พระเนื้อผงเลี่ยมพลาสติกปิดตายทิ้งไว้เป็นสิบปี เนื้อจะระเบิดเพราะกักความชื้น จริงไหมคะ?

สวัสดีค่ะ พอดีได้ยินพี่ๆ สายอนุรักษ์ทักมาว่า "พระเนื้อผงห้ามเลี่ยมพลาสติกกันน้ำปิดตายเด็ดขาดถ้าจะเก็บยาว" เพราะปูนโบราณมันมีรูพรุนและมีความชื้นอยู่ข้างใน พอโดนซีลทึบพลาสติกอบไว้เป็นสิบปี ความชื้นคายไม่ออกมันจะสะท้อนกลับไปกัดเนื้อพระ ยิ่งถ้าเจอน้ำยาเลี่ยมพระเข้าไปด้วย จะกลายเป็นระเบิดเวลาทำให้พระระเบิดราน ผิวอับจนขึ้นราฝังลึก

แต่ช่างเลี่ยมพระแถวบ้านก็บอกว่า เลี่ยมกันน้ำนี่แหละดีที่สุด พระไม่โดนเหงื่อ ไม่โดนอากาศ ผิวพระไม่มีเปลี่ยนแน่นอน หนูฟังแล้วงงมาก ลอจิกมันขัดกันเอง

เลยอยากถามช่างเลี่ยมกับเซียนพระในพันทิปหน่อยค่ะ:
พระเนื้อผงเลี่ยมพลาสติกทิ้งไว้นานๆ แล้ว "พระระเบิด/ผิวพังคากรอบ" ช่างเคยเจอของจริงกันบ่อยไหมคะ? หรือแค่เขาขู่กันไปเอง?
ถ้าจะเก็บยาวให้ผิวพระอยู่ครบเป็นร้อยปี ไม่เน้นเอามาห้อย สรุปต้องเก็บยังไงดีที่สุดคะ? ใส่ตลับทองเปิดผิว หรือวางเปลือยๆ ในกล่องดูดความชื้นไปเลยดีกว่า?

ขอบคุณค่ะ