเนื้อเครื่องสำอาง จากsupplier ให้ supplier จัดทำทุกอย่างให้หมดเลย ไปจนถึงเเพคเกจจิ้งเช่นธุรกิจ oem เครื่องสำอางค์เช่น มิสทีน, ศรีจันทร์เป็นต้น
คนที่เขาก่อตั้งธุรกิจเเบบผลิตของเอง, ผลิตเองทุกอย่าง มีโรงงานเป็นของตัวเอง, ทำไมเขาถึงเริ่มทำธุรกิจเเบบนี้ครับ? พวกเขามีวิสัยทัศเเบบไหน? ทำไมไม่ทำธุรกิจที่ง่ายกว่าหน่อยที่ไม่ได้มีการผลิตเลยเช่น ซื้อมาขายไป ( trading), นายหน้าอสังหา, เเบรนด์เครื่องสำอางเเละอาหารเสริม เเบบ oem (ไม่ได้ผลิตเองให้ supplier ผลิตเเละเเพคกล่องให้ทั้งหมด)
ทำไมคนบางคนเวลาจะเริ่มทำธุรกิจทำธุรกิจเเบบมีโรงงานเป็นของตัวเอง,ผลิตของด้วยตัวเอง ทั้งที่จริงวงการนี้มีเเต่ความเครียด
ทั้งที่จริงวงการนี้มีเเต่ความเครียดเช่นเดี๋ยวเเพ๊คเกจจิ้งเเตกมั่ง, กว่าเซลล์จะขายได้ต้องมาคิดราคาต้นทุนใหม่ คิดราคาเเพ็คเกจจิ้ง ต้องคุยกับหลายเเผนกอีก เเละความยุ่งยากอีกด้านนึงคือ ต้องซื้อเครื่องจักรใหม่, อะไรหลายๆอย่างในการผลิตอีกด้วย ก็งงทำไมคนบางคนถึงเลือกที่จะทำอุตสหกรรมวงการธุรกิจรับผลิต ทำไมไม่เลือกที่จะทำเเบบเเบรนด์ตัวเเบบที่ไม่ต้องผลิตเอง เช่น ซื้อเนื้อเครื่องสำอาง จากsupplier ให้ supplier จัดทำทุกอย่างให้หมดเลย ไปจนถึงเเพคเกจจิ้งเช่นธุรกิจ oem เครื่องสำอางค์เช่น มิสทีน, ศรีจันทร์เป็นต้น
คนที่เขาก่อตั้งธุรกิจเเบบผลิตของเอง, ผลิตเองทุกอย่าง มีโรงงานเป็นของตัวเอง, ทำไมเขาถึงเริ่มทำธุรกิจเเบบนี้ครับ? พวกเขามีวิสัยทัศเเบบไหน? ทำไมไม่ทำธุรกิจที่ง่ายกว่าหน่อยที่ไม่ได้มีการผลิตเลยเช่น ซื้อมาขายไป ( trading), นายหน้าอสังหา, เเบรนด์เครื่องสำอางเเละอาหารเสริม เเบบ oem (ไม่ได้ผลิตเองให้ supplier ผลิตเเละเเพคกล่องให้ทั้งหมด)