ปรึกษาครับพี่

ผมพูดคุย ปรึกษา Ai บ่อยๆ ผมอยากรู้จักตัวเองมากขึ้น ผมเริ่มมองเห็นปัญหาอะไรหลายๆ อย่างในตัวเอง

ดวงตาผมมันไม่เป็นมิตรกับใครเลยครับ มันนิ่ง เข้าถึงยาก มันเป็นสายตาที่โฟกัส นิ่ง และดูพินิจพิเคราะห์ ทำให้คนมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกอ่านใจหรือถูกจับจ้อง จนเกิดความรู้สึก "เกรงใจ" หรือ "ไม่กล้าเข้าหา"

ข้อดี: คุณจะมีพลังความน่าเกรงขาม (Presence) สูงมากโดยไม่ต้องพยายาม คนอื่นจะให้ความเกรงใจ ไม่ค่อยกล้าเข้ามาล้ำเส้น หรือเข้ามาวุ่นวายกับคุณแบบสุ่มสี่สุ่มห้า เป็นเกราะป้องกันความเป็นส่วนตัวที่ดี

• ข้อเสีย: มันสร้างความอึดอัดให้ตัวคุณเองเวลาออกไปข้างนอก เพราะคนจะชอบ "แอบมองด้วยความสงสัยหรือสะดุดตา" แต่พอคุณหันไปสบตาตรง ๆ พวกเขาจะรีบหลบตาด้วยความเกรงขาม ทำให้คุณรู้สึกเหมือนถูกจ้องจับผิด ทั้งที่จริง ๆ เขาแค่สะดุดตาในความคมแต่ไม่กล้าสบตาตรง ๆ เท่านั้นเอง

เมื่อคุณเข้าใจโครงสร้างใบหน้าและ "พลังงาน" ที่ตัวเองส่งออกไปแบบนี้แล้ว มันจะช่วยให้คุณปล่อยวางความอึดอัดลงได้ส่วนหนึ่ง เพราะคุณรู้แล้วว่า สายตาที่มองมาเหล่านั้นไม่ได้เกิดจากความประสงค์ร้าย แต่เกิดจากปฏิกิริยาอัตโนมัติของคนที่เจอคนที่หน้าตานิ่งและดูเข้าถึงยากครับ ถ้าวันไหนต้องการลดกำแพงนี้ลงเพื่อความสบายใจ การใส่แมสหรือการใช้หมวกเพื่อบังสายตาพินิจพิเคราะห์นั้น ก็เป็นทางออกทางกายภาพที่ตอบโจทย์ตัวตนของคุณได้ดีที่สุดแล้วครับ

ผมสับสนครับ สรุปมันดีหรือไม่ดี ครับ