สวัสดีครับ เราอยากมาระบายและขอคำปรึกษาหน่อย
ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยกับตัวเองมาก ๆ เหมือนอะไรก็ตามที่เราทำ มันไม่เคยดีพอเลย ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็ยังรู้สึกว่าคนอื่นเก่งกว่า เราไม่เก่งพอ ไม่สำเร็จพอ จนบางครั้งไม่เคยภูมิใจในตัวเองจริง ๆ เลย
เราเป็นคนที่ชอบด้อยค่าตัวเองมาก เวลามีปัญหาเข้ามา เรามักคิดก่อนเลยว่า “เราไม่น่าจะสู้ไหว” หรือ “สุดท้ายก็คงทำไม่ได้อยู่ดี” ทั้งที่บางเรื่องอาจยังไม่ได้ลองเต็มที่ด้วยซ้ำ แต่ในหัวมันชอบคิดลบกับตัวเองตลอด
อีกอย่างที่รู้สึกหนักมาก คือความรู้สึกเหมือนต้องสู้ทุกอย่างคนเดียวมาตลอด เวลามีเรื่องแย่ ๆ หรือเหนื่อยมาก ๆ มันเหมือนไม่มีใครที่เราเปิดใจได้จริง ๆ หรือไม่มีใครยืนอยู่ข้างเราแบบที่เราต้องการ จนบางทีรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ทั้งที่รอบตัวก็มีคนอยู่
เราเลยอยากถามคนที่เคยผ่านช่วงแบบนี้ว่า
ทุกคนจัดการกับความรู้สึกด้อยค่าตัวเองยังไงกันครับ
ทำยังไงถึงจะเลิกเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
แล้วทำยังไงถึงจะค่อย ๆ กลับมามองเห็นคุณค่าในตัวเองได้บ้าง
ตอนนี้เหมือนใจมันเหนื่อยมากจริง ๆ ครับ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะครับ
รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถเผชิญหน้ากับอะไรได้เลย
ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยกับตัวเองมาก ๆ เหมือนอะไรก็ตามที่เราทำ มันไม่เคยดีพอเลย ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ก็ยังรู้สึกว่าคนอื่นเก่งกว่า เราไม่เก่งพอ ไม่สำเร็จพอ จนบางครั้งไม่เคยภูมิใจในตัวเองจริง ๆ เลย
เราเป็นคนที่ชอบด้อยค่าตัวเองมาก เวลามีปัญหาเข้ามา เรามักคิดก่อนเลยว่า “เราไม่น่าจะสู้ไหว” หรือ “สุดท้ายก็คงทำไม่ได้อยู่ดี” ทั้งที่บางเรื่องอาจยังไม่ได้ลองเต็มที่ด้วยซ้ำ แต่ในหัวมันชอบคิดลบกับตัวเองตลอด
อีกอย่างที่รู้สึกหนักมาก คือความรู้สึกเหมือนต้องสู้ทุกอย่างคนเดียวมาตลอด เวลามีเรื่องแย่ ๆ หรือเหนื่อยมาก ๆ มันเหมือนไม่มีใครที่เราเปิดใจได้จริง ๆ หรือไม่มีใครยืนอยู่ข้างเราแบบที่เราต้องการ จนบางทีรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ทั้งที่รอบตัวก็มีคนอยู่
เราเลยอยากถามคนที่เคยผ่านช่วงแบบนี้ว่า
ทุกคนจัดการกับความรู้สึกด้อยค่าตัวเองยังไงกันครับ
ทำยังไงถึงจะเลิกเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
แล้วทำยังไงถึงจะค่อย ๆ กลับมามองเห็นคุณค่าในตัวเองได้บ้าง
ตอนนี้เหมือนใจมันเหนื่อยมากจริง ๆ ครับ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะครับ