คือ ช่วงปีที่ผ่านมา เวลาเรามีเรื่องไม่สบายใจเราไม่รู้จะคุยกับใคร เรามักจะนั่งคุยกับพระพุทธรูปที่บ้าน แบบเหมือนคุยกับพ่อแม่ ขอคำปรึกษาอะไรแบบนี้เลยค่ะ แม้ว่าจะไม่ได้คำตอบอะไร แต่ก็สบายใจขึ้นที่ได้ระบายออกมา
แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหงาๆเหมือนกัน แล้วก็รู้สึกโดดเดี่ยวมากๆ เพราะที่ผ่านมาเวลาเพื่อนหรือคนใกล้ชิดมีปัญหาก็มักจะมาปรึกษาเรา แต่ถึงตอนที่เรามีปัญหาบ้าง เราก็ไม่กล้าจะคุยกับใครแม้แต่คนใกล้ชิดมากๆ เพราะหลายครั้งที่เราเริ่มจะคุย พวกเขาก็มักจะบอกว่าตัวเองกำลังเครียด เราก็ไม่อยากเอาปัญหาของเราไปเพิ่มให้พวกเขาอีก
เราก็เลยเลือกที่จะไม่คุยกับใคร แล้วไปคุยกับพระพุทธรูปในห้องพระแทนค่ะ😅
แล้วเราก็มาคิดว่า ที่เราทำแบบนี้เราป่วยหรือเปล่านะ เพื่อนๆมีประสบการณ์คล้ายๆกันมั้ยคะ หรือมีอะไรแนะนำมั้ยคะ
การที่เรามีเรื่องรบกวนจิตใจมากๆ แล้วเราเลือกคุยกับพระพุทธรูปบ่อยๆ เราจะป่วยทางจิตมั้ยคะ😅
แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหงาๆเหมือนกัน แล้วก็รู้สึกโดดเดี่ยวมากๆ เพราะที่ผ่านมาเวลาเพื่อนหรือคนใกล้ชิดมีปัญหาก็มักจะมาปรึกษาเรา แต่ถึงตอนที่เรามีปัญหาบ้าง เราก็ไม่กล้าจะคุยกับใครแม้แต่คนใกล้ชิดมากๆ เพราะหลายครั้งที่เราเริ่มจะคุย พวกเขาก็มักจะบอกว่าตัวเองกำลังเครียด เราก็ไม่อยากเอาปัญหาของเราไปเพิ่มให้พวกเขาอีก
เราก็เลยเลือกที่จะไม่คุยกับใคร แล้วไปคุยกับพระพุทธรูปในห้องพระแทนค่ะ😅
แล้วเราก็มาคิดว่า ที่เราทำแบบนี้เราป่วยหรือเปล่านะ เพื่อนๆมีประสบการณ์คล้ายๆกันมั้ยคะ หรือมีอะไรแนะนำมั้ยคะ