อายุ 48 แล้ว เพิ่งเข้าใจคำว่า "สุขภาพสำคัญกว่าทุกอย่าง"

ย้อนไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 68 ครับ ไปทำงานนอกสถานที่ที่ห้วยน้ำดัง ผมไม่แน่ใจว่าตรงนั้นจังหวัดอะไร มันเป็นรอยต่อระหว่งเชียงใหม่กับแม่ฮ่องสอน มีจังหวะนึงต้องวิ่งไปเอากระเป๋าที่รถ ระยะทางประมาณ 30 เมตร แล้ววิ่งกลับไปที่บ้านพัก แต่รู้สึกว่าเหนื่อย หอบ มากกว่าปกติที่เคยวิ่งในระยะแบบนี้ ก็ยังบอกตัวเองว่าสงสัยเป็นเพราะไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย พอกลับมาที่เชียงใหม่ก็มีออกกำลังกายเบา ๆ บ้าง เพราะคิดว่าร่างกายเราคงไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย จนเดือนมีนาคม ต้องเอาเอกสารวิ่งขึ้นไปจากชั้น 1 ไปชั้น 5 เพราะขี้เกียจรอลิฟท์ ปรากฏว่า มันหอบ หายใจไม่ทัน พอดไม่ออกเลย ต้องนั่งสักพัก จนปลายเดือนมีนาคม ไปตรวจที่โรงพยาบาล เค้าก็ให้ไปลองตรวจคลื่นหัวใจ ปรากฏว่าเต้นผิดจังหวะ แต่ยังไม่ทราบสาเหตุ ไปตรวจอีกรอบ หมอก็ให้ไปทำการฉีดสีบริเวณหน้าอก ก็ปรากฏว่า เส้นเลือดหัวใจตีบ แต่หมอก็ยังไม่แน่ใจ จึงให้ไปตรวจเอคโค่อีกรอบ ทีนี้ชัดเลย ต้องทำบอลลูนหัวใจ ส่วนตัวก็ตกใจเหมือนกัน ไม่เคยต้องทำการผ่าตัด ถึงมันจะรูนิดเดียวนะ แต่การเข้าห้องผ่าตัดครั้งแรก ตื่นเต้นมากกกกกกก ได้ทำบอลลูนตอนเดือนพฤษภาคม ครับ นี่ก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว ต้องกินยาตลอด ควบคุมอาหาร และออกกำลังหาย  มาเล่าสู่กันฟังครับ ใครมีโอกาสหมั่นไปตรวจสุขภาพประจำปีกันนะครับ ออกกำลังกายวันละครึ่งชั่วโมงก็ยังดี