เราทำงานกับเพื่อนที่อยู่ด้วยกัน ทำงานเสริมเหมือนกัน หลักๆก็หน้าที่เราและ เราทำมาก่อนเขา เราได้ค่าคอมเยอะกว่า เขาได้หน้อยกว่า 70-30 ประมาณนี้ พอทำไปสักพักเริ่มมีปัญหา ชอบพูดว่าเราไม่แบ่งลูกค้าให้เขาเลย แบ่งบ้างสิ วันนี้เธอได้เยอะแล้ว (บอกว่าเขามีค่าใช่จ่ายเยอะ) เน็ตไม่ดี เอ็นดูเขาหน่อย พูดหลายรอบมาก พอสักพักเสนอมาว่า ช่วยกันทำงาน แล้วมาแบ่งกันคนละคึ่งมั้ย 50-50 เขาไม่อยากแข่งกัน เพราะงานอ้ะ ใครทันคนนั้น
ตอนเรากลับบ้านไป 9-10วัน งานเราไม่ได้เลย เพราะเน็ตไม่มี เราไม่เคยพูดเลยน่ะ ว่าให้แบ่งให้ฉันด้วยสิ เราไม่มีปัญหาเลย พอเรากลับมาเราก็ตั้งใจทำงานมาก พอเขาไม่ได้ เขาถึงมาพูดเรื่องที่พิมพ์ไปข้างบน
หลังจากนั้นเราก็คิดมาก เพราะอยู่ด้วยกัน เรากลัวว่าเราพูดไปแล้วจะรู้สึกกันไม่ดี (เพราะพูดไม่เพราะ😅) ทำงานตื่นเต้นตลอด นอนไม่หลับ นอนไม่เต็มอิ่ม พอเลิกงานประจำก็ไม่มีเวลาทำอย่างอื่น เพราะต้องมาคอยทำงานเสริม
คำถามคือ: ยังต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนาน เราควรทำยังไง แบ่งดีมั้ย
หรือมีคำพูดแนะนำแบบไหนบ้าง?
ปล:มีงานประจำทังคู่ เวลาเขาว่างเยอะกว่า โอกาสได้งานเยอะก่วา
“การแบ่งงานคนละครึ่ง ยุติธรรมจริง หรือแค่ฟังดูดี?”
ตอนเรากลับบ้านไป 9-10วัน งานเราไม่ได้เลย เพราะเน็ตไม่มี เราไม่เคยพูดเลยน่ะ ว่าให้แบ่งให้ฉันด้วยสิ เราไม่มีปัญหาเลย พอเรากลับมาเราก็ตั้งใจทำงานมาก พอเขาไม่ได้ เขาถึงมาพูดเรื่องที่พิมพ์ไปข้างบน
หลังจากนั้นเราก็คิดมาก เพราะอยู่ด้วยกัน เรากลัวว่าเราพูดไปแล้วจะรู้สึกกันไม่ดี (เพราะพูดไม่เพราะ😅) ทำงานตื่นเต้นตลอด นอนไม่หลับ นอนไม่เต็มอิ่ม พอเลิกงานประจำก็ไม่มีเวลาทำอย่างอื่น เพราะต้องมาคอยทำงานเสริม
คำถามคือ: ยังต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนาน เราควรทำยังไง แบ่งดีมั้ย
หรือมีคำพูดแนะนำแบบไหนบ้าง?
ปล:มีงานประจำทังคู่ เวลาเขาว่างเยอะกว่า โอกาสได้งานเยอะก่วา