อยากรู้ความคิดเห็นพี่ๆในกระทู้ค่ะว่าจะแก้ปัญหายังไงกับปัญหาครอบครัวค่ะ

เราสอบติดสถาปัตยกรรมมอ.ดังของ รัฐ ในกทม ที่นึงค่ะ แต่ที่บ้านแม่เราเป็นคนออกค่าใช้จ่ายอะไรหมดเลยค่ะ เราอยากให้พ่อเราออกมาช่วยหน่อยมาก จริง พ่อกับแม่เราอยู่กันกันค่ะ แต่แม่เรามักจะช่วยออกค่าเทอมค่าเรียนค่านู้นนี้ ค่าติว ค่ากินอะไรกมดเลยค่ะ เราเกรงใจท่านมากเพราะท่านทํางานรานได้ไม่มั่นคงอ่าค่ะแม้เราเปิดร้านขายของชําเล็กๆในชนบท กับร้อยพวกมาลัย ค่ะเงินเดือนตกเดือนไม่ถึง10000ค่ะประมาณ9พัน8พัน แต่เค้าก็ขอยืมยายมามห้เราได้มีโอกาสได้เรัยนค่ะ ส่วนพ่อเป็นราชการที่เกษียณแล้วค่ะ ได้เงินบำนาญประมาณ6หมื่นต่อเดือนแต่พ่อเราไม่เคยยืนมือมาช่วยแม่เราเลยค่ะ พอมีท็อปปิกเกี่ยวข้องกับเงินพ่อเรามักจะโมโหร้ายด่าทอสาระพัด มีแช่งให้ไปด่าบ้างอะไรบ้างเราคงข้างสงสารแม่ค่ะ แม่เราเป็นซึมเศร้าไม่เคยได้ตอบโต้อะไรเลย มีแต่มาบ่นให้เราฟังว่าอยากตาย แต่เค้าก็พูดกับเราว่าถ้าไม่มีเราอยู่เค้าก็คงจะจบชีวิตไปแล้วมีบ้างที่แม่เราเค้าเครียดแล้วเค้ามาลงที่เราบ้าง ขู่จะทําร้ายเรา อะไรแบบนั้นแต่เราไม่เคยโกรธโมโหอะไรแม่เลยค่ะ เราเห็นที่พาอพูดใส่แม่มันทรมานจิตใจจริงๆ คราวนี้แม่เราเลย ส่งเราเรียน ส่งนู้นนี้มาเลนค่ะ ต่อเรื่องมหาลัยนะคะ  เราเลยเครียดค่ะถึงตอนนี้เรามีตังค์จ่ายค่าเทอม จ่ายค่าหอ แต่ถ้าในอนาคตเราจะมีตังจ่ายค่าเทอมมั้ย ทีาเรามีตังค์จ่ายครั้งรี้แม่เราก็ไปหยิบยืมคนอื่นๆมาให้เราได้เรียนค่ะ เราเลยไปปรึกษากับพ่อว่าช่วยหน่อยได้มั้ยแม่จ่ายคนเดียวเลย เค้าก็จะช่วยเบิกค่าเทอมที่เป็น สวัสดิการของรัฐค่ะ ซึงเราพึ่งรู้ว่ามีและสามารถทําได้ตั้งแต่เด็ก เพราะตลอดมา แม่เราจ่ายค่าเทอมมาตลอด พาอเราไม่เคยเข้ามือมาช่วยเหลือเราในส่วนตรงนี้เลย เราเลยค่อนข้างจะเสียใจเรื่องแบบนี้เราจําเป็นต้องขอเค้าให้ทํามั้นะ เค้าน่าจะรู้ว่าทํ่แบบนี้ได้นิ ทําไมตลอด18ปีเค้าถึงปล่อยให้แม่เราต้องจ่ายค่าเทอมอยู่คนเดียว ตอนจากนั้นเราเลยสมัครงานพาสไทมเลยค่ะ เพราะเราเรียนสถาปัตด้วยถ้าเปิดเทอมเราอาจะไม่มเวลาได้ทํางานแน่นอน เราเลยทํางานเก็บตังค์ค่ะ แต่คําถามในใจเราก็ยังติดเรียนพ่อเราอยู่ดีค่ะทําไมเค้าไม่เคยคิดจะมาช่วยเหลือเรากับแม่บ้าง ในอนาคตเราจะมีตังค์จ่ายค่าเทอมมั้ยเพราะกยศเรากู้ไม่ได้ค่ะ ค่าหอ ด้วย (อยู่หอในค่ะมันถูกดี)  อยากรู้ความเห็นพี่ๆลุงๆ จะจัดการปัญหาตรงนี้ยังไงดีคะ พอหนูนึกถึงเรื่องพ่อกับแม่ก็รู้สึกเสียใจทุกครั้งเลยค่ะ